Κατά τη διάρκεια της προσέλευσης του, ο Σωκράτης Φάμελλος μίλησε για την ανάγκη ενότητας των προοδευτικών δυνάμεων, ως απάντηση στην κυβνέρνηση.
«Αντί να συζητάμε για το τι χρειάζονται τα νησιά, για το πώς θα έχουμε δασκάλους, για το πώς θα έχουμε υποδομές, νερό, πρωτογενές ποιοτικό προϊόν, συζητάμε για «Χασάπηδες», για «Φραπέδες» και για σκάνδαλα. Αυτή η πολιτική κρίση απαιτεί απάντηση από την προοδευτική παράταξη. Χρειάζεται μια προοδευτική διέξοδος στις επόμενες εκλογές.
Η δεύτερη μεγάλη ευκαιρία που μας δίνεται σήμερα είναι ότι μπορούμε να κάνουμε μια συζήτηση σε επίπεδο αρχηγών προοδευτικών κομμάτων, ώστε να μπορέσουμε να διαμορφώσουμε την προγραμματική βάση για να υπάρχει μία ενιαία προοδευτική απάντηση.
Αυτή η κυβέρνηση πρέπει να φύγει το συντομότερο. Τα νησιά πληρώνουν ακριβό τίμημα εξαιτίας μιας συντηρητικής, διεφθαρμένης και επικίνδυνης κυβέρνησης.
Η απάντηση πρέπει να έρθει από τον προοδευτικό χώρο. Μόνο αν είμαστε όλοι ενωμένοι στον προοδευτικό χώρο μπορούμε να δώσουμε μια απάντηση που δίνει κυβέρνηση», σημείωσε ο κ.Φάμελλος.
Φάμελλος από Λέσβο: Η νησιωτική πολιτική έγινε πράξη για πρώτη φορά από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ
Ο Σωκράτης Φάμελλος συμμετείχε στη συζήτηση με θέμα: «Θέσεις και προτάσεις πολιτικής για τη Νησιωτικότητα – Κοιτώντας το μέλλον με ευθύνη» με τον πρόεδρο της Νέας Αριστεράς Αλέξη Χαρίτση, τον γραμματέα του ΚΟΣΜΟΣ Πέτρο Κόκκαλη και την Ομ. Καθηγήτρια ΕΚΠΑ, πρώην υπουργό και μέλος του ΔΣ ΙΝΕΡΠΟΣΤ Λούκα Κατσέλη.
Αναλυτικά η τοποθέτηση του πρόεδρου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ:
«Θέλω, ξεκινώντας, να δώσω συγχαρητήρια στα τέσσερα Ινστιτούτα που διοργανώνουν τη σημερινή συζήτηση, αλλά και σε όλη την οργανωτική ομάδα που ξέρω ότι προσπάθησε πάρα πολύ για να βρεθούμε όλοι σήμερα εδώ.
Θέλω να ευχαριστήσω και τους συνομιλητές σε αυτό το πάνελ που τους θεωρώ συντρόφους, με τους οποίους έχουμε βρεθεί ξανά πρόσφατα σε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση για την COP και για την πολιτική και το κλίμα, καθώς και όλους τους φίλους και τις φίλες στη Μυτιλήνη που βρίσκομαι ξανά μαζί τους, γιατί γνωρίζει και ο Δήμαρχος και η Περιφέρεια και το Επιμελητήριο ότι πρέπει να είναι η τρίτη φορά τον τελευταίο ενάμιση χρόνο που βρισκόμαστε μαζί και συζητάμε.
Η συνέχεια αυτού του διαλόγου για τα θέματα της νησιωτικής πολιτικής από τη μεριά του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ υποδηλώνει εκ μέρους μας τη δυνατότητα, πέρα από τον διάλογο των προοδευτικών χώρων και δυνάμεων, να υπάρχουν προγραμματικές συμφωνίες και κοινή στρατηγική. Η πρόσφατη κοινή κατάθεση νόμου για την αγροτική πολιτική είναι πράγματι μια πρωτοβουλία στη θετική κατεύθυνση.
Γιατί, φίλες και φίλοι, τα μεγάλα ελλείμματα στη νησιωτική πολιτική -και στη στρατηγική, αλλά και στα επιμέρους μέτρα-, όπως και στην αγροτική πολιτική, μιας και αναφερθήκαμε στο σχέδιο νόμου, οφείλονται στις μεγάλες ανισότητες αλλά και στην κοινωνική αδικία που γεννά η κυβερνητική πολιτική και γενικά η συντηρητική πολιτική.
Έχουμε κρίση σε πολλά επίπεδα στη χώρα μας. Έχουμε κρίση αναπτυξιακή, έχουμε κρίση κοινωνική, έχουμε κρίση Δημοκρατίας και θεσμών. Η αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων -το λέω εισαγωγικά, παρ’ ότι θα έπρεπε να είναι το συμπέρασμα, αλλά νομίζω ότι ήδη άνοιξε ο διάλογος σε αυτό το επίπεδο- απαιτεί πολιτική αλλαγή. Απαιτεί μια άλλη κυβέρνηση, απαιτεί προοδευτική κυβέρνηση στις επόμενες βουλευτικές εκλογές.
Για τον λόγο αυτό, λοιπόν, σας το λέω εισαγωγικά: Πιστεύουμε εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ότι ο πολιτικός και προγραμματικός διάλογος πρέπει να επιταχυνθεί. Δεν υπάρχει χρόνος. Η κοινωνία πράγματι βρίσκεται σε πολύ μεγάλη αναστάτωση, και θυμό θα έλεγα, και αγωνία. Και πρέπει να καταλήξουμε στην κοινή βούληση διατύπωσης μιας απόφασης για ισχυρό προοδευτικό πόλο πριν από τις επόμενες βουλευτικές εκλογές.
Αυτή είναι η στρατηγική επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Αυτή είναι η θέση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Είμαστε έτοιμοι για αυτή την επιλογή και ζητάμε να πάρουν όλοι καθαρά θέση για την αναγκαιότητα συνεργασίας για να υπάρχει προοδευτική διέξοδος και οξυγόνο για την πατρίδα μας και για τα νησιά.
Δεν αποτελεί λύση καμία κομματική περιχαράκωση. Δεν αποτελεί λύση η κομματική αυτονομία. Γιατί και τα νησιά μας χρειάζονται απαντήσεις και οι απαντήσεις πρέπει να είναι, πρώτον, πολιτικές και, δεύτερον, πρέπει να περιέχουν το «μαζί», γιατί αλλιώς δεν θα είναι λύσεις.
Όσον αφορά το θέμα το οποίο ανοίγουμε σήμερα, έχοντας και καταγωγή από τη Φολέγανδρο και τη μισή μου οικογένεια εκεί, γνωρίζω και τις ιδιαιτερότητες και τον πολύμορφο αποκλεισμό των νησιωτών από φυσικά και κοινωνικά αγαθά. Και εσείς και οι καλεσμένοι μας προφανώς έχουν προσωπική άποψη γιατί το ζουν καθημερινά.
Η έλλειψη πολιτικών και στρατηγικής για τη νησιωτικότητα αποτυπώνει στα νησιά πολύ εντονότερα την επίπτωση των μεγάλων ζητημάτων που υπάρχουν σε όλη την ελληνική κοινωνία: την ακρίβεια, την ελλιπή πρόσβαση στα μεγάλα δημόσια αγαθά όπως είναι η υγεία και η παιδεία, ενώ προσθέτει ελλείμματα στις μεταφορές, στην προσβασιμότητα, αλλά και στο νερό, στην ενέργεια, στο εμπόριο.
Πράγματι, σήμερα είμαστε εδώ και γιατί είμαστε στην 4η φτωχότερη περιφέρεια της Ευρώπης – δύο από τις τρεις περιφέρειες που προηγούνται είναι εξωχώριες της Γαλλίας, και η μία της Βουλγαρίας είναι πραγματικά η φτωχότερη περιφέρεια της Ευρώπης.
Το μεγάλο έλλειμμα στρατηγικής για την νησιωτικότητα είναι πολυεπίπεδο. Σαφέστατα υπάρχει ζήτημα και πρέπει να το συζητήσουμε. Θέλουμε μια πολιτική για τη χώρα μας που να περιέχει περιφερειακά χαρακτηριστικά. Να περιέχει, δηλαδή, τα στοιχεία της περιφερειακής ανάπτυξης.
Είναι σαφέστατα ένα θέμα αποκέντρωσης, αλλά δεν υποτιμώ ότι συνδέεται και με την ακριτική πολιτική. Σαφέστατα είναι ένα εθνικό ζήτημα, γιατί αφορά πολλά από τα μεγάλα νησιά της χώρας μας. Και φυσικά συζητάμε για κάτι το οποίο μάς λείπει, αλλά είναι και συνταγματική και ευρωπαϊκή υποχρέωση. Και είναι και θεσμικά καταγεγραμμένο ως υποχρέωση.
Η νησιωτική πολιτική αποτέλεσε προγραμματική δέσμευση της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ το 2015 και έγινε για πρώτη φορά ολοκληρωμένη πολιτική, με πράξεις. Και θέλω να αναφερθώ στον αείμνηστο σύντροφό μας, στον Νεκτάριο Σαντορινιό, τον οποίο άδικα χάσαμε σαν χθες πριν από τρία χρόνια, ο οποίος αποτέλεσε μαζί με άλλους άξιους συντρόφους μας τον εκφραστή αυτής της πολιτικής μας και της επιλογής μας, η οποία έγινε με βάση τις ανάγκες των νησιωτών.
Γιατί η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θέσπισε τη μεγάλη μεταρρύθμιση του Μεταφορικού Ισοδυνάμου, που έδωσε ανάσα και στις οικογένειες και στις επιχειρήσεις των νησιών. Και προχώρησε παράλληλα σε σπουδαία μέτρα, για κίνητρα για τους γιατρούς, για ίδρυση μονάδων υγείας, για το άνοιγμα νοσοκομείου, για βάσεις αεροδιακομιδής.
Άνοιξε ταυτόχρονα και άλλα θέματα τα οποία θα μπορούσα να τα αναφέρω με πολύ περιληπτικό τρόπο: Το θέμα της πιλοτικής επιδότησης καυσίμων. Η αφαλάτωση σε 18 νησιά για να γλιτώσουμε από ολιγοπωλιακά καθεστώτα στα οποία δυστυχώς ήταν δεσμευμένα τα νησιά μας, με οφέλη αρκετών εκατομμυρίων ευρώ για το δημόσιο. Θα μπορούσα να θυμηθώ την Ακαδημία Εμπορικού Ναυτικού στην Κάλυμνο, τις δωρεάν συνδέσεις στο ίντερνετ, τους πόρους που αναφέρθηκαν ήδη με την ευκαιρία της αίθουσας, τα ειδικά αναπτυξιακά προγράμματα του Βόρειου και του Νότιου Αιγαίου, όπως και το πρόγραμμα «Φιλόδημος» που επίσης είχε μια τέτοια διάσταση.
Θα μπορούσα να σας πω και άλλα, τα οποία προφανώς περιλαμβάνουν και τον φορέα για τις προστατευόμενες περιοχές που έγινε εδώ, με έδρα τη Λέσβο, για τις περιοχές Natura 2000, που καταργήθηκε μέσα στον πρώτο χρόνο της κυβέρνησης Μητσοτάκη, για να μην μαθαίνουν οι τοπικές κοινωνίες και να μην λαμβάνονται αποφάσεις για τα θέματα των χωροθετήσεων και των χρήσεων γης. Ενώ για έξι χρόνια έμειναν στα συρτάρια οι Ειδικές Περιβαλλοντικές Μελέτες που θα έλυναν τα θέματα των χρήσεων και του κράτους δικαίου, αλλά και της προστασίας του περιβάλλοντος.
Θέλω όμως να βγάλω ένα συμπέρασμα απ’ όλο αυτό τον απολογισμό: Το 2019 η χώρα είχε αναπτυξιακή στρατηγική, Growth Strategy ήταν το όνομα με το οποίο μπορείτε να τη βρείτε στο διαδίκτυο. Είναι η αναπτυξιακή στρατηγική που περιελάμβανε, το 2019, και τον μετριασμό και την ανθεκτικότητα στην κλιματική κρίση. Ήταν η επίσημη πολιτική της χώρας και δυστυχώς είναι στο συρτάρι και αποσυνδέθηκε και από τα αναπτυξιακά και χρηματοδοτικά εργαλεία.
Ποια είναι η αντανάκλαση εκείνου του χρόνου με τη σημερινή κατάσταση; Σήμερα δεν υπάρχει στρατηγική, δεν υπάρχει σχέδιο.
Και για να μιλήσουμε καθαρά: Γιατί δεν υπάρχει σχέδιο σήμερα στην Ελλάδα σε όλα τα επίπεδα; Σε αναπτυξιακό, οικονομικό, κοινωνικό, χωρικό, περιβαλλοντικό επίπεδο; Για να υπάρχει ασυδοσία. Γιατί η επιλογή της κυβέρνησης είναι να κυριαρχεί ο νόμος του ισχυρού και του κολλητού και να καταλήγει στους «Φραπέδες» και τους «Χασάπηδες». Αυτή είναι η επιλογή της σημερινής κυβέρνησης. Και είναι ένα σχέδιο αντίθετο με αυτό που και η Ευρώπη έλεγε και ο προοδευτικός χώρος λέει.
Σήμερα η νησιωτική πολιτική πράγματι έχει υποχωρήσει και η χώρα, παρότι δεν βρίσκεται σε μνημόνια, βλέπει τους νησιώτες να υποφέρουν και να απομακρύνονται από το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Οι κίνδυνοι είναι αναπτυξιακοί, κοινωνικοί και έχουν και μια μεγάλη εθνική διάσταση. Υπάρχει κίνδυνος ρήξης της κοινωνικής συνοχής. Σε αρκετά νησιά υπάρχει ερήμωση, τουλάχιστον όλους τους χειμερινούς μήνες. Υπάρχουν ανισότητες, ελλιπή πρόσβαση στα αγαθά, αλλά και κίνδυνος καταστροφής της μοναδικής ελληνικής νησιωτικής φυσιογνωμίας. Γιατί παράλληλα με τα προβλήματα των ανισοτήτων έχουμε και τα προβλήματα της υπερκατανάλωσης του χώρου, των φυσικών πόρων, ακόμα και αυτής της φυσιογνωμίας της νησιωτικότητας, και το πρόβλημα της φέρουσας ικανότητας.
Άρα έχουμε ένα διπλό πρόβλημα να αντιμετωπίσουμε: από την μια την ερήμωση και από την άλλη την υπερκατανάλωση. Προσέξτε, και προσθέστε σε όλα αυτά, τις πρόσφατες μεγάλες συγκρούσεις για το νερό στα νησιά, τις συγκρούσεις του αγροτικού χώρου, του πρωτογενούς προϊόντος, που είναι απαραίτητο και για τον τουρισμό αλλά και για την ισόρροπη ανάπτυξη και για την λειτουργία της κοινωνικής και οικονομικής πραγματικότητας, τις συγκρούσεις για τις χρήσεις γης, μέχρι και τα ακραία περιστατικά στο Σαρακήνικο, αλλά και στην Σαντορίνη, στις περιοχές της Καλντέρας. Άρα μεγάλα προβλήματα στον χώρο, ιδιαίτερα στην εκτός σχεδίου περιοχή, γιατί δεν υπάρχει σχεδιασμός, και βέβαια την αγροτική κρίση και την κατάρρευση του πρωτογενούς τομέα που αυτό είναι ένα εθνικό ζήτημα, αλλά με πολύ σημαντικό αποτύπωμα και στα νησιά.
Και εδώ να βάλω και τρεις μεγάλες αβεβαιότητες έξω από τα γεωγραφικά όρια της πατρίδας μας: την κλιματική κρίση, την ανθεκτικότητα, που συνδέεται και με τις φυσικές καταστροφές, αλλά και με την λειψυδρία. Το δεύτερο μεγάλο θέμα είναι το μεταναστευτικό, όπου δεν λύνεται το πρόβλημα αν δεν υπάρξει ένα άλλο σύμφωνο μετανάστευσης για να έχουμε ασφαλείς διόδους και να αντιμετωπιστούν πράγματι οι διακινητές.
Και βέβαια έχουμε και το ζήτημα των διπλωματικών μας σχέσεων και της συζήτησης, είναι πρόσφατη η συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν, όπου οφείλω να σας πω ότι πολλά εργαλεία, -όπως οι θαλάσσιες ζώνες, που χρειάζονται και για άλλους λόγους, όχι μόνο για τα κυριαρχικά δικαιώματα, που σαφέστατα και εκεί είναι κρίσιμο-, καθυστερούν, όπως και τα θαλάσσια πάρκα.
Έχουμε λοιπόν ζητήματα στα ελληνοτουρκικά που δεν έχουν λυθεί.
Και πολλά ζητήματα προστίθενται στην αγωνία που υπάρχει σήμερα στα νησιά μας.
Προτάσεις:
Άμεση εφαρμογή μειωμένου ΦΠΑ σε όλα τα νησιά. Είναι και ευρωπαϊκή οδηγία και υπάρχει η δυνατότητα.
Δεύτερον, κανονικότητα στο Μεταφορικό Ισοδύναμο στις πληρωμές και επέκταση του και στους φοιτητές και στους δημόσιους λειτουργούς που υπηρετούν για διάφορες θέσεις στα νησιά.
Υγειονομικό ισοδύναμο. Πρέπει οι νησιώτες και οι νησιώτισσες να έχουν πλήρη εγγύηση της Πολιτείας για την πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας, μαζί με τη μηδενική συμμετοχή στη φαρμακευτική δαπάνη των χρόνιων ασθενών. Και βέβαια τα μεγάλα ζητήματα της διακομιδής, δηλαδή τηλεϊατρική, ΕΚΑΒ και όλα τα απαραίτητα στοιχεία που χρειάζονται.
Ένα νέο ισοδύναμο, το οποίο προσθέτουμε εμείς στην προγραμματική μας πρόταση, το ισοδύναμο νερού. Το οποίο σαφέστατα έχει να κάνει με το επιπλέον κόστος πρόσβασης στο νερό, που δημιουργείται πλέον για νησιώτες και νησιώτισσες, και πρέπει να καλύπτεται από την Πολιτεία, γιατί αλλιώς δεν υπάρχει ισότητα των πολιτών για την πρόσβαση στα αγαθά, αλλά έχει να κάνει και με τη διαθεσιμότητα αλλά και με τα σχέδια διαχείρισης νερού, γιατί δεν πρέπει να απαντάμε μόνο στο θέμα της ζήτησης αλλά και στο θέμα της προσφοράς.
Και 5η μεγάλη παρέμβαση, προγραμματική δέσμευση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, είναι η δημόσια πολιτική στέγης. Εμείς έχουμε δεσμευτεί για τριετή κάλυψη στέγης σε όλους τους δημόσιους λειτουργούς στα νησιά, και αναφέρομαι πρώτα απ’ όλα βέβαια στην υγεία και στην παιδεία, αλλά και σε άλλες πολύτιμες ειδικότητες που χρειαζόμαστε. Και φυσικά το ζήτημα μιας δημόσιας πολιτικής στέγης σε συνεργασία με την Αυτοδιοίκηση.
Θα μπορούσα να προσθέσω το θέμα της ενεργειακής αυτονομίας με αποκλειστική αδειοδότηση ενεργειακών κοινοτήτων και συσσώρευσης, δεν χρειάζονται άλλα μεγάλα εργολαβικά συμφέροντα να εξυπηρετούνται στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, και υπάρχει και το θέμα του χωρικού σχεδιασμού των ΑΠΕ. Και κόμη, τα σχέδια μηδενικών αποβλήτων, αλλά στην Αυτοδιοίκηση, και όχι σε αυτήν την τερατογένεση των περιφερειακών ΦΟΔΣΑ. Σαφέστατα τη συνδεσιμότητα, γιατί μιλάμε πλέον για την περίοδο των δικτύων και των data. Την ανθεκτικότητα των νησιών όσον αφορά την κλιματική κρίση.
Και ένα ειδικό επιχειρησιακό σχέδιο, μέσα στη νησιωτική στρατηγική, για τον πρωτογενή τομέα των νησιών μας, γιατί πάρα πολλά προϊόντα στα νησιά είναι και ΠΟΠ και αποτυπώνουν την ελληνική ή και μεσογειακή κουλτούρα στη διατροφή.
Εδώ υπάρχει και ένα θέμα με τις ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες, δεν μπορούμε να μην μιλήσουμε γι’ αυτές. Υπάρχει ένα θέμα πλουραλισμού, ελέγχου και ρύθμισης της αγοράς, εξασφάλισης της τιμής των εισιτηρίων, διότι πολλά στην ακτοπλοϊκή αγορά τα διαχειριζόμαστε με επιδοτήσεις και την πράσινη μετάβαση του στόλου. Εμείς θέλουμε ελληνικά ναυπηγεία, πλουραλισμό στην αγορά, λειτουργία και της Αυτοδιοίκησης σε κάποιες περιοχές στο θέμα της ακτοπλοϊκής σύνδεσης, αλλά και εγγυήσεις και για τους εργαζόμενους και για τους νησιώτες.
Όμως αυτά, τα διά ταύτα, απαιτούν πολιτική αλλαγή για να μπορέσουν να εφαρμοστούν. Δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη στη σημερινή κυβέρνηση, αλλά ξέρουμε ότι η σημερινή κυβέρνηση εξυπηρετεί άλλα συμφέροντα.
Απαιτείται ένα σχέδιο. Και αυτό το σχέδιο πρώτα απ’ όλα πρέπει να έχει και τα απαραίτητα επιστημονικά εργαλεία, και πολλά από αυτά παρουσιάστηκαν. Δεν μπορεί η χώρα μας να έχει καταδικαστεί γιατί δεν είχαμε Εθνικό Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό τον Φεβρουάριο του 2025, που θα έπρεπε να ήμασταν η πρώτη χώρα που είχε αξιοποιήσει αυτήν την ευρωπαϊκή πρωτοβουλία.
Και τώρα έχουμε εκκρεμότητα για όλα τα τοπικά πολεοδομικά σχέδια αλλά και για τα θαλάσσια χωροταξικά πλαίσια, τα οποία πρέπει να ολοκληρωθούν με συμμετοχή της Αυτοδιοίκησης και όχι στα κλειστά γραφεία του υπουργείου και με τους μελετητές.
Εδώ πρέπει να συντονιστούν όλες οι πολιτικές, δηλαδή το περιβάλλον, η αλιεία, ο τουρισμός, οι μεταφορές, η ενέργεια, πρέπει να είναι σε έναν σχεδιασμό. Και εδώ πρέπει να έχουμε σαφέστατα κριτήρια τη φέρουσα ικανότητα, την προστασία του περιβάλλοντος, την κυκλική και κλιματικά ουδέτερη οικονομία και το ολοκληρωμένο τοπικό προϊόν.
Όσον αφορά τον σχεδιασμό, νομίζω ότι υπάρχει η δυνατότητα να συμφωνήσουμε, και στον προοδευτικό χώρο. Υπάρχει ένα ερώτημα: «με ποιους φορείς».
Οφείλω να σας πω, φίλες και φίλοι, ότι χωρίς ισχυρή Πολιτεία που να μπορεί να ελέγχει και να ρυθμίζει την αγορά και να υποστηρίζει την κοινωνία, δεν μπορεί να προχωρήσουμε. Δηλαδή αν αφήσουμε ελεύθερες και ανεξέλεγκτες τις δυνάμεις της αγοράς, δεν μπορεί να υπάρχει αυτό το οποίο παρουσιάζουμε. Η άποψη μας για την ισχυρή Πολιτεία ξεκινάει και περιλαμβάνει και τη συζήτηση για τη Συνταγματική Αναθεώρηση.
Ναι, χρειαζόμαστε Συνταγματική Αναθεώρηση για τις αρμοδιότητες και την ευθύνη της Αυτοδιοίκησης, αγαπητοί δήμαρχοι, σαφέστατα και βέβαια χρειαζόμαστε στην Συνταγματική Αναθεώρηση να προστεθεί η εισαγωγή πρόβλεψης για μέτρα θετικής διάκρισης για τη νησιωτικότητα. Προτείνουμε να προστεθεί δηλαδή, για να ενισχυθεί. Η νησιωτική Αυτοδιοίκηση πρέπει να ενισχυθεί και σε πόρους και σε προσωπικό. Γιατί πιστεύω ότι υπάρχει και μια ιδιαιτερότητα την οποία τη γνωρίζετε, αναφέρθηκα ήδη σε πολλούς τομείς.
Και όσον αφορά την αναπτυξιακή στρατηγική, αγαπητή κα Κατσέλη, μελετώντας και τα πορίσματα αντίστοιχων πρωτοβουλιών των Ινστιτούτων, οφείλω να πω ότι πρέπει να έχουμε εθνικό αναπτυξιακό φορέα. Πρέπει να υπάρχει δομή, προφανώς εντός της Πολιτείας, που να παρακολουθεί την αναπτυξιακή στρατηγική, αλλά χρειάζονται και περιφερειακές δομές για την αναπτυξιακή λειτουργία της χώρας.
Αυτό πρακτικά τι σημαίνει; Συμμετοχικός δημοκρατικός προγραμματισμός που δυστυχώς ξεχάστηκε, ενώ ήταν μια κατάκτηση της χώρας μας, περιφερειακά και τοπικά σχέδια ανάπτυξης, με αυτό που λέμε είτε τοπικές ομάδες δράσης είτε αναπτυξιακές δομές. Μπορεί και οι Αναπτυξιακές Εταιρείες Αυτοδιοίκησης να παίξουν αυτόν τον ρόλο ή ένα δια-αυτοδιοικητικό σχήμα. Πάντως χρειάζεται οπωσδήποτε διαφάνεια, λογοδοσία και κοινωνικός έλεγχος, έτσι ώστε να έχουμε και την απαραίτητη σύνδεση με την στρατηγική για τον πρωτογενή τομέα.
Φίλες και φίλοι, είναι πάρα πολλά αυτά που θα μπορούσαμε να συζητήσουμε. Νομίζω όμως ότι όλα όσα συνδέονται με το τι επιλογές θα κάνουμε για τις προτεραιότητες.
Εδώ λοιπόν τα πράγματα είναι απλά και συνδέονται και με το πρώτο ερώτημα που θέσαμε, «αν θα επιδιώξουμε να υπάρχει πολιτική αλλαγή στις επόμενες εκλογές».
Ή θα είμαστε με τα καρτέλ, με τα υπερκέρδη και με τους «Φραπέδες» και τους «Χασάπηδες», ή θα είμαστε με τα νησιά, με τη μείωση της φορολογίας, με την ευημερία και με μια ανθεκτική κοινωνία η οποία θα προοδεύει, κάτι το οποίο είναι και κοινωνικά αναγκαίο και κοινωνικά δίκαιο, αλλά πιστεύω ότι είναι και προς συμφέρον της πατρίδας μας.
Ευχαριστώ πολύ.
Στο κλείσιμο της συζήτησης ο Σωκράτης Φάμελλος τόνισε:
Θέλω να δώσω μια απάντηση στο συμπέρασμα το οποίο έθεσε και η κυρία Κατσέλη, στην πρόταση. Πιστεύω ότι υπάρχει δυνατότητα και κοινών προτάσεων των προοδευτικών δυνάμεων για τη Συνταγματική Αναθεώρηση και κοινού προγραμματικού πλαισίου και συγκεκριμένων προγραμματικών επεξεργασιών για τη νησιωτικότητα και για τη διοίκηση της ανάπτυξης. Τα λέω με τίτλους, γιατί δεν υπάρχει και λόγος μετά από τόση συζήτηση να ψάχνουμε να βρούμε σε τι διαφωνούμε.
Δεν είναι εύκολο να περιγράψει κανείς σε ένα σχέδιο νόμου όλη τη νησιωτική πολιτική, όλη τη διεύθυνση και τη διοίκηση της ανάπτυξης. Αλλά και στην αγροτική πολιτική, με το σχέδιο νόμου που καταθέσαμε, επιλέξαμε να βάλουμε ένα κομβικό θέμα -το πώς διοικείται, πώς συντονίζεται αλλά και πώς συντάσσεται το σχέδιο της αγροτικής πολιτικής. Γιατί πάνω από όλα αυτό που έχει σημασία είναι να συμφωνήσουμε και να κάτσουμε στο ίδιο τραπέζι.
Άρα και στη νησιωτική πολιτική μπορεί να κατέθεσε δέκα προτάσεις ο Αλέξης Χαρίτσης, δέκα ο Πέτρος Κόκκαλης, δέκα το ΠΑΣΟΚ, σημασία έχει να βρούμε έστω τις πέντε που θα κάνουν τώρα συγκεκριμένη τη συνεργασία και τη διέξοδο, γιατί αυτό θέλει η κοινωνία. Η κοινωνία λέει «βρείτε τα για να γλυτώσουμε». Εμείς λοιπόν είμαστε σύμφωνοι με αυτό.
Αυτό το οποίο νομίζω ότι έχει ανάγκη η χώρα μας είναι να υπάρχει μια ειλικρινής πρωτοβουλία από όλες τις πλευρές, από κάτω προς τα πάνω, από πάνω προς τα κάτω, από τον επιστημονικό και ακαδημαϊκό χώρο, από τα ινστιτούτα, που τα έχουμε ανάγκη. Γιατί πάνω απ’ όλα αυτό που χρειάζεται να κατανοήσουμε -και να δημιουργήσουμε τις συνθήκες, αλλάζοντας συσχετισμούς, όπως έχουμε ήδη τοποθετηθεί εμείς ως ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ την προηγούμενη εβδομάδα-, είναι ότι μπορούμε όλοι και όλες μαζί να κάνουμε την ανατροπή. Και πρέπει να το πιστέψουμε ότι αυτό γίνεται. Και παραδείγματα υπάρχουν, και πολιτικό δυναμικό, και δυνατότητες.
Από αυτή την πλευρά, χωρίς να μπω στις λεπτομέρειες όλων αυτών των ζητημάτων, θεωρώ πως από τη δική μας πλευρά ως ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ συμφωνούμε να δουλέψουμε μαζί για προγραμματικές προτάσεις και στη Συνταγματική Αναθεώρηση, για τη νησιωτικότητα και την Αυτοδιοίκηση ως παραδείγματα, αλλά μπορεί να είναι και άλλα πολλά, για τα θέματα της διοίκησης, του συντονισμού και του governance, όπως είπατε, της ανάπτυξης. Θεωρώ ότι ήταν πολύτιμη αυτή η συζήτηση και δεν είχε γίνει ως τώρα. Και μέχρι το βράδυ θα βγάλουμε και άλλα πολύτιμα συμπεράσματα.
Να προσθέσω ότι υπάρχει συνταγματική πρόβλεψη και ευρωπαϊκή υποχρέωση για την νησιωτικότητα. Προτείναμε ως ΣΥΡΙΖΑ να προσθέσουμε το μέτρο θετικής διάκρισης, επιπλέον, για να δείξουμε και την πολιτική κατεύθυνση.
Γιατί πιστεύουμε, και θέλω να το πω αυτό κλείνοντας και χαιρετώντας σας, ότι ο χώρος του Κοινοβουλίου και του Ευρωκοινοβουλίου, η πολιτική, είναι πεδίο όπου μπορούν να γίνουν αλλαγές. Η κοινοβουλευτική δημοκρατία μάς δίνει τη δυνατότητα και συνεννοήσεων αλλά και παρεμβάσεων και ωρίμανσης μέτρων. Και θα ακούσετε στη συνέχεια ένα τέτοιο παράδειγμα, γιατί η ομάδα της Αριστεράς σταμάτησε τη Mercosur με διαδικασίες Ευρωκοινοβουλίου. Άρα, ορίστε πώς μπορούν με προοδευτικές συνεργασίες να σταματάνε αρνητικές επιλογές για την κοινωνία και τον αγροτικό τομέα. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ».
