Τον Σεπτέμβριο ο πληθωρισμός στην Ευρωζώνη ανέβηκε απο το 3,2% στο 3,8%.
Στην Ελλάδα όμως εκτινάχθηκε στο 5,1%, από 3,7% μόλις έναν μήνα πριν.
Αυτή η μηνιαία μεταβολή είναι εντυπωσιακή με την πιο αρνητική σημασία της λέξης, +1,8% στην Ελλάδα, έναντι +0,6% στην Ευρωζώνη.
Άρα το «φταίνε οι διεθνείς εξελίξεις» πλέον δεν αρκεί.
Το πετρέλαιο είναι διεθνές.
Το φυσικό αέριο είναι διεθνές.
Η γεωπολιτική κρίση είναι διεθνής.
Η ελληνική αγορά όμως είναι ελληνική και την ευθύνη για το πώς λειτουργεί και το πως επιβαρύνονται δυσανάλογα οι πολίτες την έχει η ελληνική κυβέρνηση.
Για χρόνια το Μαξίμου αντιμετωπίζει την ακρίβεια περίπου σαν χαμηλό βαρομετρικό που έρχεται απο τις στέπες της Ρωσίας, κάνουμε μερικές ανακοινώσεις, μοιράζουμε κάποιο επίδομα και περιμένουμε να περάσει.
Μόνο που οι τιμές δεν «περνούν» και η διαφορά είναι ότι στην Ελλάδα η διεθνής κρίση συναντά μια αγορά με λίγους μεγάλους παίκτες, αδύναμο ανταγωνισμό και μια κυβέρνηση που επί χρόνια κάνει τα πάντα για να μην συγκρουστεί πραγματικά με τα καρτέλ και τα ολιγοπώλια.
Και αυτό δεν το λέει η αντιπολίτευση.
Έρευνα οικονομολόγων της Τράπεζας της Ελλάδος έχει καταλήξει ότι η ισχύς των επιχειρήσεων στην αγορά και η δυνατότητα αύξησης των περιθωρίων κέρδους ενίσχυσαν τις πληθωριστικές επιπτώσεις των εξωτερικών σοκ στη μεταπανδημική περίοδο.
Η ίδια η Τράπεζα της Ελλάδος έχει ζητήσει ενίσχυση του ανταγωνισμού, αυστηρότερη εποπτεία των αγορών και κυρώσεις όπου απαιτούνται, ακριβώς επειδή η αποκλιμάκωση των τιμών δεν μπορεί να αφεθεί στην καλή θέληση των επιχειρήσεων.
Το επιτελικό κράτος της ακρίβειας και των καρτέλ
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης κυβερνά περισσότερο από επτά χρόνια και πλέον κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί πως κάθε αποτυχία είναι εισαγόμενη, κάθε ανατίμηση διεθνής και κάθε ελληνική στρέβλωση “διαχρονική παθογένεια”.
Αν η αγορά δεν λειτουργεί, ποιος τη ρυθμίζει;
Αν οι έλεγχοι δεν αποδίδουν, ποιος τους ποιος ευθύνεται;
Αν οι τιμές ανεβαίνουν ταχύτερα εδώ από ό,τι στην υπόλοιπη Ευρωζώνη, ποιος οφείλει να δώσει εξηγήσεις;
Το Μαξίμου προτιμά την επικοινωνία. Καλάθια, πλατφόρμες, παρατηρητήρια τιμών, εξαγγελίες και πρόστιμα που δεν είναι αποτρεπτικά για τους ισχυρούς της αγοράς.
Την ίδια ώρα οι πολίτες πολίτης πληρώνουν ακριβότερα στο σούπερ μάρκετ, το πρατήριο, το ρεύμα και το ενοίκιο.
Πληρώνει περισσότερα για βασικά αγαθά, την ώρα που το διαθέσιμο εισόδημα εξανεμίζεται.
Η κυβέρνηση έχει προσπαθήσει να μετατρέψει την ακρίβεια σε επικοινωνιακό πρόβλημα και να πείσει ότι αρκεί να μας εξηγεί γιατί ανεβαίνουν οι τιμές, αντί να τις συγκρατεί.
Αυτό πλέον δεν αρκεί, γιατί όταν ο ελληνικός πληθωρισμός βρίσκεται αισθητά πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, η ευθύνη δεν τελειώνει στα σύνορα. Αρχίζει μέσα στη χώρα. Στον τρόπο που λειτουργεί η αγορά, στην αδυναμία ελέγχου, στην ανοχή απέναντι στα καρτέλ και στην συνειδητή επιλογή μιας κυβέρνησης που προτιμά να επιδοτεί το κόστος αντί να συγκρουστεί με όσους το παράγουν ή το διογκώνουν.
Αυτό λέγεται πολιτική προτεραιότητα. Γιατί η Νέα Δημοκρατία έχει αποδείξει ότι όταν θέλει να προστατεύσει συγκεκριμένα συμφέροντα, βρίσκει εργαλεία, χρόνο και θεσμική αποφασιστικότητα. Όταν όμως πρέπει να προστατεύσει τον καταναλωτή, ανακαλύπτει ξανά τη διεθνή συγκυρία.
Η ακρίβεια μπορεί να είναι ευρωπαϊκή, η ανοχή όμως στα ολιγοπώλια, η απροθυμία σύγκρουσης με τους ισχυρούς και ο πληθωρισμός 5,1% είναι απολύτως ελληνικό κυβερνητικό “κατόρθωμα“.
ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ
Σχόλια (0)