Η Μαργαρίτα Τσαντ-Παπανδρέου, μια γυναίκα με ξεχωριστή παρουσία στην πολιτική και κοινωνική ιστορία της Μεταπολίτευσης, έφυγε σήμερα από τη ζωή σε ηλικία 102 ετών.
Γεννήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 1923 στο Όουκ Παρκ του Ιλινόι. Σπούδασε δημοσιογραφία και Δημόσια Υγεία στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα, όπου γνώρισε τον Ανδρέα Παπανδρέου. Μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά: τον Γιώργο, τη Σοφία, τον Νίκο και τον Αντρίκο. Εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα το 1961, ενώ κατά τη διάρκεια της δικτατορίας η Μαργαρίτα κινητοποιήθηκε διεθνώς για την απελευθέρωση του συζύγου της.
Η σημαντικότερη προσωπική παρακαταθήκη της ήταν η συμβολή της στο γυναικείο κίνημα. Το 1976 πρωτοστάτησε στην ίδρυση της Ένωσης Γυναικών Ελλάδος, της οποίας υπήρξε πρόεδρος επί οκτώ χρόνια. Μέσα από τη δράση της ΕΓΕ αγωνίστηκε για την ισότητα των φύλων, τη μεταρρύθμιση του οικογενειακού δικαίου και το δικαίωμα των γυναικών να αποφασίζουν για τη ζωή και το σώμα τους.
Στον δημόσιο αγώνα που η ίδια βοήθησε να αναπτυχθεί αποτυπώθηκαν μερικές από τις σημαντικότερες κοινωνικές μεταρρυθμίσεις της δεκαετίας του 1980: η κατάργηση της προίκας, ο πολιτικός γάμος, το συναινετικό διαζύγιο, η ισότητα των συζύγων, η διατήρηση του επωνύμου της γυναίκας και η νομιμοποίηση των αμβλώσεων.
Η Μαργαρίτα Παπανδρέου δεν υπήρξε απλώς η σύζυγος ενός ιστορικού πρωθυπουργού. Υπήρξε ακτιβίστρια, συγγραφέας και μια αυτόνομη δημόσια προσωπικότητα που συνέβαλε ουσιαστικά στην αλλαγή της θέσης της γυναίκας στην ελληνική κοινωνία.
Έφυγε έχοντας προλάβει να δει αιτήματα που κάποτε θεωρούνταν ριζοσπαστικά να μετατρέπονται σε αυτονόητα δικαιώματα.
