-Ο κος Μητσοτάκης εξέφρασε ότι προτεραιότητά του θα είναι οι ανισότητες. Δεν βλέπουμε όμως ένα Υπουργικό Συμβούλιο, μία Κυβέρνηση ή κάποιες νομοθετικές προτεραιότητες οι οποίες να αφορούν τις ανισότητες. Αυτό που βλέπουμε είναι μία ανακύκλωση των ίδιων προσώπων σε ένα «επιτελικό» κράτος, όπου και πάλι όλη η εξουσία απορρέει από το Μαξίμου, με αποτέλεσμα να παραμένει υπερσυγκεντρωμένη εκεί. Οπότε δεν έχουμε μεγάλες ελπίδες ότι στόχος της Κυβέρνησης Μητσοτάκη θα είναι η καταπολέμηση των ανισοτήτων, γιατί προφανώς δεν τις έχει ως προτεραιότητα.
Τι μπορεί να κάνει όμως αυτό το σχήμα; Αυτό που παρατηρούμε είναι ότι δεν θα υπάρξουν μεγάλες αλλαγές σε όσα έχουμε δει μέχρι σήμερα. Δηλαδή, θα υπάρχει μία προτεραιοποίηση της οικονομίας πάνω από την κοινωνία, θα υπάρχει μία συνέχιση των χρηματοδοτήσεων των ανθρώπων που ήδη έχουν χρήματα, με μικρή δυνατότητα να ανοίξουμε την παραγωγική βάση της χώρας σε περισσότερες Ελληνίδες και περισσότερους Έλληνες. Αυτό είναι εξαιρετικά επικίνδυνο, σε μία παγκόσμια οικονομία στην οποία προβλέπονται μεγάλες κρίσεις.
-Αυτό που θα έπρεπε να μας προβληματίζει είναι ότι οι εκπρόσωποι των 3 μεγαλύτερων κομμάτων δεν εκπροσωπούν πάνω από το 46% του ελληνικού λαού, αυτών που έχουν δικαίωμα ψήφου. Η ποιότητα της αντιπολίτευσης είναι ένα σοβαρό ζήτημα για την επόμενη Βουλή, διότι η νηφάλια αντιπολίτευση είναι πιθανό να πνιγεί μέσα σε κραυγές που θα υπάρχουν εντός της Βουλής. Σημασία έχει αν κάνεις αντιπολίτευση για το κόμμα, για το καλό του κόμματος ή για το καλό της χώρας. Εμείς, αυτό που θέλουμε είναι μια αντιπολίτευση για το καλό της χώρας. Μην κατηγορούμε τον ελληνικό λαό για την αποτυχία της απλής αναλογικής, γιατί η απλή αναλογική απέτυχε, διότι το ελληνικό πολιτικό σύστημα δεν είναι ώριμο και όχι επειδή δεν είναι ώριμος ο ελληνικός λαός.
