Ο Άντι Μπέρναμ προτείνει Εθνική Υπηρεσία Φροντίδας, αλλαγές στις συντάξεις, εκλογική μεταρρύθμιση και ισχυρότερο δημόσιο έλεγχο
Ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο για τη Βρετανία παρουσίασε ο πρωθυπουργός Άντι Μπέρναμ στην πρώτη ομιλία του ως ηγέτης σε συνέδριο των Εργατικών.
Στο κέντρο της πρότασής του βρίσκεται η δημιουργία Εθνικής Υπηρεσίας Φροντίδας, η οποία θα λειτουργεί με αρχές αντίστοιχες του NHS: καθολική πρόσβαση και προσωπική φροντίδα χωρίς χρέωση στο σημείο παροχής. Η μεταρρύθμιση, ωστόσο, προορίζεται για την επόμενη κοινοβουλευτική περίοδο και θα τεθεί προηγουμένως στην κρίση των ψηφοφόρων.
Η πολιτικά δυσκολότερη εξαγγελία αφορά τη χρηματοδότηση. Από το 2030 ο Μπέρναμ προτείνει να αλλάξει η λεγόμενη «τριπλή εγγύηση» των κρατικών συντάξεων. Σήμερα οι συντάξεις αυξάνονται με βάση το υψηλότερο ανάμεσα στον πληθωρισμό, την αύξηση των μισθών και το 2,5%. Με τη νέα πρόταση θα διατηρηθούν ο πληθωρισμός και το κατώτατο 2,5%, αλλά θα αφαιρεθεί η αυτόματη σύνδεση με τους μισθούς, με δικλίδα ώστε η κρατική σύνταξη να μην πέφτει κάτω από το 30% των μέσων αποδοχών.
Η κυβέρνηση υπολογίζει ότι η μεταβολή θα μπορούσε να εξοικονομεί περίπου 15 δισ. λίρες τον χρόνο έως το 2040. Ακόμη και αυτό το ποσό, όμως, ενδέχεται να μην επαρκεί για ένα πλήρως καθολικό σύστημα φροντίδας, επομένως η τελική χρηματοδότηση πιθανότατα θα απαιτήσει και πρόσθετα φορολογικά έσοδα.
Από την κοινωνική πολιτική στους θεσμούς
Ο Μπέρναμ προανήγγειλε επίσης εθνική επιτροπή για την αλλαγή του εκλογικού συστήματος, με τις προτάσεις της να ενσωματώνονται στο επόμενο πρόγραμμα των Εργατικών. Δήλωσε ακόμη ότι το Brexit προκάλεσε περισσότερη ζημιά παρά όφελος και υποσχέθηκε να παρουσιάσει επιλογές για μια νέα μακροπρόθεσμη σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Στην κατοικία ανακοίνωσε την κατάργηση του Right to Buy για τις νέες κοινωνικές κατοικίες, αυστηρότερους κανόνες για τους ιδιοκτήτες και περισσότερες δυνατότητες παρέμβασης των δήμων. Παράλληλα, άνοιξε τον δρόμο για μεγαλύτερο δημόσιο έλεγχο στις εταιρείες ύδρευσης και στις βασικές υποδομές.
Η πολιτική σημασία της ομιλίας βρίσκεται στην προσπάθεια να συνδεθούν οι κοινωνικές παροχές με σαφή απάντηση στο ερώτημα «ποιος πληρώνει». Ο Μπέρναμ δεν υποσχέθηκε μόνο περισσότερο κοινωνικό κράτος· αναγνώρισε ότι απαιτούνται δύσκολες επιλογές, μεταφορά πόρων και πιθανό πολιτικό κόστος.
Το σχέδιο δεν είναι ακόμη ολοκληρωμένη κυβερνητική μεταρρύθμιση. Πολλές από τις βασικές παρεμβάσεις μετατίθενται μετά τις επόμενες εκλογές και η δημοσιονομική τους επάρκεια μένει να αποδειχθεί. Ωστόσο, επαναφέρει στη σοσιαλδημοκρατική συζήτηση κάτι που συχνά λείπει: όχι μόνο τη φιλοδοξία για ισχυρότερο κοινωνικό κράτος, αλλά και έναν πρώτο, ανοιχτό λογαριασμό για τη χρηματοδότησή του.
ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ
Σχόλια (0)