Η 3η Σεπτέμβρη πάει Κρήτη
Στο Ηράκλειο μεταφέρεται φέτος ο κεντρικός εορτασμός του ΠΑΣΟΚ για την 3η Σεπτέμβρη, σε μια επιλογή με ιδιαίτερο πολιτικό και ιστορικό συμβολισμό. Η Κρήτη παραμένει ένας τόπος με βαθιές αναφορές στη δημοκρατική παράταξη και η επιλογή της για μια κορυφαία επετειακή εκδήλωση δείχνει την πρόθεση της Χαριλάου Τρικούπη να βγει περισσότερο στην κοινωνία και στην περιφέρεια.
Για την ιστορική ακρίβεια, δεν είναι η πρώτη φορά που ο κεντρικός εορτασμός πραγματοποιείται εκτός Αθήνας. Είχε προηγηθεί η Λάρισα το 2019. Είναι, όμως, η πρώτη φορά που η επέτειος της ιδρυτικής διακήρυξης του ΠΑΣΟΚ μεταφέρεται στην Κρήτη.
Και σε μια περίοδο κατά την οποία η κυβέρνηση εμφανίζει εμφανή σημάδια πολιτικής φθοράς, η επιλογή αποκτά μεγαλύτερη σημασία. Το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να ξαναπιάσει το νήμα της άμεσης επαφής με την κοινωνική του βάση, όχι μόνο μέσα από τις κομματικές οργανώσεις αλλά μέσα από γεγονότα με ισχυρή πολιτική και ιστορική αναφορά.
Μετά την Κρήτη, Περιστέρι με Χρήστο Νικολόπουλο
Το επόμενο μεγάλο ραντεβού προγραμματίζεται για τις 18 Οκτωβρίου στο Περιστέρι, με αφορμή τη συμπλήρωση 45 ετών από την ιστορική εκλογική νίκη του 1981 και με συναυλία του Χρήστου Νικολόπουλου.
Και εδώ η γεωγραφία έχει σημασία. Η δυτική Αθήνα δεν αποτελεί απλώς έναν ακόμη σταθμό στον κομματικό σχεδιασμό. Είναι μια περιοχή με ισχυρές δημοκρατικές και λαϊκές καταβολές, όπου σήμερα συμπυκνώνονται τα προβλήματα που καθορίζουν την καθημερινότητα: ακρίβεια, στέγη, μισθοί, κοινωνική ανασφάλεια.
Από το Ηράκλειο μέχρι το Περιστέρι διαμορφώνεται έτσι μια πολιτική διαδρομή με σαφή στόχο: επιστροφή στην κοινωνία και επανασύνδεση με τα λαϊκά και μεσαία στρώματα που αναζητούν μια πειστική προοδευτική εναλλακτική απέναντι στη Νέα Δημοκρατία.
Γουδή: ομόφωνο «ναι» για να πάρει τον δρόμο της κατεδάφισης το Badminton
Να ξεκαθαρίσουμε εδώ τα πράγματα, γιατί στην πολιτική –και πολύ περισσότερο στο ρεπορτάζ– οι λέξεις έχουν σημασία
Το Δημοτικό Συμβούλιο Αθηναίων, έπειτα από εισήγηση του δημάρχου Χάρη Δούκα, αποφάσισε ομόφωνα να προχωρήσουν οι διαδικασίες ώστε το καμένο κτίριο του Badminton στο Γουδή να οδηγηθεί προς κατεδάφιση.
Και αυτή είναι μια σημαντική απόφαση, ακριβώς επειδή δεν αφορά μόνο την τύχη μιας παλιάς ολυμπιακής εγκατάστασης. Συνδέεται με μια πολύ μεγαλύτερη διεκδίκηση: να ανοίξει επιτέλους ο δρόμος για τη δημιουργία του Μητροπολιτικού Πάρκου Γουδή – Ιλισίων.
Η εγκατάσταση δημιουργήθηκε για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 με προσωρινό χαρακτήρα. Περισσότερες από δύο δεκαετίες μετά, η Αθήνα εξακολουθεί να συζητά για την απομάκρυνσή της.
Τουλάχιστον τώρα υπάρχει κάτι συγκεκριμένο: ομόφωνη πολιτική βούληση του Δημοτικού Συμβουλίου.
Ο Δούκας βάζει το Μητροπολιτικό Πάρκο ξανά στο κέντρο
Η σημασία της πρωτοβουλίας του Χάρη Δούκα βρίσκεται ακριβώς στο γεγονός ότι η υπόθεση του Badminton δεν αντιμετωπίζεται αποσπασματικά. Εντάσσεται στον ευρύτερο σχεδιασμό για την απομάκρυνση των ολυμπιακών εγκαταστάσεων και την απόδοση του χώρου στην πόλη.
Ο Δήμος Αθηναίων επιδιώκει να επιταχυνθούν οι θεσμικές διαδικασίες για το Μητροπολιτικό Πάρκο, ενώ στο τραπέζι βρίσκεται και η συγκρότηση φορέα διαχείρισης με ουσιαστικό ρόλο της Αυτοδιοίκησης. Στην ίδια κατεύθυνση υπάρχει συνεργασία με τους Δήμους Ζωγράφου και Παπάγου-Χολαργού.
Για την Αθήνα πρόκειται για κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια πολεοδομική παρέμβαση. Σε μια πρωτεύουσα που ασφυκτιά από την πυκνή δόμηση και δοκιμάζεται όλο και περισσότερο από τις υψηλές θερμοκρασίες, το Μητροπολιτικό Πάρκο στο Γουδή είναι μια περιβαλλοντική και κοινωνική ανάγκη δεκαετιών.
Ο Δήμος έκανε την κίνησή του. Το Δημοτικό Συμβούλιο έδωσε ομόφωνη κατεύθυνση. Από εδώ και πέρα, το βάρος περνά και προς την κυβέρνηση και τους συναρμόδιους κρατικούς φορείς, ώστε η πολιτική απόφαση να μετατραπεί σε πράξη.
Γιατί στην Αθήνα έχουμε χορτάσει από σχέδια επί χάρτου. Αυτό που λείπει είναι τα σχέδια που γίνονται πόλη.
Συντάξεις χηρείας: η λύση που ακόμη αναζητεί τους δικαιούχους της
Στο μέτωπο των συντάξεων χηρείας, η κυβέρνηση εξακολουθεί να έχει μπροστά της ένα πρόβλημα που αφορά χιλιάδες ανθρώπους και δεν επιδέχεται επικοινωνιακές συντομεύσεις.
Υπάρχουν διαφορετικές κατηγορίες δικαιούχων, περιπτώσεις ανθρώπων που λαμβάνουν παράλληλα σύνταξη εξ ιδίου δικαιώματος, εκκρεμότητες για ασφαλισμένους του πρώην ΟΓΑ, επικουρικές συντάξεις και δικαιούχοι στους οποίους έχουν ήδη εφαρμοστεί περικοπές μετά την πρώτη τριετία.
Το ζήτημα είναι πολύ απλό: οι άνθρωποι αυτοί περιμένουν συγκεκριμένες απαντήσεις. Όχι άλλες γενικές διαβεβαιώσεις για ρυθμίσεις που έρχονται, εξετάζονται ή πρόκειται να εξειδικευθούν.
Στο ασφαλιστικό, άλλωστε, η επιτυχία μιας κυβερνητικής εξαγγελίας έχει ένα απολύτως αντικειμενικό μέτρο.
Τον τραπεζικό λογαριασμό του συνταξιούχου.
Κουκάκης: οι παρακολουθήσεις δεν εξαφανίζονται όταν σβήσουν τα φώτα της επικαιρότητας
Η υπόθεση του δημοσιογράφου Θανάση Κουκάκη επιστρέφει στη δημόσια συζήτηση μέσα από τη νέα δικαστική κίνηση που αφορά την υπόθεση των παρακολουθήσεων.
Χρειάζεται εδώ ακρίβεια και θεσμική σοβαρότητα. Δεν χρειάζονται προδικασμένες ετυμηγορίες ούτε ισχυρισμοί πέραν όσων τεκμηριώνονται. Υπάρχει όμως ένα ζήτημα που δεν επιτρέπεται να χαθεί μέσα στον χρόνο: το απόρρητο των επικοινωνιών, τα όρια της κρατικής εξουσίας και η προστασία της δημοσιογραφικής λειτουργίας.
Μια υπόθεση δεν κλείνει επειδή σταματά να βρίσκεται καθημερινά στα πρωτοσέλιδα. Κλείνει όταν οι θεσμοί και η Δικαιοσύνη έχουν δώσει τις απαντήσεις που προβλέπει η έννομη τάξη.
Και στην περίπτωση των παρακολουθήσεων, το αίτημα για διαφάνεια, πλήρη διερεύνηση και λογοδοσία όπου αυτή προκύπτει παραμένει απολύτως επίκαιρο.
Motor Oil: 689 εκατ. ευρώ καθαρά κέρδη – δύο Ελλάδες σε μία σελίδα εφημερίδας
Και μετά πέφτει μπροστά σου η οικονομική σελίδα της εφημερίδας και ορισμένες φορές οι αριθμοί κάνουν καλύτερο πολιτικό ρεπορτάζ από ολόκληρες κυβερνητικές συνεντεύξεις.
Η Motor Oil, σύμφωνα με τα δημοσιευμένα οικονομικά στοιχεία που παρουσιάζει το ρεπορτάζ, κατέγραψε στο πρώτο εξάμηνο του 2026 καθαρά κέρδη 689,3 εκατ. ευρώ, έναντι 163,4 εκατ. ευρώ την αντίστοιχη περίοδο του 2025. Ο κύκλος εργασιών διαμορφώθηκε στα 7,524 δισ. ευρώ, από 5,265 δισ. ευρώ, σημειώνοντας αύξηση 42,89%.
Να μην παρεξηγηθούμε. Η κερδοφορία μιας επιχείρησης δεν αποτελεί από μόνη της κάτι μεμπτό. Και το συγκεκριμένο αποτέλεσμα, όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα, συνδέεται μεταξύ άλλων με τη βελτίωση των περιθωρίων διύλισης, την πορεία των διεθνών τιμών, την αυξημένη δραστηριότητα και τον έντονα εξαγωγικό χαρακτήρα του ομίλου.
Το πολιτικό ερώτημα βρίσκεται αλλού.
Υπερκέρδη για τους “κολοσσούς” – άδεια τα πορτοφόλια της κοινωνίας
Την ίδια περίοδο που μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι ανακοινώνουν εντυπωσιακούς τζίρους και υψηλή κερδοφορία, ένα μεγάλο μέρος των ελληνικών νοικοκυριών μετράει το κόστος στο σούπερ μάρκετ, στο ρεύμα, στα καύσιμα και στο ενοίκιο.
Και αυτή η αντίθεση είναι δύσκολο πλέον να κρυφτεί πίσω από τους μακροοικονομικούς δείκτες.
Το ζήτημα δεν είναι εάν μια μεγάλη ελληνική εταιρεία πρέπει να έχει κέρδη. Προφανώς και μια υγιής επιχείρηση επιδιώκει την κερδοφορία. Το ζήτημα είναι εάν η οικονομική ανάπτυξη που επικαλείται επί χρόνια η κυβέρνηση μεταφράζεται σε αντίστοιχη βελτίωση του διαθέσιμου εισοδήματος και της καθημερινότητας για την κοινωνική πλειονότητα.
Και εκεί ο απολογισμός γίνεται πολύ πιο δύσκολος.
Η επταετία Μητσοτάκη και το μεγάλο ερώτημα της αναδιανομής
Από το 2019 έως σήμερα συμπληρώνονται επτά χρόνια πρωθυπουργίας του Κυριάκου Μητσοτάκη. Επτά χρόνια στα οποία η κυβέρνηση οικοδόμησε μεγάλο μέρος του οικονομικού της αφηγήματος πάνω στις επενδύσεις, στην ανάπτυξη, στην αύξηση των εταιρικών μεγεθών και στη δημοσιονομική σταθερότητα.
Μόνο που η οικονομία δεν κρίνεται αποκλειστικά από το πόσο μεγαλώνει η πίτα. Κρίνεται και από το πώς μοιράζεται.
Όταν οι ισολογισμοί μεγάλων επιχειρήσεων εμφανίζουν ισχυρές επιδόσεις την ίδια στιγμή που σημαντικό μέρος της κοινωνίας αισθάνεται ότι το πραγματικό του εισόδημα εξανεμίζεται από το κόστος ζωής, τότε υπάρχει ένα πολιτικό πρόβλημα που δεν λύνεται με πίνακες ανάπτυξης και επενδυτικής βαθμίδας.
Αυτό είναι ίσως ένα από τα πιο χαρακτηριστικά οικονομικά αποτυπώματα της επταετίας Μητσοτάκη: ισχυροί εταιρικοί δείκτες από τη μία, επίμονη πίεση στο διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών από την άλλη.
Και όσο αυτή η απόσταση μεγαλώνει, τόσο δυσκολότερο γίνεται να πείσεις εκείνον που αδειάζει το πορτοφόλι του ότι η οικονομία γύρω του πηγαίνει περίφημα.
