Η ομιλία του Αλέξη Χαρίτση στο συνέδριο της Νέας Αριστερας μόνο ως τυπικό κλείσιμο εργασιών δεν μπορεί να διαβαστεί.
Αντίθετα, για όσους παρακολουθούν τις εσωτερικές ισορροπίες αλλά και τις υπόγιες διεργασίες στο χώρο της Κεντρο-αριστεράς πρόκειται για μια τοποθέτηση με όλα τα χαρακτηριστικά της πολιτικής αποστασιοποίησης.
Η εμμονή στη γραμμή του «Λαϊκού Μετώπου», η συστηματική αποφυγή κομματικών ορίων και η επιμονή στο «δεν κλείνουμε καμία πόρτα προκαταβολικά» δεν απευθύνονταν μόνο στο ακροατήριο του ΣΕΦ.
Απευθύνονταν, κυρίως, σε όσους εκτός ΝΕ.ΑΡ. αναζητούν φόρμουλες ανασύνταξης του χώρου χωρίς βαρίδια, αλλά και σε όσους εντός θεωρούν ότι το κόμμα πρέπει να περιχαρακωθεί σε μια αυτάρεσκη καθαρότητα.
Δεν πέρασε απαρατήρητο ότι η ομιλία Χαρίτση ήρθε σε ευθεία αντίστιξη με τη γραμμή της εσωκομματικής πλειοψηφίας, η οποία πιέζει για θεσμική αποστασιοποίηση από πρόσωπα και διαδρομές του παρελθόντος. Το μήνυμα ήταν σαφές: ο ίδιος δεν προτίθεται να γίνει διαχειριστής ενός μικρού, αυτάρκους κόμματος διαμαρτυρίας, αλλά φιλοδοξεί να παίξει ρόλο σε μια ευρύτερη αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού.
Η αναφορά σε τρεις πόλους – νεοφιλελεύθερη κεντροδεξιά, επιθετική ακροδεξιά και Λαϊκό Μέτωπο – λειτούργησε ως πολιτικός χάρτης εξόδου από τα στενά όρια της Νέας Αριστεράς. Και η επισήμανση ότι «δεν έχουμε την πολυτέλεια να κρατάμε απλώς το καντήλι αναμμένο» ερμηνεύεται από πολλούς ως έμμεση αμφισβήτηση της ίδιας της κομματικής στρατηγικής.
Σε κάθε περίπτωση, η ομιλία Χαρίτση δεν έκλεισε απλώς ένα συνέδριο. Άνοιξε, μεθοδικά και χωρίς ονομαστικές αναφορές, ένα παράθυρο για το επόμενο πολιτικό του βήμα. Το αν αυτό θα σημάνει αλλαγή γραμμής ή αλλαγή στέγης, είναι πλέον ερώτημα χρόνου και συσχετισμών. Το βέβαιο είναι ότι τίποτα δεν ειπώθηκε τυχαία.
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Δημοσκοπήσεις: “Κάντε κάτι, να πέσει η κυβέρνηση ΝΔ” -Το καθαρό μήνυμα της κοινωνίας στο ΠΑΣΟΚ
Η νέα πανελλαδική δημοσκόπηση της Metron Analysis, που παρουσιάστηκε στο κεντρικό δελτίο του MEGA, δεν λειτουργεί ως πολιτικό στιγμιότυπο, αλλά ως αντανάκλαση της κοινωνικής πραγματικότητας της στιγμής.
Τα ευρήματά της αποτυπώνουν μια κοινωνία σε ένταση, σε κόπωση και σε απόσταση από το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα. Παρά την πρωτιά της Νέας Δημοκρατίας με 22,3% στην πρόθεση ψήφου, το πολιτικό σκηνικό μόνο σταθερό δεν είναι, όταν το 61% των πολιτών ζητά πολιτική αλλαγή και το 51% τάσσεται υπέρ πρόωρων εκλογών.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη εμφανίζεται αριθμητικά ανθεκτική, πολιτικά όμως φθαρμένη. Το 70% αξιολογεί αρνητικά το συνολικό κυβερνητικό έργο, με την οικονομία, την ακρίβεια και τη Δημοκρατία να συγκεντρώνουν συντριπτικά ποσοστά δυσαρέσκειας. Το αφήγημα της «κανονικότητας» συγκρούεται πλέον ευθέως με την εμπειρία της καθημερινότητας, με την κοινωνία να βιώνει διαρκή ανασφάλεια και θεσμική απαξίωση.
Εξίσου αποκαλυπτική είναι η εικόνα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Το ΠΑΣΟΚ υποχωρεί στο 9,8%, με το 81% των πολιτών να αξιολογεί αρνητικά τον αντιπολιτευτικό του ρόλο και το 79% να έχει αρνητική άποψη για τον Νίκο Ανδρουλάκη. Τα στοιχεία αυτά δεν συνιστούν προσωπική αποδοκιμασία, αλλά πολιτική ένδειξη στρατηγικού αδιεξόδου. Η κοινωνία δεν τιμωρεί πρόσωπα, απορρίπτει μια γραμμή που δεν παράγει αποτέλεσμα και δεν αρθρώνει πειστική εναλλακτική απέναντι στην κυβέρνηση.
Σε αυτό ακριβώς το σημείο αποκτούν ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα οι παρεμβάσεις του Χάρη Δούκα στο εσωτερικό του κόμματος.
Όσα ειπώθηκαν στη συνεδρίαση της ΚΟΕΣ δεν είχαν χαρακτήρα εσωκομματικής αμφισβήτησης ούτε στόχευαν στη «μείωση» του προέδρου. Αντιθέτως, αποτύπωσαν πολιτικά αυτό που καταγράφεται καθημερινά στην κοινωνία. Πολίτες που του μιλούν στον δρόμο, στους χώρους δουλειάς και στις γειτονιές, μεταφέρουν ένα σταθερό και επίμονο μήνυμα: «κάντε κάτι», «δεν πάει άλλο», «πρέπει να πέσει αυτή η κυβέρνηση».
Η δημοσκόπηση της Metron έρχεται να επιβεβαιώσει αυτή τη φωνή από τα κάτω. Η κυριαρχία της απάντησης «κανένας» στην ερώτηση για τον καταλληλότερο πρωθυπουργό, η άνοδος εναλλακτικών πολιτικών εκφράσεων και η αποδοχή υποθετικών σχημάτων εκτός του σημερινού πλαισίου εξουσίας δείχνουν μια κοινωνία που αναζητά πολιτική διέξοδο και όχι διαχειριστική ισορροπία
Η πρόταση για αλλαγή στρατηγικής στο ΠΑΣΟΚ εντάσσεται ακριβώς σε αυτή τη λογική. Δεν αφορά εσωτερικές ισορροπίες ούτε προσωπικές φιλοδοξίες.
Αφορά το αν το κόμμα θα συνεχίσει να λειτουργεί ως θεσμικός σχολιαστής των εξελίξεων ή αν θα επιλέξει να γίνει πρωταγωνιστής τους, εκφράζοντας το κοινωνικό αίτημα για πολιτική ανατροπή.
Η δημοσκόπηση δεν «δείχνει» πρόσωπα. Δείχνει κατεύθυνση. Και αυτή η κατεύθυνση απαιτεί καθαρές πολιτικές αποφάσεις, πριν η κοινωνική δυσαρέσκεια μετατραπεί σε ανεξέλεγκτη πολιτική ρευστότητα.
