Η Νέα Δημοκρατία γιορτάζει τα γενέθλιά της, αλλά το πραγματικό δώρο για την κυβέρνηση είναι ένα πρόβλημα που δεν λύνεται με πανηγυρικές ομιλίες: πώς θα ξανακερδίσει τους πολίτες που τη ψήφισαν το 2023 και σήμερα έχουν στραφεί αλλού. Οι διαρροές φτάνουν τις δέκα ποσοστιαίες μονάδες, προς τα δεξιά και προς το Κέντρο, και το Μέγαρο Μαξίμου ξέρει ότι δεν υπάρχει εύκολη συνταγή.
Ο Αντώνης Σαμαράς και ο Κώστας Καραμανλής, με τις επικείμενες παρεμβάσεις τους, προσθέτουν βάρος σε μια συζήτηση που ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα προτιμούσε να ελέγχει. Ο Σαμαράς μιλά σήμερα στο συνέδριο του «Βήματος» και, με βάση τα βίντεο του Σαββατοκύριακου, η τοποθέτησή του θα είναι συνολική και σφόδρα επικριτική για την κυβερνητική πολιτική. Το μήνυμά του ότι προέχει να μη χάσει η Ελλάδα, ανεξαρτήτως του ποιος θα χάσει την εξουσία, δείχνει ότι η επίκληση της σταθερότητας δεν αρκεί για να κάμψει την αντιπαράθεση.
Ο Καραμανλής επιλέγει να μιλήσει την Τετάρτη, την ημέρα που ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών βρίσκεται στην Αθήνα, σε εκδήλωση υπό την αιγίδα της κινεζικής πρεσβείας. Ο συμβολισμός είναι βαρύς και προκαλεί συζητήσεις εντός της παράταξης. Η απουσία του από την επετειακή εκδήλωση της ΝΔ παραπέμπει σε απόσταση που δεν κρύβεται. Το Μαξίμου γνωρίζει ότι στον Καραμανλή δεν μπορεί να φερθεί όπως στον Σαμαρά, αλλά η συζήτηση περί ενότητας διεξάγεται με δύο ιστορικούς πρωταγωνιστές εκτός κάδρου.
Ο Μητσοτάκης επέλεξε χθες να μην προσωποποιήσει τη σύγκρουση. Μίλησε για σταθερότητα, αλλαγή, σεμνότητα και αναγνώριση λαθών. Η επιλογή μπορεί να διαβαστεί ως προσπάθεια να μην μετατραπεί η επέτειος σε επεισόδιο εσωκομματικής σύγκρουσης. Όμως η αναγνώριση λαθών χωρίς διόρθωσή τους δεν πείθει. Ο ψηφοφόρος που δυσκολεύεται οικονομικά δεν επιστρέφει επειδή ακούει ότι η κυβέρνηση υπερέχει των αντιπάλων της. Χρειάζεται να πιστέψει ότι μια νέα θητεία θα βελτιώσει τη δική του ζωή.
Οι λόγοι απομάκρυνσης δεν είναι ενιαίοι. Η απογοήτευση από την καθημερινότητα, η πίεση στο εισόδημα, η απαίτηση για αποτελεσματικότερο κράτος και οι ενστάσεις για τη λειτουργία των θεσμών δεν αντιμετωπίζονται με ένα σύνθημα. Η επανασυσπείρωση προϋποθέτει να αναγνωριστούν διαφορετικά κίνητρα, χωρίς κάθε δυσαρεστημένος να θεωρείται προσωρινά παραστρατημένος που οφείλει να επιστρέψει.
Η αντιπαράθεση με τον Σαμαρά κρύβει κίνδυνο: όσο προσωποποιείται, τόσο μετατρέπεται σε σύγκρουση ταυτοτήτων μέσα στον συντηρητικό χώρο. Η υποτίμηση του Καραμανλή δεν βοηθά μια στρατηγική επαναπροσέγγισης. Η κυβέρνηση χρειάζεται πολιτικές απαντήσεις, όχι επικοινωνιακές κινήσεις.
Οι δύο ομιλίες θα δείξουν την ένταση της πίεσης. Το πραγματικό τεστ για το Μαξίμου έρχεται μετά: αν μπορεί να μετατρέψει το αίτημα για κομματική ενότητα σε ανανεωμένη κοινωνική εμπιστοσύνη. Η τρίτη τετραετία δεν κρίνεται από όσους παραμένουν στη ΝΔ, αλλά από τους λόγους που θα δοθούν σε όσους απομακρύνθηκαν για να την επιλέξουν ξανά. Μέχρι στιγμής, οι λόγοι αυτοί δεν έχουν ειπωθεί.
ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ
Σχόλια (0)