Πίσω από τις κλειστές πόρτες του ΣΥΡΙΖΑ, οι ψίθυροι για αλλαγή ηγεσίας έχουν μετατραπεί σε ανοιχτό διάλογο. Και χθες, στον αέρα του Open, ο Παύλος Πολάκης δεν απλώς μίλησε – κήρυξε.
Ο βετεράνος βουλευτής, συχνά περιγελασμένος για τον «αψύ» του τρόπο, παρουσίασε μια εικόνα αποφασιστικότητας που θυμίζει προσεκτικά σκηνοθετημένες πολιτικές εμφανίσεις. Το μήνυμά του ήταν κристаλλένιο: είναι έτοιμος για «παρεμβάσεις παντού», αναζητώντας – ή ίσως προωθώντας – μια «εναλλακτική λύση στον Μητσοτάκη».
«Μέχρι τις εκλογές πρέπει σίγουρα να υπάρχει…», δηλώνει, αλλά η φράση κρύβει την πραγματικότητα: στον ΣΥΡΙΖΑ, οι εκλογές μπορεί να γίνουν νωρίτερα απ’ όσο νομίζουμε. Και όχι μόνο οι εθνικές.
Ο Λόγος που Ακούγεται Σαν Πρόκληση
«Με αυτόν που μπορεί να το σηκώσει», λέει, με ένα βλέμμα που δεν χρειάζεται υποτίτλους. Είναι η κλασική πολιτική νοηματοδότηση: δείχνει εμμέσως, αλλά όχι τόσο εμμέσως ώστε να μην τον καταλάβουν όλοι. Και μετά, το κύμαχθρο: «Και βάλτε το μυαλό σας να δουλέψει». Μήπως εννοεί να συνδυάσουν τα λεγόμενά του με τις δράσεις του; Ή είναι μια πρόσκληση στους οπαδούς του να αρχίσουν να μετρούν δυνάμεις;
Όταν ο αναπνέων της δημοσιογραφίας τον ρώτησε αν αντέχουν οι ώμοι του, η απάντηση δεν άργησε: «Οι δικοί μου οι ώμοι είναι πολύ δυνατοί, να ξέρετε». Δεν είναι αυτοπεποίθηση. Είναι διακήρυξη. Είναι η φωνή ενός πολιτικού που πιστεύει ότι η στιγμή του έχει έρθει, ότι το κόμμα χρειάζεται το «δυνατό» του άγγιγμα, το άμεσο, το ανεξίτηλο.
Το Σενάριο που Γράφεται in Real Time
Υπόγειες ρήξεις, δημόσιες προκλήσεις, υπονοούμενα για ηγετική αλλαγή. Το σενάριο δεν είναι καινούριο, αλλά οι ηθοποιοί του φαίνεται να το ζουν με νέα ένταση. Ο Πολάκης, για χρόνια μια φιγούρα στην πλαϊνή του σκηνής – ομάδα πίεσης, φερέφωνο της «βαθιάς» παράταξης – βλέπει ψηλά. Και ίσως βλέπει κάτι που άλλοι δεν έχουν δει ακόμα: ένα κόμμα σε κρίση ταυτότητας, μια ηγεσία υπό πίεση, και ένα κενό που περιμένει να γεμίσει.
Η ερώτηση που αιωρείται τώρα στον αέρα του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι αν θα υπάρξουν αλλαγές. Η ερώτηση είναι πόσο βαθιά θα πάνε, πόσο δημόσιες θα γίνουν, και ποιος θα τις ηγηθεί. Ο Πολάκης φαίνεται να έχει ήδη δώσει την απάντησή του.
Υπόσχεση για Επόμενο Επίπεδο;
Το υπόγραμμα-προσωπικό του άρθρολου είναι προφητικό: «Τελικά, ίσως δεν τα έχουμε δει ακόμα όλα στον ΣΥΡΙΖΑ…». Και έχει δίκιο. Το πολιτικό θέατρο σπάνια περιορίζεται σε ένα πάλκο. Οι ρήξεις, οι εσωτερικές αναταραχές, οι εκπλήξεις – όλα είναι μέρος του παιχνιδιού.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, μετά την εκλογική του ήττα, βρίσκεται σε μια διασταύρωση. Ο δρόμος της συνοχής φαίνεται να είναι φραγμένος. Ο δρόμος της ανανέωσης είναι γεμάτος απότομες στροφές. Και στο βάθος, φωνές όπως του Πολάκη θυμίζουν ότι μερικοί επιθυμούν να πάνε πιο γρήγορα, και πιο μακριά, από όσο η επίσημη ηγεσία μπορεί ή θέλει.
Το επόμενο κεφάλαιο της ιστορίας του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει γραφτεί ακόμα. Αλλά κάποιοι έχουν ήδη αρχίσει να σχεδιάζουν τις πρώτες γραμμές. Και αν κάτι μας διδάσκει η πολιτική ιστορία, είναι ότι όταν οι «δυνατοί ώμοι» αρχίζουν να κινούνται, το έδαφος τρέμει.
Η αλλαγή, τελικά, δεν έρχεται πάντα με ήπιους ψιθύρους. Μερικές φορές έρχεται με φωνές που αποφασίζουν να μην τις κρύβουν πίσω από κλειστές πόρτες πια.
