Με το ερώτημα του ανασχηματισμού της κυβέρνησης να πλανάται εδώ και μήνες πάνω από Μαξίμου και Πειραιώς, πλέον τα ζητήματα που προκύπτουν είναι τρία:
- Ο χρόνος του ανασχηματισμού
- Το μέγεθός του και
- Τα πρόσωπα – κλειδιά, δηλαδή, οι άνθρωποι που θα κληθούν να χειριστούν τα κρίσιμα χαρτοφυλάκια.
Αν υπάρχει στην όλη φιλολογία περί ανασχηματισμού ένα δεδομένο, αυτό είναι ότι θα πρόκειται για «εκλογικό» ανασχηματισμό, δηλαδή, ότι το σχήμα που θα προκύψει από αυτόν θα «πάει» μέχρι τις εθνικές κάλπες.
Όπερ σημαίνει ότι ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, καλείται να λύσει μια δύσκολη εξίσωση: να μην διαταράξει το κυβερνητικό έργο, αλλά και, ταυτόχρονα, να «βάλει στο παιχνίδι» όσο το δυνατόν περισσότερα μέλη της Κ.Ο. της ΝΔ, τα οποία και θα διεκδικήσουν την ψήφο των πολιτών.
Περνώντας στο πρώτο ζήτημα, αυτό του χρόνου του ανασχηματισμού, όλες οι πληροφορίες συγκλίνουν στο ότι θα γίνει όσο το δυνατόν πιο κοντά στο συνέδριο της ΝΔ, το οποίο έχει προγραμματιστεί για τις 15, 16 και 17 Μαΐου, ώστε να σταλεί και το μήνυμα της εκλογικά «ετοιμοπόλεμης» κυβέρνησης. Αυτό σημαίνει ότι ο πιθανότερος χρόνος τοποθετείται περίπου στο δεύτερο μισό του Απρίλιου, κατά πάσα πιθανότητα μετά το Πάσχα (12 Απριλίου).
Στον σχεδιασμό αυτό ρόλο φαίνεται ότι θα παίξει και η – φημολογούμενη – δεύτερη δικογραφία για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, η οποία (λένε κάποιες πληροφορίες) μπορεί να σταλεί στη Βουλή ακόμα και μέσα στον Μάρτιο και που (σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες) ενδέχεται να περιλαμβάνει και ονόματα εν ενεργεία υπουργών. Όπως και να’χει, πάντως, οι φήμες ότι ο Μητσοτάκης μπορεί να προχωρήσει σε αναδόμηση της κυβέρνησης νωρίς στο 2026 μοιάζουν πλέον να απομακρύνονται.
Όσον αφορά στο δεύτερο ζήτημα, αυτό του μεγέθους των αλλαγών, είναι αλληλένδετο και με τα πρόσωπα που θα κληθούν να στελεχώσουν την «εκλογική» κυβέρνηση και εδώ τα πράγματα γίνονται πιο σύνθετα, καθώς υπάρχουν ορισμένα μείζονα χαρτοφυλάκια, τα οποία είναι εξαιρετικά δύσκολο να αλλάξουν χέρια. Αυτά – σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες – είναι τα εξής:
- Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών (Κυριάκος Πιερρακάκης)
- Άμυνας (Νίκος Δένδιας)
- Εσωτερικών (Θεόδωρος Λιβάνιος)
- Προστασίας του Πολίτη (Μιχάλης Χρυσοχοΐδης)
- Πολιτισμού (Λίνα Μενδώνη)
- Υγείας (Άδωνις Γεωργιάδης)
- Περιβάλλοντος και Ενέργειας (Σταύρος Παπασταύρου)
- Μετανάστευσης και Ασύλου (Θάνος Πλεύρης)
- Ανάπτυξης (Τάκης Θεοδωρικάκος).
Φυσικά, ο παραπάνω κατάλογος δεν είναι… σμιλεμένος σε πέτρα, ούτε σημαίνει ότι είναι εξαντλητικός: αντιθέτως, σύμφωνα με ορισμένες κυβερνητικές πηγές, δεν αποκλείεται κάποια από τα παραπάνω πρόσωπα – αν κριθεί δέον από τον Κ. Μητσοτάκη – να μετακινηθούν σε άλλο υπουργείο ή και να μείνουν εκτός κυβέρνησης. Όπως επίσης ότι υπάρχουν και άλλοι υπουργοί που θα κριθεί ότι θα πρέπει να παραμείνουν στις θέσεις τους μέχρι τις εκλογές.
Μια… τράμπα που συζητιέται πολύ (αν και εδώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο πρωθυπουργός, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, δεν έχει καταλήξει ακόμα σε οριστικές αποφάσεις) αφορά σε πιθανή μετακίνηση του Γιώργου Γεραπετρίτη από το υπουργείο Εξωτερικών στο Μαξίμου, όπου εκτιμάται ότι θα αναλάβει διπλό ρόλο: συντονιστικό της κυβέρνησης και επιβλέποντος την συνταγματική αναθεώρηση. Αν αυτό συμβεί, επικρατέστερος για το κτίριο της Ζαλοκώστα είναι ο νυν αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Κωστής Χατζηδάκης.
Από εκεί και πέρα, μείζονες ανακατατάξεις αναμένεται να συμβούν και στους υφυπουργούς – με στόχο την αύξηση των μελών της Κ.Ο. στην κυβέρνηση, κάτι που θεωρείται ότι θα δώσει κίνητρο για ακόμα περισσότερο… προεκλογικό τρέξιμο, αλλά και για να σταλεί το μήνυμα στην εκλογική βάση ότι το Μαξίμου την «ακούει». Παρά ταύτα, πρέπει να υπογραμμιστεί ότι υπάρχουν και στελέχη που τονίζουν την απέχθεια Μητσοτάκη σε ευρείες ανακατατάξεις και την προτίμησή του για «σημειακές παρεμβάσεις» στο κυβερνητικό σχήμα. Τα στελέχη αυτά, λοιπόν, επισημαίνουν ότι καλό θα είναι το καλάθι του ανασχηματισμού να είναι… μικρό.
