Με ερώτησή του προς την Ύπατη εκπρόσωπο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Κάγια Κάλλας, ο Αντιπρόεδρος της Ομάδας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών και επικεφαλής των Ευρωβουλευτών του ΠΑΣΟΚ Γιάννης Μανιάτης, ρωτά με ποια πρακτικά μέτρα θα προστατεύσει η Ε.Ε. τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας που παραβιάζονται από το παράνομο Τουρκολιβυκό μνημόνιο.
Σημειώνεται ότι η αποστολή Ρηματικής Διακοίνωσης της Λιβύης προς τον Ο.Η.Ε. αποτελεί ακραία προκλητική ενέργεια, πολύ περισσότερο που στον χάρτη που συνοδεύει η Διακοίνωση αυτή απεικονίζεται η ΑΟΖ της Λιβύης να πλησιάζει 6 ναυτικά μίλια στα νότια της Κρήτης.
Η ερώτηση του Γ. Μανιάτη επικεντρώνεται στην αναγκαιότητα λήψης πρακτικών μέτρων εκ μέρους της Ε.Ε. που θα αποτρέψουν την Λιβύη από την κατάφορη παραβίαση του Δικαίου της Θάλασσας (UNCLOS).
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης του Γ. Μανιάτη
«Ποια πρακτικά μέτρα παίρνει η ΕΕ για προστασία των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας;
Την ώρα που η ΕΕ προσπαθεί να ορθώσει το γεωπολιτικό της «ανάστημα», εξακολουθούν να υπάρχουν χώρες που αγνοούν επιδεικτικά τα κυριαρχικά δικαιώματα των κρατών – μελών της ΕΕ και κατ’ επέκταση τα συμφέροντα της Ένωσης.
Από την περίοδο 2011-2014 η Ελλάδα έχει νομοθετήσει (ν.4001/2011) και χαρτογραφήσει τα απώτατα όρια της ελληνικής Υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS). Αντίθετα, Τουρκία και Λιβύη όχι μόνο δεν σέβονται τη διεθνή αυτή Συνθήκη, αλλά την παραβιάζουν κατάφορα με την υπογραφή του παράνομου και άκυρου Τουρκολιβυκού Μνημονίου, το οποίο μάλιστα δεν έχει καν κυρωθεί από το Κοινοβούλιο της Λιβύης.
Με αφορμή τη δημοσίευση στην Εφημερίδα Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (12 Ιουνίου) διαγωνισμού έρευνας υδρογονανθράκων της Ελλάδας, η Κυβέρνηση της Τρίπολης απέστειλε Ρηματική Διακοίνωση στον ΟΗΕ με την οποία, κατά παράβαση του Διεθνούς Δικαίου, αμφισβητεί την αρχή της μέσης γραμμής για τον καθορισμό ΑΟΖ Ελλάδας – Λιβύης, απειλώντας έρευνες που συμβάλουν στην ενεργειακή αυτονομία της ΕΕ. Το πρόσφατο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο καταδίκασε το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο που παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα κρατών-μελών, δεν συνάδει με το Δίκαιο της Θάλασσας και δεν μπορεί να παράξει έννομες συνέπειες για τρίτα κράτη.
Ερωτάται η Επιτροπή:
Ποια πρακτικά μέτρα σκοπεύει να λάβει έναντι της Λιβύης για να μετατρέψει σε ουσιαστικές πράξεις την καταδικαστική απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου;»
