Με 157 «ναι» και131 «όχι», γίνεται νόμος του κράτους η ιδιωτικοποίηση από την πίσω πόρτα της διαχείρισης του νερού που προκαλεί σφοδρές αντιδράσεις από όλους τους θεσμικούς φορείς.
Η πατέντα ιδιωτικοποίησης της διαχείρισης του νερού που αποφασίστηκε μόνο από τη «γαλάζια» πλειοψηφία, προβλέπει την πλήρη απαξίωση των δήμων και των δημοτικών επιχειρήσεων ύδρευσης καθώς υποχρεωτικά πρέπει να παραδώσουν σε ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ, τις υποδομές και τα δίκτυά τους.
Παράλληλα, την τελική απόφαση για την τιμή του νερού σε όλη τη χώρα θα έχει η ΡΑΑΕΥ, η οποία δεν θα έχει λόγο μόνο για τα τιμολόγια της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ αλλά και για την τιμή του νερού στις δημοτικές επιχειρήσεις που θα συνεχίσουν να λειτουργούν αυτόνομα.
Ο υπουργός ΠΕΝ, Σταύρος Παπασταύρου, υπεραμύνθηκε της πολιτικής της κυβέρνησης ισχυριζόμενος ότι η κατάργηση της διαχείρισης του νερού από τους δήμους είναι «εθνική επιλογή» για την αντιμετώπιση της λειψυδρίας.
«Είναι εθνική επιλογή να σταματήσουμε τον κατακερματισμό. Δεν σημαίνει ότι οι ΔΕΥΑ όλες δεν έκαναν αποτελεσματικά τη δουλειά τους. Δεν μπορείς να προχωρήσεις έτσι», είπε χαρακτηριστικά ο υπουργός ΠΕΝ.
Εντύπωση έκανε το σχόλιό του στην έντονη κριτική που δέχθηκε για τις υποστελεχωμένες υπηρεσίες των δήμων και για τη χρόνια υποχρηματοδότησή τους. Η απάντηση του Σταύρου Παπασταύρου ήταν η εξής:
«Τι συζητάμε; Αν είχε προσωπικό και αν είχε λεφτά και αν είχε τεχνογνωσία και αν είχε δορυφορικά στοιχεία δεν θα χάναμε. Ε, δεν έχει. Θα κάνουμε κάτι για να το λύσουμε; Θα κάνουμε μία μεταρρύθμιση για το αύριο ή θα μείνουμε εγκλωβισμένοι στο χθες;».
Χωρίς, βέβαια, να εξηγήσει πώς λύνεται η υποστελέχωση και η υποχρηματοδότηση των υπηρεσιών ύδρευσης των δήμων με την υποχρεωτική παράδοση όλων των δικτύων και των υποδομών σε ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ, καθώς πρόκειται για κίνηση που αφαιρεί από τους δήμους κρίσιμες αρμοδιότητες και τους μετατρέπει σε παρατηρητές.
Με την ψήφιση του νομοσχεδίου το θέμα της έμμεσης ιδιωτικοποίησης του νερού δεν κλείνει καθώς θεσμοί φορείς και ομάδες πολιτών αναμένεται να συνεχίσουν τον αγώνα τους για ανατροπή των προβλέψεων του νόμου μέσω νομικών πρωτοβουλιών.
