Στη Μυτιλήνη, στην αίθουσα του Επιμελητηρίου Λέσβου, ο δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας επέλεξε να μιλήσει για την πιο παραγνωρισμένη πτυχή της εθνικής αναπτυξιακής στρατηγικής: τη νησιωτικότητα ως σύνθετο, γεωπολιτικό και κοινωνικό ζήτημα.
Η παρουσία του στην ημερίδα με θέμα «Νησιωτικότητα & Εθνική Αναπτυξιακή Στρατηγική» δεν είχε χαρακτήρα εθιμοτυπικό. Είχε σαφή πολιτική στόχευση, με αναφορές που άγγιξαν τόσο τις δομικές αδυναμίες του κράτους όσο και την ανάγκη συγκρότησης μιας εναλλακτικής προοδευτικής πρότασης διακυβέρνησης.
Ο κ. Δούκας περιέγραψε με αριθμούς και πραγματικά δεδομένα το εύρος της πρόκλησης: χιλιάδες νησιά και νησίδες, 227 κατοικημένα νησιά, 1,5 εκατομμύριο πολίτες με ακραίες πληθυσμιακές ανισότητες – από τα Αντικύθηρα έως την Κρήτη – και έναν θερινό υπερπληθυσμό που πολλαπλασιάζει τις ανάγκες σε υποδομές, υγεία, παιδεία και διαχείριση πόρων. Η γεωμορφολογική ιδιαιτερότητα της χώρας, τόνισε, δεν μπορεί να μετατρέπεται σε άλλοθι αδράνειας. Χωρίς ολοκληρωμένη νησιωτική πολιτική, το πλεονέκτημα εκφυλίζεται σε μειονέκτημα.
Ιδιαίτερη βαρύτητα έδωσε στη Λέσβο και στο τραύμα της Μόρια, που, όπως σημείωσε, δοκίμασε τα όρια μιας τοπικής κοινωνίας η οποία σήκωσε δυσανάλογο βάρος στο προσφυγικό. Με έμφαση στην ανάγκη ειδικών αναπτυξιακών εργαλείων και ουσιαστικής στήριξης, άφησε αιχμές για την απουσία στοχευμένων πολιτικών αποκατάστασης. Η αναφορά του στο Αιγαίο ως ευρωπαϊκό σύνορο με σύνθετες μεταναστευτικές και κλιματικές πιέσεις υπενθύμισε ότι η νησιωτικότητα δεν είναι μόνο αναπτυξιακό, αλλά και στρατηγικό ζήτημα.
Στην ίδια αίθουσα βρέθηκαν ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Σωκράτης Φάμελλος και ο γραμματέας της Νέας Αριστεράς Αλέξης Χαρίτσης, σε μια συγκυρία που προσέδωσε στη συζήτηση ευρύτερο πολιτικό βάθος. Ο κ. Δούκας δεν περιορίστηκε σε γενικόλογες εκκλήσεις. Μίλησε για προγραμματικό διάλογο, για σαφείς δεσμεύσεις, για ιεράρχηση προτεραιοτήτων. Επικαλέστηκε μάλιστα το παράδειγμα των συνεργασιών στη Γαλλία, επισημαίνοντας ότι οι μεγάλες δημοκρατικές τομές προκύπτουν από συγκλίσεις και όχι από απομόνωση.
Το μήνυμα ήταν καθαρό: η χώρα δεν χρειάζεται ευάλωτη μεγέθυνση και επικοινωνιακές εξάρσεις, αλλά ανάπτυξη με κοινωνικό πρόσημο, θεσμική αξιοπιστία και προστασία της καθημερινότητας. Σε μια περίοδο κατά την οποία η συζήτηση για τις προοδευτικές συνεργασίες συχνά εξαντλείται σε αριθμητικές ασκήσεις, η παρέμβαση Δούκα στη Μυτιλήνη επιχείρησε να μετατοπίσει το επίκεντρο στο περιεχόμενο.
Η νησιωτικότητα, όπως την περιέγραψε, δεν είναι περιφερειακό θέμα. Είναι καθρέφτης του μοντέλου διακυβέρνησης. Και η Μυτιλήνη, με το βάρος της ιστορίας και της εμπειρίας της, αποτέλεσε το κατάλληλο σκηνικό για ένα μήνυμα που υπερέβη τα όρια του νησιού και απευθύνθηκε σε όλο τον προοδευτικό χώρο.
