Σε μία ανάρτηση με σαφή πολιτικό και κοινωνικό πρόσημο, ο Δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας παρεμβαίνει δημόσια στη συζήτηση που άνοιξε μετά τις αντιδράσεις του Θάνου Πλεύρη για εκδήλωση νέων στον προαύλιο χώρο του Αγίου Ανδρέα στη Λαμπρινή.
Ο Δήμαρχος δεν περιορίζεται σε μια τυπική απάντηση, αλλά θέτει ευθέως το ζήτημα της υποκρισίας και του σκοταδισμού που, όπως σημειώνει, συνοδεύουν τέτοιου τύπου καταγγελίες.
«Παρεξηγήθηκε ο ακροδεξιός Πλεύρης, γιατί χιλιάδες νέοι τραγούδησαν και διασκέδασαν μπροστά στην εκκλησία του Αγίου Ανδρέα στη Λαμπρινή. Εκδήλωση που έγινε για τέταρτη φορά, με διοργανωτές νέους της περιοχής και συμμετοχή όλης της τοπικής αγοράς. Νέους που καθάρισαν οι ίδιοι όλη την πλατεία αμέσως μετά τη λήξη της εκδήλωσης στις 11 το βράδυ.
Υποκρισία και σκοταδισμός. Το προαύλιο της εκκλησίας είναι ένας χώρος ανοιχτός για όλους και κυρίως για τους νέους.
Υ.Γ. Είχαμε χθες και βιολιά έξω από την Καπνικαρέα με πάρα πολύ κόσμο. Πώς του ξέφυγε αυτή η εκδήλωση;»
Παρεξηγήθηκε ο ακροδεξιός Πλεύρης, γιατί χιλιάδες νέοι τραγούδησαν και διασκέδασαν μπροστά στην εκκλησία του Αγίου Ανδρέα στη Λαμπρινή.
Εκδήλωση που έγινε για τέταρτη φορά, με διοργανωτές νέους της περιοχής και συμμετοχή όλης της τοπικής αγοράς.
Νέους που καθάρισαν οι ίδιοι όλη… pic.twitter.com/rKA4M0YaMD
— Haris Doukas (@h_doukas) December 21, 2025
Η τοποθέτηση του Δημάρχου φέρνει την αντικειμενικότητα, αντιπαραθέτοντας μια ρητορική που ταυτίζει τη νεανική έκφραση με απειλή και αντιλαμβάνεται το δημόσιο χώρο σαν ιδιωτική περιουσία. Όπως τονίζεται, η εκδήλωση στη Λαμπρινή δεν ήταν ούτε παράνομη ούτε αυθαίρετη: αποτελεί δράση τεσσάρων ετών, συν-σχεδιασμένη με τη νεολαία της γειτονιάς και την τοπική αγορά, τονίζοντας έτσι τον αυθεντικά κοινοτικό της χαρακτήρα.
Ιδιαίτερα σημαντικό είναι το γεγονός ότι, μετά το τέλος, οι νέοι διοργανωτές καθάρισαν ο ίδιοι τον χώρο. Αυτή η ενέργεια δείχνει έμπρακτο σεβασμό και αίσθηση ευθύνης – μια λεπτομέρεια που συχνά παραλείπεται από επιλεκτικές καταγγελίες.
Η αναφορά στη συγκέντρωση με βιολιά στην Καπνικαρέα αποκαλύπτει την υπόθεση: μια διπλή μέτρηση που κρίνει με βάση το ποιος διασκεδάζει και πού. Το ερώτημα του Δημάρχου λειτουργεί ως καθρέφτης αυτής της επιλεκτικής ευαισθησίας.
Σε μια πόλη που διεκδικεί να είναι ζωντανή, ο δημόσιος χώρος δεν πρέπει να ποινικοποιείται επειδή γεμίζει με νέους, μουσική και ζωή. Η τοποθέτηση του Δημάρχου είναι υπενθύμιση: η Αθήνα δεν φοβάται τη νεολαία της. Η δημοκρατία δεν απειλείται από τη χαρά, αλλά από την καχυποψία και τον αποκλεισμό.
