Μέσω μεγάλης ανησυχίας για το δημογραφικό που τα σχολεία κλείνουν, μια είδηση από την Ήπειρο φαίρνει μια νότα ελπίδας και να αναδείξει με τον πιο γλαφυρό τρόπο τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι των ακριτικών περιοχών.
Σε χωριό της Κονιτσάς και συγκεκριμένα στο Κεφαλοχώρι, άνοιξε τις πύλες του για μόνο έναν μαθητή, τον 6χρονο Δημήτρη και αυτό έδωσε ανάσα σε όλη την τοπική κοινωνία
Η αγωνία της οικογένειας και ο καθημερινός Γολγοθάς
Η απόφαση για τη λειτουργεία του Δημοτικού σχολείου ελήφθη μια ημέρα πριν από τον αγιασμό και η είδηση έφερε ανακούφιση στην οικογένειά του.
Ο φόβος ήταν υπαρκτός: αν το σχολείο δεν άνοιγε, ο μικρός μαθητής θα έπρεπε να διανύει 116 χιλιόμετρα καθημερινά (πήγαινε-έλα) για να φτάσει στο κοντινότερο δημοτικό στην Κόνιτσα.
Το κλείσιμο των σχολείων
Η περίπτωση του Κεφαλοχωρίου δεν είναι μεμονωμένη. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, 714 σχολικές μονάδες σε όλη τη χώρα δεν κατόρθωσαν φέτος να συμπληρώσουν τον ελάχιστο απαιτούμενο αριθμό μαθητών και ανέστειλαν τη λειτουργία τους.
«Όταν το παιδί φτάσει στο Γυμνάσιο, τότε θα πρέπει να βρούμε να νοικιάσουμε σπίτι στην Κόνιτσα ή τα Γρεβενά για να μείνει με τη σύζυγό μου, ώστε να μπορέσει να πάει σχολείο», αναφέρει ο πατέρας. «Οι οικογένειες αναγκάζονται να ζουν σαν χωρισμένοι… Εγώ, 48 ετών, δεν μπορώ να εγκαταλείψω τα ζώα και να φύγω από το χωριό. Τα χωριά μας ερημώνουν και η επαρχία αποδυναμώνεται».
Η απώλεια της κοινωνικής συνοχής γίνεται εμφανής ακόμα και μέσα στις ίδιες τις οικογένειες. «Ο παππούς μου ήταν 8 αδέλφια, ο πατέρας μου 6, εμείς είμαστε 4 αδέλφια και ο γιος μου είναι μόνος του», δηλώνει με πίκρα ο κ. Φασούλης. «Αν το σκεφτείς, σε κάθε γενιά χάνουμε από δύο άτομα».
Μια μάχη που δεν τελειώνει
Το κουδούνι που χτύπησε στο Κεφαλοχώρι, παρόλο που φέρνει ανακούφιση, υπογραμμίζει ταυτόχρονα τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι οικογένειες που επιλέγουν να ζήσουν στην ελληνική περιφέρεια.
