Η Μέση Ανατολή άλλαξε αρκετά τον δημοσκοπικό χάρτη, καθώς έφερε άνοδο τόσο στη Νέα Δημοκρατία όσο και στο ΠΑΣΟΚ
Αυτό καταγράφεται και στη δημοσκόπηση της Reall Polls για το Protagon
Τα ευρήματα της νέας έρευνας των RealPolls/Protagon, της τρίτης για το 2026 –διεξήχθη το τριήμερο 8-10 Μαρτίου, σε δείγμα 1.613 ατόμων– περιγράφουν ένα πολιτικό σκηνικό σε μετάβαση: η εξωτερική κρίση φαίνεται να ενισχύει σημαντικά τον κυβερνών κόμμα, που για πρώτη φορά εδώ και εννέα μήνες ξεπερνάει, με άνεση μάλιστα, το ψυχολογικό όριο του 25% στην πρόθεση ψήφου, η αντιπολίτευση παραμένει κατακερματισμένη, ενώ παράλληλα η δυσπιστία των πολιτών προς τους θεσμούς αγγίζει εντυπωσιακά και ανησυχητικά επίπεδα.
Στην πρόθεση ψήφου, η ΝΔ ανεβαίνει στο 26,1% (μια αξιοσημείωτη αύξηση από 24,5% στην έρευνα του Φεβρουαρίου), ξεφεύγοντας για πρώτη φορά εδώ και μήνες από την περιοχή του 25% και «κοιτώντας» πια το 27%, που είχε στην αντίστοιχη μέτρηση του Ιουνίου 2025, όταν και θα έμπαινε στην περιπέτεια του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ, που προκάλεσε την υποχώρηση των ποσοστών της.
Η ανάκαμψη του κυβερνώντος κόμματος φαίνεται ακόμα πιο εντυπωσιακή στην πρόβλεψη αποτελέσματος στο 30,8%, σημαντικά υψηλότερα από το 28,9% του Φεβρουαρίου και σχεδόν δυόμισι μονάδες πάνω από την εκλογική επίδοση των ευρωεκλογών του 2024.
Η σύνδεση με τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή και την ανάπτυξη ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων στην Κύπρο δεν μπορεί να μη γίνει ορατή: η κλασική τάση συσπείρωσης γύρω από την κυβέρνηση σε καιρό κρίσης, το λεγόμενο rally-around-the-flag effect, φαίνεται να ενεργοποιείται, τουλάχιστον στο επίπεδο της πρόθεσης ψήφου. Αν αυτή η τάση θα αντέξει στον χρόνο ή θα εξανεμιστεί μόλις τα ζητήματα εσωτερικής πολιτικής επανέλθουν στο προσκήνιο, παραμένει ανοιχτό ερώτημα, καθώς η ακρίβεια συνεχίζει να ροκανίζει εισοδήματα, να αναμένεται σφοδρότερη όσο διαρκεί η πολεμική σύγκρουση και εξακολουθεί να απασχολεί, όπως θα δούμε και παρακάτω, περισσότερο από κάθε τι άλλο τους πολίτες.
Η «σχετική» ανάκαμψη του ΠΑΣΟΚ
Στα της αντιπολίτευσης, και για δεύτερο συνεχόμενο μήνα, το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής καταγράφει άνοδο: 9,8% στην πρόθεση ψήφου (από 8,7% τον Φεβρουάριο) και 14,9% στην πρόβλεψη αποτελέσματος (από 12,7%).
Η δεύτερη θέση φαίνεται πλέον πιο σταθερή, καθώς η απόσταση από την τρίτη Πλεύση Ελευθερίας, μεγαλώνει: 2,2 μονάδες στην πρόβλεψη αποτελέσματος, έναντι 0,8 μονάδων τον Φεβρουάριο.
Η ανάκαμψη του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, ωστόσο έχει μια σχετικότητα. Παρά τα σαφή κέρδη στην πρόθεση ψήφου, η απόσταση από τη ΝΔ μεγαλώνει αντί να μικραίνει: είναι στο 16,3% στην πρόθεση ψήφου και στο 15,9% στην πρόβλεψη –με λίγα λόγια, η όποια αντιπολιτευτική δυναμική του ΠΑΣΟΚ δεν μεταφράζεται σε σύγκλιση με τη ΝΔ.
Για τα υπόλοιπα κόμματα, η Πλεύση Ελευθερίας, και μετά τη μεγάλη πτώση του Φεβρουαρίου σταθεροποιείται: 8,1% στην πρόθεση ψήφου (οριακά χαμηλότερα από 8,4%) και 12,7% στην πρόβλεψη αποτελέσματος (ανοδικά από 11,9%). Η Ζωή Κωνσταντοπούλου φαίνεται να διατηρεί τον πυρήνα της, αλλά χωρίς να ανακτά τη δυναμική του Ιανουαρίου, όταν η Πλεύση είχε φτάσει στο 13,6% και είχε εκθρονίσει το ΠΑΣΟΚ από τη δεύτερη θέση. Η τρίτη θέση, πάντως, παραμένει δική της.
Ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει τη βύθισή του: 3,3% στην πρόθεση ψήφου (από 3,9% τον Φεβρουάριο) και 3,9% στην πρόβλεψη αποτελέσματος (από 5,3%), η χαμηλότερη επίδοσή του σε αυτή τη σειρά μετρήσεων.
Η παρουσία του Σωκράτη Φάμελλου στην ηγεσία εξακολουθεί να λειτουργεί ως τροχοπέδη, όπως αποκαλύπτει η ερώτηση για τους υποθετικούς αρχηγούς: ο ΣΥΡΙΖΑ χωρίς τον κ. Φαμελλο ανεβαίνει σχεδόν κατά τρεις μονάδες, στο 6,1%.
Η Ελληνική Λύση σημειώνει μικρή μεταβολή: 6,9% πρόθεση (από 6,6%) και 8,1% πρόβλεψη (από 9,1%).
Το ΚΚΕ υποχωρεί αισθητά στο 6,3% πρόθεση (από 6,8%) και στο 7,4% πρόβλεψη (από 8,8%), μια πτώση 1,4 μονάδων στην πρόβλεψη που μπορεί να αντανακλά δυσκολία στη διαχείριση μιας γεωπολιτικής κρίσης που κυριαρχείται από τον δυτικό άξονα.
Το ΜέΡΑ25 υποχωρεί στο 2,9% στην πρόθεση και στο 3,5% στην πρόβλεψη (από 3,5% και 5,2%, αντίστοιχα τον Φεβρουάριο), ενώ η Φωνή Λογικής βρίσκεται στο 2,7% – 3,1% (από 3,4% – 4,6%). Οι αναποφάσιστοι μειώνονται στο 13,8% (από 16,3%), ενώ το «άλλο κόμμα» παραμένει σχεδόν σταθερό στο 9,8% (από 9,3%).
Η μετακίνηση υποδηλώνει ότι μέρος των αναποφάσιστων του Φεβρουαρίου επέστρεψε σε κομματικές στέγες, πιθανότατα σε αυτή της ΝΔ υπό την πίεση της γεωπολιτικής κρίσης.
Η κρίση εμπιστοσύνης: Ενοπλες Δυνάμεις στην κορυφή, θεσμοί στον πάτο
Ενα από τα πιο αποκαλυπτικά κεφάλαια αυτής της μέτρησης αφορά την εμπιστοσύνη στους θεσμούς και η εικόνα είναι δραματικά πολωμένη.
Στην κορυφή βρίσκονται οι Ένοπλες Δυνάμεις, με ένα εντυπωσιακό 65,5% να δηλώνει σημαντική ή απόλυτη εμπιστοσύνη (34,9% «απόλυτη», 30,6% στο επίπεδο 3) και μόλις 12,7% να δηλώνει καμία εμπιστοσύνη. Σε ένα περιβάλλον πολέμου και γεωπολιτικής αβεβαιότητας, η εμπιστοσύνη στον στρατό αποτελεί τον μοναδικό θεσμικό πυλώνα που απολαμβάνει πλειοψηφική αποδοχή.
Στον αντίποδα, η εμπιστοσύνη στα ΜΜΕ βρίσκεται στον πάτο: ένα εντυπωσιακό 63,1% δηλώνει «καθόλου εμπιστοσύνη» και μόλις 0,9% «απόλυτη», αριθμοί που αποτυπώνουν μια σχεδόν ολοκληρωτική κατάρρευση της αξιοπιστίας του Τύπου. Αμέσως πίσω ακολουθεί η κυβέρνηση (60,4% «καθόλου εμπιστοσύνη»), ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας (58,3%) και η Βουλή (53%). Αξιοσημείωτη είναι η θέση της Δικαιοσύνης: 48,1% δηλώνει «καθόλου εμπιστοσύνη», μόλις 7,3% «απόλυτη» — ένα εύρημα που αντανακλά τη σωρευτική απογοήτευση από σκάνδαλα όπως αυτό του ΟΠΕΚΕΠΕ. Τα πολιτικά κόμματα ακολουθούν με 48,2% «καθόλου» — σχεδόν ένας στους δύο πολίτες δεν τα εμπιστεύεται καθόλου.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση εξασφαλίζει ελαφρώς καλύτερη βαθμολογία (36,3% «καθόλου», 31,8% στα ανώτερα επίπεδα), πιθανότατα λόγω του ρόλου της στη διαχείριση της κρίσης και τη στρατιωτική κινητοποίηση στην Κύπρο, αλλά παραμένει αρνητικά αξιολογημένη.
Ακρίβεια και σκάνδαλα: Τα δύο «ανοιχτά τραύματα»
Παρά τη γεωπολιτική ατζέντα, οι πολίτες δεν ξεχνούν τα εσωτερικά: στην ερώτηση για τη χειρότερη επίδοση της κυβέρνησης (Πίνακας V), η ακρίβεια και η αγοραστική δύναμη κυριαρχούν με 57,1% –κάτι που φαίνεται ότι αντιλαμβάνονται, έστω και καθυστερημένα, στο Μέγαρο Μαξίμου. Επίσης κακές επιδόσεις, σύμφωνα με τους ερωτηθέντες, έχει η κυβέρνηση στον τομέα της διαφάνειας και των σκανδάλων με 48,6%. Η δικαιοσύνη (20,4%) και η υγεία (20,5%) ακολουθούν σε απόσταση. Η ασφάλεια και η στέγαση μετρούν μόλις 8,1% η καθεμία.
Στα ζητήματα που ανησυχούν περισσότερο τους πολίτες, η ακρίβεια παραμένει πρώτη (55,1%), ακολουθούμενη από τη διαφθορά (35,7%) και τη δικαιοσύνη-κράτος δικαίου (33,4%).
Σημαντική είναι η παρουσία της κρίσης στη Μέση Ανατολή (21,4%), ένα θέμα που πριν λίγους μήνες δεν θα φιγουράριζε καν σε αντίστοιχη ερώτηση. Η οικονομία (19,8%) και το Μεταναστευτικό (17,8%) ακολουθούν, ενώ παρά τις πρόσφατες δικαστικές εξελίξεις, οι υποκλοπές φαίνεται να έχουν εκλείψει πλέον ως ζήτημα (μόλις 3,4%).
Ο πόλεμος στο Ιράν μέσα από τα μάτια των πολιτών
Η κρίση στη Μέση Ανατολή αποτελεί το μεγαλύτερο νέο κεφάλαιο αυτής της δημοσκόπησης και τα ευρήματα αποκαλύπτουν μια κοινωνία που ανησυχεί, βαθιά αλλά διχάζεται ως προς τη σωστή στάση).
Η ανησυχία είναι σχεδόν καθολική: το 78,2% δηλώνει ότι ανησυχεί «πάρα πολύ» (32,9%) ή «αρκετά» (45,3%) για τις εξελίξεις στη σύγκρουση ΗΠΑ-Ισραήλ-Ιράν. Μόλις το 4,7% δηλώνει ότι δεν ανησυχεί καθόλου.
Ωστόσο, η αξιολόγηση της κυβερνητικής στάσης (Πίνακας VIII) εμφανίζεται σχεδόν μοιρασμένη: 49,5% αξιολογεί θετικά ή μάλλον θετικά τη στάση της κυβέρνησης (23% θετικά, 26,5% μάλλον θετικά), ενώ 43,5% αξιολογεί αρνητικά ή μάλλον αρνητικά (26,2% αρνητικά, 17,3% μάλλον αρνητικά).
Η ισοπαλία αυτή υποδηλώνει ότι η ελληνική κοινή γνώμη δεν είναι έτοιμη να δώσει λευκή επιταγή στην κυβέρνηση για την εξωτερική πολιτική, παρά τη γενική ανησυχία.
Η αποστολή στην Κύπρο: Η μεγάλη εθνική συναίνεση
Αν σε κάτι συμφωνούν σχεδόν όλοι, αυτό είναι η αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων στην Κύπρο Ένα εντυπωσιακό 72,4% αξιολογεί θετικά ή μάλλον θετικά την απόφαση (45,4% θετικά, 27% μάλλον θετικά), ενώ μόλις 23,2% εκφράζει αρνητική ή μάλλον αρνητική γνώμη.
Η εθνική συναίνεση γύρω από την Κύπρο, ενισχυμένη από τα χτυπήματα drones στη βρετανική βάση του Ακρωτηρίου και την τουρκική αντίδραση με αποστολή F-16 στα Κατεχόμενα, αποτελεί ίσως τον σημαντικότερο παράγοντα πίσω από τη δημοσκοπική ενίσχυση της κυβέρνησης.
Τι θέση θέλουν οι Ελληνες; Η αποστασιοποίηση κερδίζει
Στην ερώτηση για τη θέση που θα έπρεπε να κρατήσει η Ελλάδα στην κρίση ΗΠΑ-Ισραήλ-Ιράν, η πλειοψηφία αποφεύγει τα άκρα: 33,3% προτιμά «διπλωματική αποστασιοποίηση με μόνο ανθρωπιστική βοήθεια», 24,5% τάσσεται υπέρ της «σαφούς ευθυγράμμισης με τη Δύση», 21,1% ζητά «ενεργή μεσολάβηση για αποκλιμάκωση» και 15,9% επιθυμεί «πλήρη ουδετερότητα». Αθροιστικά, σχεδόν 70% δεν θέλει πλήρη ταύτιση με τον δυτικό στρατιωτικό άξονα — μια απάντηση που δημιουργεί πολιτικό χώρο για κριτική στην κυβερνητική γραμμή.
Παράλληλα, η ερώτηση αν η Ελλάδα ενισχύει τη γεωπολιτική της θέση μέσα από την κρίση λαμβάνει σχεδόν μοιρασμένες απαντήσεις: 46,9% πιστεύει «ναι» ή «μάλλον ναι» (21,8% σίγουρα, 25,1% μάλλον), ενώ 44,6% απαντά «μάλλον όχι» ή «σίγουρα όχι».
Ο σκεπτικισμός είναι ισχυρός: σχεδόν ένας στους δύο πολίτες δεν πιστεύει ότι η Ελλάδα κερδίζει κάτι από την τρέχουσα εμπλοκή.
Ποιος θα κερδίσει τις εκλογές;
Παρά τη δυσπιστία και τη δυσαρέσκεια, η εκτίμηση των πολιτών για το αποτέλεσμα των επόμενων εκλογών είναι μονοσήμαντη: 54,3% πιστεύει ότι η ΝΔ θα κερδίσει τις επόμενες εκλογές. Κανένα άλλο κόμμα δεν ξεπερνά το 5%: το ΠΑΣΟΚ μετρά 4,7%, η Πλεύση Ελευθερίας 2,8%, η Ελληνική Λύση 2,3%, ενώ ένα σημαντικό 20,9% δηλώνει «δεν γνωρίζω» και 11,2% αναφέρει «άλλο κόμμα».
Οπως παρατηρούν αναλυτές, η πεποίθηση ότι η ΝΔ θα νικήσει ούτως ή άλλως, ακόμα και από ψηφοφόρους που δεν την εμπιστεύονται, αποτελεί παράγοντα αυτοεκπληρούμενης προφητείας που δυσκολεύει τη συσπείρωση γύρω από οποιαδήποτε εναλλακτική.
Κόμμα Τσίπρα: Η δυναμική φθίνει περαιτέρω
Η εμφάνιση του κ. Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη στις 6 Μαρτίου, όπου επιβεβαίωσε τον σχεδιασμό για νέο κόμμα, δεν φαίνεται να αντανακλάται δημοσκοπικά. Στην ερώτηση «πόσο πιθανό είναι να ψηφίσετε κόμμα με αρχηγό τον Τσίπρα», το θετικό ταβάνι μειώνεται: 9,6% «πολύ πιθανό» (από 10,9% τον Φεβρουάριο) και 5,8% «αρκετά πιθανό» (από 6,3%), με συνολικό θετικό ποσοστό 15,4% (από 17,2%). Ταυτόχρονα, το «καθόλου πιθανό» παραμένει στο 69,6%, σχεδόν επτά στους δέκα πολίτες αποκλείουν κατηγορηματικά το ενδεχόμενο.
Η υψηλή απόρριψη για ένα κόμμα Τσίπρα ακυρώνει την όποια δυναμική είχε αναπτυχθεί με την επικοινωνιακή καταιγίδα της κυκλοφορίας της «Ιθάκης» στα τέλη του 2025. Η φθίνουσα τάση, τρεις μήνες τώρα, υποδηλώνει ότι ακόμα και η σκηνοθετημένη αντίστροφη μέτρηση για το νέο κόμμα δεν δημιουργεί ενθουσιασμό, αντίθετα, η αναμονή φαίνεται να ερμηνεύεται ως πολιτική αδυναμία.
Κόμμα Καρυστιανού: Μικρή ανάκαμψη, αλλά πόσο πραγματική;
Η Μαρία Καρυστιανού εμφανίζει μια μικρή βελτίωση σε σχέση με τον Φεβρουάριο: 12,6% «πολύ πιθανό» (από 10,8%) και 9,6% «αρκετά πιθανό» (σχεδόν σταθερό), με συνολικό θετικό ποσοστό στο 22,2% (από 20,6%). Ωστόσο, το «καθόλου πιθανό» παραμένει σταθερά υψηλό στο 62,2%.
Η μικρή ανάκαμψη μπορεί να αντανακλά συμπάθεια σε μια περίοδο αυξημένης αγανάκτησης προς το σύστημα, αλλά χωρίς πρόσωπα, πρόγραμμα και επίσημη ίδρυση, η κυρία Καρυστιανού εξακολουθεί να κινείται σε ένα πεδίο υποθετικών προθέσεων. Η κρίσιμη ερώτηση παραμένει: θα μπορέσει να μετατρέψει τη δυνητική υποστήριξη σε πραγματικό κόμμα πριν η γεωπολιτική ατζέντα εκτοπίσει πλήρως τα ζητήματα εσωτερικής πολιτικής;
Σημαντική, πάντως, παραμένει η δεξαμενή όσων δηλώνουν ότι η εκλογική τους συμμετοχή εξαρτάται από την εμφάνιση νέων κομμάτων: 28,6% απαντά «σίγουρα ναι» ή «μάλλον ναι» (14,3% + 14,3%), ενώ 68% δηλώνει ότι θα ψηφίσει ούτως ή άλλως. Ο αριθμός αυτός, σχεδόν ένας στους τέσσερις πολίτες, αποτελεί θεωρητικά τεράστιο δυναμικό, αλλά στην πράξη δεν φαίνεται κανείς ικανός να το κινητοποιήσει.
Το σενάριο «χωρίς αρχηγούς»
Οι σταθερές επιβεβαιώνονται Η κλασική ερώτηση της RealPolls για το υποθετικό σενάριο αλλαγής αρχηγών σε όλα τα κόμματα επιβεβαιώνει τα ευρήματα των προηγούμενων μηνών — και τα ενισχύει. Η ΝΔ χωρίς Μητσοτάκη υποχωρεί μόνο στο 25,5% (από 26,1% στην πρόθεση), μια ελάχιστη πτώση 0,6 μονάδων που επιβεβαιώνει ότι η ψήφος στη ΝΔ είναι σε μεγάλο βαθμό κομματική. Το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ χωρίς Ανδρουλάκη εκτινάσσεται στο 15,8% (από 9,8%), για τρίτο συνεχόμενο μήνα η ίδια εικόνα: η αρχηγία λειτουργεί ως εμπόδιο, όχι ως πλεονέκτημα.
Η Πλεύση Ελευθερίας χωρίς Κωνσταντοπούλου καταρρέει στο 1,9% (από 8,1%), αποδεικνύοντας για μία ακόμα φορά ότι πρόκειται για αμιγώς προσωποκεντρικό μόρφωμα. Η Ελληνική Λύση χωρίς Βελόπουλο πέφτει στο 3,3% (από 6,9%), ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ ανεβαίνει στο 6,1% (από 3,3%).
Η μεγάλη εικόνα: Ο πόλεμος ως καταλύτης
Συμπερασματικά, η αντιπολίτευση βρίσκεται σε αδύνατη θέση καθώς η σχεδόν μονοθεματική ατζέντα του πολέμου έχει περιορίσει τον χώρο για άλλα θέματα που φθίρουν την κυβέρνηση, ενώ τα υπό ίδρυση κόμματα φαίνεται να χάνουν χρόνο, με τη γεωπολιτική κρίση να εκτοπίζει τη ζήτηση για «κάτι νέο». Η πραγματική ερώτηση δεν είναι πλέον αν η ΝΔ θα κερδίσει, αυτό το πιστεύει ακόμα και η πλειοψηφία που δεν τη στηρίζει. Η ερώτηση είναι αν ο πόλεμος θα τελειώσει πριν τις εκλογές, και αν τότε, χωρίς τη γεωπολιτική ασπίδα, τα θεμελιώδη προβλήματα θα επιστρέψουν στο προσκήνιο ή η κοινή γνώμη θα έχει ήδη πειστεί ότι σε καιρό κρίσης δεν αλλάζει κυβέρνηση. Πηγή: Protagon.gr
