Σε κατάσταση διαρκούς αναβρασμού βρίσκεται το κυβερνών κόμμα, καθώς οι συνεχείς παρεμβάσεις του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά και των συνεργατών του προκαλούν ισχυρούς τριγμούς στο εσωτερικό της παράταξης.
Η πρόσφατη τοποθέτηση του διευθυντή του γραφείου Τύπου του κ. Σαμαρά, Νίκου Τσιούτσια, περί «ΝΔ κατ’ όνομα» που θυμίζει «παλιό σημιτικό ΠΑΣΟΚ με ολίγον από ΛΑΟΣ», έπληξε καίρια την κυβερνητική εικόνα, εκφράζοντας ένα σημαντικό τμήμα της παραδοσιακής βάσης που αισθάνεται αποκομμένο από τη σημερινή ηγεσία.
Ταυτόχρονα, οι αιχμές του πρώην πρωθυπουργού για διείσδυση της «woke ατζέντας» στον ΕΟΠΥΥ επανέφεραν το Μέγαρο Μαξίμου σε θέση άμυνας, σε μια περίοδο που η κυβέρνηση επιχειρεί επαναπροσανατολισμό σε πιο συντηρητικές θέσεις.
Η αντίδραση του υπουργού Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη, ήταν άμεση, αποδίδοντας το ζήτημα της πλατφόρμας σε τεχνικό σφάλμα που διορθώθηκε, ενώ παράλληλα πέρασε στην αντεπίθεση κατηγορώντας τον κ. Σαμαρά για προσπάθεια αποσταθεροποίησης. Στο ίδιο μήκος κύματος, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης έσπευσε να υποβαθμίσει το συμβάν, κάνοντας λόγο για αστοχία ιδιωτικής εταιρείας.
Η πολιτική αντιπαράθεση οξύνθηκε περαιτέρω όταν κεντρικά στελέχη της κυβέρνησης εξαπέλυσαν ομαδικά πυρά κατά της σαμαρικής πλευράς. Ο κ. Γεωργιάδης υπενθύμισε πως ο ίδιος, ο Μάκης Βορίδης και ο Θάνος Πλεύρης εντάχθηκαν και υπουργοποιήθηκαν στη ΝΔ επί προεδρίας Σαμαρά, ενώ άφησε σαφείς αιχμές για τον τρόπο εκπροσώπησης του πρώην πρωθυπουργού. Παράλληλα, ο υπουργός Δικαιοσύνης, Γιώργος Φλωρίδης, σχολίασε σκληρά τα σενάρια περί δημιουργίας νέου φορέα, ενώ στη σύγκρουση παρενέβη και ο Γιώργος Καρατζαφέρης επικρίνοντας τον κ. Σαμαρά.
Από την πλευρά του Μεγάρου Μαξίμου επιχειρήθηκε ένας τεχνητός διαχωρισμός των δηλώσεων των συνεργατών του πρώην πρωθυπουργού από τον ίδιο, υποστηρίζοντας παράλληλα ότι η διεύρυνση του κόμματος έχει επικυρωθεί από τη λαϊκή ετυμηγορία. Ωστόσο, η πλευρά Σαμαρά, μέσω στενών στελεχών όπως ο Θανάσης Σκορδάς, ανταπαντά ότι το ζήτημα δεν είναι η διεύρυνση αυτή καθαυτή, αλλά η ιδεολογική μετάλλαξη και η απώλεια των ιδρυτικών αρχών της παράταξης. Η εσωτερική αυτή διαμάχη αποδεικνύει ότι το ρήγμα στη «γαλάζια» παράταξη βαθαίνει, διαμορφώνοντας ένα σκηνικό παρατεταμένης εσωκομματικής κρίσης.
