Ευθύνες στην κυβέρνηση καταλογίζει το ΠΑΣΟΚ μετά την απόφαση του ΣτΕ, με την οποία ακυρώνονται οι άδειες εγκατάστασης και λειτουργίας τριών ιδιωτικών πανεπιστημίων καθώς αποκαλύπτεται ένα «καθεστώς ασυδοσίας και αδιαφάνειας» ενώ θέτει ερωτήματα για το πώς θα γίνουν οι νέες αδειοδοτήσεις και πιστοποιήσεις.
«Η κυβέρνηση δεν μπορεί πλέον να κρύβεται πίσω από παραπλανητικές και γενικές διαβεβαιώσεις που παρατείνουν τον εμπαιγμό και την ομηρία εκατοντάδων παιδιών και των οικογενειών τους.
Οφείλει να εξηγήσει συγκεκριμένα πως και με ποιο χρονοδιάγραμμά θα αντιμετωπισθούν οι σοβαρές επιπτώσεις της απόφασης του ανώτατου δικαστηρίου της χώρας. Πρώτα από όλα όμως πρέπει να βρουν το θάρρος να αναλάβουν τις τεράστιες πολιτικές τους ευθύνες για όσα συνέβησαν», αναφέρει μεταξύ άλλων ο Στέφανος Παραστατίδης, βουλευτής Κιλκίς και υπεύθυνος ΚΤΕ Παιδείας του ΠΑΣΟΚ.
Αναλυτικά η δήλωση
Η πρόσφατη απόφαση του Γ΄ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας, με την οποία ακυρώνονται οι άδειες εγκατάστασης και λειτουργίας τριών Ν.Π.Π.Ε και οι αντίστοιχες πιστοποιήσεις προγραμμάτων σπουδών, συνιστά εξέλιξη με εξαιρετικά σοβαρές θεσμικές, νομικές και πολιτικές συνέπειες.
Η προσπάθεια του Υπουργείου Παιδείας να υποβαθμίσει τις αποφάσεις σε «επιμέρους ζητήματα διοικητικής διαδικασίας» δεν αντέχει στα ίδια τα πραγματικά δεδομένα, με βάση τα οποία ανακύπτουν σοβαρά ζητήματα και η κυβέρνηση οφείλει συγκεκριμένες απαντήσεις:
1.Το ΣτΕ ακυρώνει κρίσιμα στοιχεία της διαδικασίας πιστοποίησης και αδειοδότησης
Οι αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας δεν συνιστούν μια ασήμαντη διαδικαστική εμπλοκή.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι τα κριτήρια που είχε θεσπίσει η Ε.Θ.Α.Α.Ε και πάνω στα οποία πραγματοποιήθηκε η πιστοποίηση των προγραμμάτων σπουδών δεν πληρούσαν τα συγκεκριμένα ποσοτικά και ποιοτικά κριτήρια που απαιτεί ο ίδιος ο νόμος.
Ακυρώθηκαν, παράλληλα, οι άδειες εγκατάστασης και λειτουργίας συγκεκριμένων Ν.Π.Π.Ε, επειδή δεν είχαν συντρέξει οι νόμιμες προϋποθέσεις για τη χορήγησή τους.
Επομένως, το διακύβευμα της συγκεκριμένης δικαστικής απόφασης δεν αφορά την συνταγματικότητα του νόμου. Το κρίσιμο ερώτημα είναι πολύ συγκεκριμένο: με ποιο νόμιμο κανονιστικό και διοικητικό πλαίσιο μπορούν σήμερα να συνεχιστούν οι πιστοποιήσεις και οι αδειοδοτήσεις που στηρίχθηκαν στις διαδικασίες τις οποίες ακύρωσε το ΣτΕ;
Και με ποια συγκεκριμένη διαδικασία και ποιο χρονοδιάγραμμα θα υλοποιηθεί η κυβερνητική διαβεβαίωση ότι κανένας φοιτητής δεν θα χάσει το ακαδημαϊκό έτος;
2.Οι λόγοι ακύρωσης αποκαλύπτουν ένα καθεστώς ασυδοσίας και αδιαφάνειας
Ακόμη σοβαρότεροι είναι οι λόγοι που οδήγησαν στις ακυρώσεις.
Σε δύο περιπτώσεις χορηγήθηκαν άδειες εγκατάστασης και λειτουργίας χωρίς να έχει προηγουμένως διαπιστωθεί από τον αρμόδιο Ε.Ο.Π.Π.Ε.Π η συμμόρφωση των Ν.Π.Π.Ε στις παρατηρήσεις που είχε διατυπώσει μετά από επιτόπιο έλεγχο για τις κτιριακές εγκαταστάσεις.
Σε άλλη περίπτωση, το ΣτΕ έκρινε μη νόμιμη τη σύμφωνη γνώμη της Ε.Θ.Α.Α.Ε, λόγω συμμετοχής στην αρμόδια Επιτροπή Αξιολόγησης μέλους του οποίου η σχέση με τον ενδιαφερόμενο εκπαιδευτικό φορέα μπορούσε να δημιουργήσει υπόνοια μεροληψίας.
Και συνολικά για τις πιστοποιήσεις των προγραμμάτων σπουδών, το Δικαστήριο έκρινε ανεπαρκή τα κριτήρια που είχε θεσπίσει η Ε.Θ.Α.Α.Ε.
Αυτά δεν είναι «τεχνικές λεπτομέρειες». Αφορούν την αμεροληψία των αξιολογήσεων, την επάρκεια των κριτηρίων ποιότητας και την τήρηση των νόμιμων προϋποθέσεων πριν από τη χορήγηση των αδειών.
Επιβεβαιώνουν τις επανειλημμένες προειδοποιήσεις του ΠΑΣΟΚ ότι η Κυβέρνηση επέλεξε να προχωρήσει σε μια διαδικασία μείζονος σημασίας για την ανώτατη εκπαίδευση χωρίς την απαιτούμενη θεσμική θωράκιση, διαφάνεια και λογοδοσία.
3.Η ευθύνη του Προέδρου της Ε.Θ.Α.Α.Ε είναι δεδομένη. Ακόμη μεγαλύτερη όμως είναι η ευθύνη της κυβέρνησης.
Μετά τις κρίσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας για τα κριτήρια πιστοποίησης και για την αμεροληψία της διαδικασίας αξιολόγησης, η ευθύνη του Προέδρου της Ε.Θ.Α.Α.Ε, κ. Περικλή Μήτκα, είναι δεδομένη.
Αυτό όμως δεν απαλλάσσει την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας από τις δικές της ευθύνες.
Το ΣτΕ δεν ακύρωσε μόνο πράξεις της Ε.Θ.Α.Α.Ε. Ακύρωσε και υπουργικές πράξεις με τις οποίες χορηγήθηκαν άδειες εγκατάστασης και λειτουργίας Ν.Π.Π.Ε. Άδειες που υπογράφηκαν χωρίς να έχει προηγουμένως διαπιστωθεί από τον Ε.Ο.Π.Π.Ε.Π η απαιτούμενη συμμόρφωση προς τις παρατηρήσεις του.
Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου δεν ήταν ούτε αμέτοχη ούτε απλός παρατηρητής της διαδικασίας. Υπέγραψε τις τελικές πράξεις αδειοδότησης που σήμερα ακυρώνονται.
Με ποια λογική, λοιπόν, οι πολιτικές ευθύνες σταματούν στην πόρτα του Υπουργείου Παιδείας, όταν το ίδιο το ΣτΕ καταλόγισε ακόμα σοβαρότερες πλημμέλειες στις πράξεις της πολιτικής του ηγεσίας, που μάλιστα αναδίδουν οσμή σκανδάλου. Γιατί, άραγε, ενώ ο Ε.Ο.Π.Π.Ε.Π είχε διατυπώσει συγκεκριμένες παρατηρήσεις και δεν είχε ακόμη διαπιστωθεί η συμμόρφωση προς αυτές, το Υπουργείο προχώρησε στην έκδοση των αδειών;
Η Κυβέρνηση οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες που της αναλογούν και όχι να τις μετακυλίει αποκλειστικά στους φορείς που η ίδια επικαλείται σήμερα για να δικαιολογήσει το πρωτοφανές αυτό πολιτικό φιάσκο.
4.Τι θα συμβεί με τις νέες αδειοδοτήσεις;
Μετά τις αποφάσεις του ΣτΕ προκύπτει ένα άμεσο και αμείλικτο ερώτημα για τις νέες αδειοδοτήσεις και πιστοποιήσεις.
Πώς μπορούν να προχωρήσουν νέες πιστοποιήσεις προγραμμάτων σπουδών με βάση κριτήρια τα οποία το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι δεν ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του ίδιου του νόμου;
Θα συνεχίσει η Κυβέρνηση τις διαδικασίες σαν να μη συνέβη τίποτε;
Ή θα αναστείλει κάθε διαδικασία που επηρεάζεται από τις αποφάσεις, έως ότου διαμορφωθεί πλήρως νόμιμο, συγκεκριμένο και θεσμικά θωρακισμένο πλαίσιο και επαναληφθούν οι αναγκαίες διαδικασίες σύμφωνα με όσα έκρινε το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο;
Η Κυβέρνηση δεν μπορεί πλέον να κρύβεται πίσω από παραπλανητικές και γενικές διαβεβαιώσεις που παρατείνουν τον εμπαιγμό και την ομηρία εκατοντάδων παιδιών και των οικογενειών τους.
Οφείλει να εξηγήσει συγκεκριμένα πως και με ποιο χρονοδιάγραμμά θα αντιμετωπισθούν οι σοβαρές επιπτώσεις της απόφασης του ανώτατου δικαστηρίου της χώρας. Πρώτα από όλα όμως πρέπει να βρουν το θάρρος να αναλάβουν τις τεράστιες πολιτικές τους ευθύνες για όσα συνέβησαν.
