Η ολοκλήρωση των έργων στη λεωφόρο Βασιλίσσης Όλγας αποτελεί αναμφίβολα ένα σημείο αναφοράς για την καθημερινότητα της πρωτεύουσας, ωστόσο η πανηγυρική διάθεση της κυβέρνησης έρχεται αντιμέτωπη με ουσιαστικά ερωτήματα που αφορούν τη χρήση του δημόσιου χώρου. Το κεντρικό ζήτημα που ανακύπτει δεν αφορά μόνο την αισθητική αναβάθμιση της περιοχής, αλλά την πραγματική πρόσβαση των πολιτών σε έναν δρόμο που χρηματοδοτήθηκε με σημαντικά κονδύλια από το ελληνικό δημόσιο.
Ο Δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας, θέτει τον δάκτυλον επί τον τύπον των ήλων, υπογραμμίζοντας πως η απόδοση ενός δρόμου στους κατοίκους της πόλης δεν μπορεί να είναι επιλεκτική ή να εξυπηρετεί περιορισμένες ομάδες. Η απαίτηση για την επαναφορά της ήπιας κυκλοφορίας των οχημάτων για όλους τους πολίτες κρίνεται ως μια αυτονόητη δημοκρατική και λειτουργική ανάγκη. Σε διαφορετική περίπτωση, δημιουργείται η εντύπωση μιας άνισης μεταχείρισης, όπου οι υποδομές που πληρώθηκαν από το κοινωνικό σύνολο καταλήγουν να εξυπηρετούν μόνο μια συγκεκριμένη κατηγορία χρηστών.
Αναλυτικά η δήλωση του Χάρη Δούκα:
Ο Πρωθυπουργός πανηγυρίζει σήμερα για την ολοκλήρωση των έργων στη Βασιλίσσης Όλγας.
Ως εδώ καλά.
Όταν όμως δηλώνει ότι αποδίδουμε στους πολίτες την Βασιλίσσης Όλγας, τότε θα πρέπει να αποδεχθεί την αυτονόητη απαίτηση των Αθηναίων:
Να επιτραπεί η ήπια κυκλοφορία αυτοκινήτων σε αυτήν, για όλους.
Γιατί εάν ξοδεύτηκαν από το κράτος 6 εκ. ευρώ και επιτρέπονται τα αυτοκίνητα μόνο για όσους παίζουν τένις στον Όμιλο αντισφαίρισης, τότε θα πρόκειται για μια ακόμη σκανδαλώδη απόφαση.
Ιδιωτικός δρόμος με έξοδα του κράτους;
Είναι σαφές ότι αν ο περιορισμός της κυκλοφορίας κάμπτεται μόνο για όσους κατευθύνονται προς τον Όμιλο Αντισφαίρισης, τότε η έννοια του δημόσιου δρόμου αλλοιώνεται επικίνδυνα. Ένα έργο που κόστισε έξι εκατομμύρια ευρώ δεν μπορεί να λειτουργεί ως ιδιωτικός δρόμος με κρατικά έξοδα. Η διαφάνεια και η ισονομία στη χρήση των αστικών υποδομών αποτελούν προϋποθέσεις για μια πόλη λειτουργική και δίκαιη προς όλους τους δημότες της.
