Οι μισοί ενήλικες της ηλικιακής κατηγορίας, 18 έως 29 ετών δίνει προετεραιότητα στις αποτεμιεύσεις του για διακοπές, έναντι των αποταμιεύσεων για συνταξιοδότηση, ποσοστό μεγαλύτερο από κάθε άλλη ηλικιακή ομάδα.
Η νέα έκθεση της JP Morgan Asset Management, του βραχίονα διαχείρισης επενδύσεων της πολυεθνικής επενδυτικής τράπεζας είναι καθοριστική.
Σιγά – σιγά η αποταμιεύση στην Ελλάδα αρχίζει να γίνεται πολυτέλεια, για την πλειονότητα στα νοικοκυριά, πόσο μάλλον για τους νέους.
Στις ΗΠΑ όμως, αν από τα 20 δεν αποταμιεύσεις για τη σύνταξη, κινδυνεύεις κυριολεκτικά να πεθάνεις στην ψάθα. Γι’αυτό και το εύρημα για τους «τζίτζικες» της GenZ, σχολιάστηκε από αναλυτές ως καμπανάκι κινδύνου.
Θέλετε σύνταξη; Πρόβλημά σας
Η απροθυμία ή η αδυναμία αποταμίευσης για ιδιωτικά συνταξιοδοτικά προγράμματα δεν αφορά μόνο τις νεότερες γενιές, αλλά ολόκληρο το ηλικιακό φάσμα. Σε έρευνα που διεξήγαγε η επενδυτική τράπεζα, σε περισσότερα από 2.000 άτομα όλων των ηλικιών, διαπιστώθηκε ότι η πλειονότητα «δεν συνεισφέρει όσο θα έπρεπε στα ιδιωτικά συνταξιοδοτικά προγράμματα του εργοδότη τους, και αναγνωρίζει ότι θα έπρεπε να πληρώνει περισσότερο».
Πρόκειται για τα προγράμματα 401K, στα οποία ο εργαζόμενος αποταμιεύει μέρος του μισθού, με κάποιες φορολογικές ελαφρύνσεις, ενώ οι εισφορές του επενδύονται σε αμοιβαία κεφάλαια. Αν δεν το κάνει –είτε επειδή ο μισθός του ίσα που φτάνει για τις βασικές ανάγκες είτε επειδή έχει ήδη άλλα χρέη- κακό του κεφαλιού του. Θα πρέπει να είναι προετοιμασμένος να δουλεύει ως τα βαθιά γεράματα, αφού η κοινωνική ασφάλιση δεν εξασφαλίζει παρά μόνο ένα ελάχιστο επίδομα, στα όρια της φτώχειας.
«Καλώς ή κακώς, η Αμερική αντιμετωπίζει τη σύνταξη σαν ένα προσωπικό πρόβλημα. Ναι, υπάρχει η κοινωνική ασφάλιση, αλλά έχει σχεδιαστεί για να καλύπτει μόνο περίπου το 40% του συνταξιοδοτικού σου εισοδήματος. Όσο για το υπόλοιπο, η λύση είναι να δουλέψεις σκληρά, να αποταμιεύσεις και να προσευχηθείς οι υπολογισμοί σου να είναι σωστοί», αναγνωρίζει κυνικά το περιοδικό Business Insider.
Yπερχρεωμένη Gen Z
Όταν ακόμα και μια εγχείρηση ρουτίνας στις ΗΠΑ μπορεί να σε οδηγήσει στη χρεοκοπία, ακόμα και αν έχεις ασφάλιση, πολλοί εργαζόμενοι προτιμούν να αποταμιεύουν για έκτακτες ανάγκες, παρά για σύνταξη. Όσο για τους νέους, τα φοιτητικά δάνεια αποτελούν θηλιά στο λαιμό για δεκαετίες μετά την αποφοίτηση, αφού ο μέσος χρόνος αποπληρωμής τους είναι τα 17-20 έτη.
Eιδικά για τη Gen Z, «το χρέος φαίνεται επείγον, ενώ η συνταξιοδότηση μπορεί να φαίνεται μακρινή, καθιστώντας ευκολότερη την αναβολή της αποταμίευσης», δήλωσε η Άλισον Φροστ.
Όταν αναγκάζονται να κάνουν συμβιβασμούς μεταξύ των αποταμιεύσεων για τη συνταξιοδότηση και άλλων στόχων, περισσότεροι από τους μισούς εργαζόμενους όλων των ηλικιών δίνουν προτεραιότητα στη δημιουργία αποταμιεύσεων για έκτακτες ανάγκες έναντι της αποταμίευσης για τη συνταξιοδότηση.
Δάνεια, διακοπές, δαπάνες διαβίωσης
Περίπου 3 στους 10 δίνουν μεγαλύτερη προτεραιότητα στην αποπληρωμή των φοιτητικών δανείων ή των γενικών χρεών. Άλλοι τόσοι, αποταμιεύουν περισσότερο για διακοπές παρά για συνταξιοδοτικά προγράμματα, διαπίστωσαν οι ερευνητές. – ποσοστό που ανεβαίνει στο 50% για τη Gen Z.
Και το 10% δηλώνει ότι τα υψηλότερα έξοδα διαβίωσης έχουν οδηγήσει σε μείωση των συνεισφορών για τη συνταξιοδότηση — ή και σε πλήρη διακοπή τους.
«Αυτό αντανακλά τόσο ένα χάσμα προθέσεων όσο και πραγματικούς περιορισμούς», δήλωσε η Φροστ. «Οι υψηλότερες τιμές και ο πληθωρισμός φαίνεται να δημιουργούν ένα πραγματικό φαινόμενο συμπίεσης του προϋπολογισμού που επεκτείνεται από τις καθημερινές δαπάνες στη συμπεριφορά όσον αφορά τη συνταξιοδότηση».
Bάζουν χέρι στον κουμπαρά
Το να μην επενδύεις στον συνταξιοδοτικό σου λογαριασμό είναι ανησυχητικό, αλλά η ανάληψη χρημάτων από αυτόν είναι ενδεχομένως χειρότερη, υποστηρίζει η έρευνα.
«Η διαρροή από τα συνταξιοδοτικά προγράμματα παραμένει υψηλή: 1 στους 4 έχει λάβει δάνειο και/ή έχει προβεί σε πρόωρη ανάληψη, ενώ ένα επιπλέον 19% σχεδιάζει να το κάνει», σημειώνει η αναλύτρια.
«Η επιμονή στη λήψη δανείων/πρόωρων αναλήψεων υποδηλώνει ότι πολλοί συμμετέχοντες χρησιμοποιούν το συνταξιοδοτικό τους πρόγραμμα ως πηγή βραχυπρόθεσμης ρευστότητας, κάτι που μπορεί να υπονομεύσει τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα».
Ο κύριος λόγος για τον οποίο οι άνθρωποι αξιοποιούν τις συνταξιοδοτικές τους αποταμιεύσεις είναι η κάλυψη απροσδόκητων εξόδων, ακολουθούμενη από την αγορά κατοικίας, τη μείωση του χρέους πιστωτικών καρτών, τη βοήθεια σε μέλος της οικογένειας και τα έξοδα υγειονομικής περίθαλψης.
Όταν τα γηρατειά κοστίζουν… μια περιουσία
Το μέσο ποσό που πρέπει να έχει στην άκρη ένας Αμερικανός για να συνταξιοδοτηθεί με αξιοπρέπεια είναι γύρω στο ένα εκατομμύριο δολάρια, μας πληροφορεί δημοσίευμα του CNBC.
Σύμφωνα με την έρευνα της επενδυτικής τράπεζας, περισσότεροι από τους μισούς ενήλικες δεν γνωρίζουν πόσα πρέπει να αποταμιεύουν κάθε χρόνο για να συνταξιοδοτηθούν με ασφάλεια. Ούτε γνωρίζουν πώς να υπολογίσουν σωστά τη μελλοντική αξία των αποταμιεύσεών τους με βάση τα τρέχοντα ποσοστά συνεισφοράς τους.
Πλέον τα δύο τρίτα των Αμερικανών αποταμιεύουν για την σύνταξή τους, έναντι 50% πριν μία δεκαετία. Από αυτούς, περίπου ο ένας στους τέσσερις απαντά ότι συνεισφέρει «όσο αντέχει οικονομικά». Το 22% βάζει το ποσό που θα συμπληρώσει ο εργοδότης και το 17% πιστεύει ότι συνεισφέρει «το νόμιμο ανώτατο όριο». Μόνο το 11% βασίζει τις εισφορές του στο ποσό που πιστεύει ότι πρέπει να αποταμιεύσει.
«Όταν πολλοί συμμετέχοντες δεν γνωρίζουν πόσα πρέπει να αποταμιεύσουν και ορισμένοι μειώνουν ή διακόπτουν τις εισφορές τους λόγω της αύξησης των τιμών, αυτό επιβεβαιώνει πόσο η αβεβαιότητα και η πίεση στον οικογενειακό προϋπολογισμό μπορούν να διαταράξουν άμεσα την πρόοδο προς τη συνταξιοδότηση», καταλήγει η Φροστ.
Στην Ελλάδα θέλουν, αλλά δεν μπορούν να αποταμιεύσουν
Σύμφωνα με έρευνα της Ομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Ασφαλιστικών Ενώσεων, το 59% των Ελλήνων δεν αποταμιεύει για σύνταξη, έναντι 41% στην ΕΕ. Ωστόσο το 76% εμφανίζεται θετικά διακείμενο στην ιδιωτική αποταμίευση για συνταξιοδότηση.
Το 44% θα ήθελε να το κάνει αλλά δεν έχει την οικονομική δυνατότητα, το 15% δηλώνει ότι σκοπεύει να αρχίσει στο εγγύς μέλλον, ενώ το 17% ενδιαφέρεται αλλά αισθάνεται ότι δεν διαθέτει επαρκείς πληροφορίες.
