Δεν πέρασε απαρατήρητη στο κυβερνητικό επιτελείο η παρέμβαση του Δημάρχου Αθηναίων Χάρης Δούκας στις σελίδες του The Guardian.
Με τίτλο «Η Αθήνα δεν μπορεί να είναι ένα μεγάλο ξενοδοχείο», η συνέντευξη λειτούργησε ως ευθεία βολή στην καρδιά μιας τουριστικής πολιτικής που αντιμετωπίζει την πόλη ως προϊόν προς εκμετάλλευση και όχι ως ζωντανό οργανισμό με κατοίκους, ανάγκες και όρια.
Η τοποθέτηση Δούκα δεν περιορίστηκε σε γενικόλογες διαπιστώσεις. Έθεσε με σαφήνεια το ζήτημα της ασφυκτικής πίεσης που δέχεται η πρωτεύουσα από την ανεξέλεγκτη τουριστικοποίηση, την εκτόξευση των ενοικίων και την υποχώρηση της ποιότητας ζωής στις γειτονιές. Σε μια συγκυρία όπου η κυβέρνηση επιλέγει να επενδύει μονοδιάστατα στον τουρισμό, η παρέμβαση αυτή αποκτά βαρύτητα όχι μόνο εντός αλλά και εκτός συνόρων.
Και κάπου εκεί άρχισαν τα «νεύρα». Αντί για ουσιαστική απάντηση στα ζητήματα που τέθηκαν, κυβερνητικά στελέχη επιδόθηκαν σε γνώριμες επιθέσεις, επιβεβαιώνοντας ότι η διεθνής έκθεση της πραγματικότητας ενοχλεί περισσότερο από την ίδια την πραγματικότητα.
Το μοτίβο είναι επαναλαμβανόμενο: όταν η κριτική φτάνει σε διεθνή μέσα με κύρος, το Μαξίμου σκληραίνει τη ρητορική του, επιχειρώντας να αποδομήσει τον αγγελιοφόρο.
Στο παρασκήνιο, η ενόχληση είναι εμφανής. Όχι μόνο για το περιεχόμενο της συνέντευξης, αλλά κυρίως για το γεγονός ότι η συζήτηση για το μοντέλο ανάπτυξης της χώρας μεταφέρεται πλέον σε διεθνές επίπεδο, εκθέτοντας επιλογές και προτεραιότητες. Και αυτό, όπως φαίνεται, «τσούζει» περισσότερο απ’ όσο θα ήθελαν να παραδεχτούν.
