Πίσω από τις θριαμβευτικές διακηρύξεις για το πακέτο μέτρων ύψους 2,27 δισεκατομμυρίων ευρώ, το προσχέδιο του κρατικού προϋπολογισμού για το 2027 αποκαλύπτει μια οικονομική πραγματικότητα όπου οι αποσπασματικές παροχές αδυνατούν να αντισταθμίσουν τα συσσωρευμένα βάρη νοικοκυριών και επιχειρήσεων.
Η κυβερνητική προσπάθεια να παρουσιαστεί μια εικόνα ευημερίας μέσα από σταδιακές προσαρμογές μισθών και στοχευμένες φοροελαφρύνσεις προσκρούει στη σκληρή αλήθεια των αριθμών, καθώς η επιμονή των πληθωριστικών πιέσεων και οι δομικές αδυναμίες της οικονομίας συνεχίζουν να ροκανίζουν το διαθέσιμο εισόδημα.
Παρά την προβλεπόμενη αποκλιμάκωση του πληθωρισμού από το 3,8% το 2026 στο 2,6% το 2027, η αθροιστική επιβάρυνση στα βασικά αγαθά και τη στέγαση παραμένει ανυπόφορη, ακυρώνοντας στην πράξη τις ονομαστικές αυξήσεις. Η σταδιακή άνοδος του κατώτατου μισθού στα 960 ευρώ τον Απρίλιο του 2027 και στα 1.000 ευρώ τον Ιανουάριο του 2028 φτάνει με σημαντική καθυστέρηση, ενώ η συνακόλουθη οριζόντια αύξηση στο Δημόσιο αποδεικνύεται ανεπαρκής μπροστά στο πραγματικό κόστος διαβίωσης. Την ίδια στιγμή, η πρόβλεψη για ανάπτυξη στο 2,3% το 2027, αν και ελαφρώς αυξημένη από το 2% του 2026, επιβεβαιώνει τη διατήρηση χαμηλών δυναμικών, ενώ η οριακή μείωση της ανεργίας στο 7,9% δεν διασφαλίζει τη δημιουργία ποιοτικών και καλά αμειβόμενων θέσεων εργασίας.
Οι φορολογικές παρεμβάσεις του προϋπολογισμού χαρακτηρίζονται από διστακτικότητα και επιλεκτικότητα. Η μείωση της προκαταβολής φόρου για τους ελεύθερους επαγγελματίες από το 55% στο 50% διατηρεί ανέπαφο έναν παράλογο και τιμωρητικό μηχανισμό προείσπραξης φόρων για εισοδήματα που δεν έχουν ακόμα αποκτηθεί. Παράλληλα, η πλήρης κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος περιορίζεται αποκλειστικά στις επιχειρήσεις της περιφέρειας, αφήνοντας στο περιθώριο χιλιάδες επαγγελματίες των αστικών κέντρων που δοκιμάζονται εξίσου. Ακόμη και τα μέτρα ελάφρυνσης για τους αγρότες και τις τρίτεκνες οικογένειες, με τον μηδενικό φορολογικό συντελεστή έως τις 20.000 ευρώ, αφήνουν απροστάτευτη την υπόλοιπη μεσαία τάξη, η οποία εξακολουθεί να σηκώνει το κύριο βάρος των έμμεσων φόρων. Όσο για την διεύρυνση της απαλλαγής του ΕΝΦΙΑ σε οικισμούς έως 2.000 κατοίκους, πρόκειται για μια σταγονόμετρου παρέμβαση που αγνοεί την οξεία στεγαστική κρίση στα μεγάλα αστικά συγκροτήματα.
Στον δημόσιο τομέα, η καθιέρωση του μόνιμου επιδόματος Χριστουγέννων ύψους 500 ευρώ μικτά και η πρόσθετη ενίσχυση έως 80 ευρώ τον μήνα έως τον Ιανουάριο του 2028 αποτελούν ελάχιστο κλάσμα των απωλειών που υπέστησαν οι εργαζόμενοι τα τελευταία χρόνια με την κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού. Αντίστοιχα, η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών κατά μόλις 0,5 ποσοστιαία μονάδα από τον Απρίλιο του 2027 επιφέρει μια ανεπαίσθητη αύξηση στις καθαρές αποδοχές, χωρίς να επιλύει τα βαθύτερα προβλήματα της αγοράς εργασίας. Σε τελική ανάλυση, ο προϋπολογισμός του 2027 επενδύει σε εντυπώσεις και επικοινωνιακού τύπου παροχές, αποτυγχάνοντας να προσφέρει μια ουσιαστική και βιώσιμη προοπτική ενίσχυσης της πραγματικής οικονομίας.
ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ
Σχόλια (0)