Η διπλωματική κινητικότητα στο εσωτερικό της χώρας, με φόντο τις ραγδαίες και επικίνδυνες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, αναδεικνύει μια βαθιά θεσμική και επικοινωνιακή διάσταση στον τρόπο που η κυβέρνηση επιλέγει να διαχειριστεί την εθνική συνεννόηση.
Είναι αξιοσημείωτο πως, μέχρι στιγμής, ο μόνος πολιτικός αρχηγός που πέρασε το κατώφλι του πρωθυπουργικού γραφείου στη Βουλή για το συγκεκριμένο ζήτημα είναι ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Ο Πρωθυπουργός, ανταποκρινόμενος στην πρόταση του κ. Ανδρουλάκη, επέλεξε τη μορφή της κατ’ ιδίαν συνάντησης, μια κίνηση που υπογραμμίζει την πρόθεση του Μαξίμου να διατηρήσει τον έλεγχο της ροής των πληροφοριών μακριά από τα φώτα μιας συλλογικής σύσκεψης.
Η κυβέρνηση φαίνεται να προκρίνει αυτό το μοντέλο των διαδοχικών επαφών, αμφισβητώντας ευθέως τη σκοπιμότητα ενός Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών υπό την Πρόεδρο της Δημοκρατίας, θεωρώντας ότι οι παρούσες συνθήκες δεν πληρούν τις αυστηρές προδιαγραφές για μια τέτοια θεσμική κορύφωση.
Σε αυτό το σκηνικό, προκαλεί αίσθηση η στάση της Προέδρου της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωής Κωνσταντοπούλου, και του Προέδρου της Ελληνικής Λύσης, Κυριάκου Βελόπουλου.
Ενώ το διακύβευμα αφορά την ασφάλεια και τη σταθερότητα στην ευρύτερη περιοχή, οι δύο αρχηγοί εμφανίζονται να αρνούνται την ενημέρωση με τον τρόπο που την προσφέρει το Μέγαρο Μαξίμου.
Η επιμονή τους στη σύγκληση του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών εκλαμβάνεται από την κυβερνητική πλευρά ως μια μορφή άρνησης της ουσίας, καθώς η ενημέρωση είναι διαθέσιμη αλλά απορρίπτεται λόγω της διαδικασίας.
Το ερώτημα που πλανάται στους διαδρόμους της Βουλής είναι κατά πόσο η άρνηση αυτή εξυπηρετεί την εθνική γραμμή ή αν αποτελεί μια τακτική πολιτικής περιχαράκωσης. Από τη στιγμή που ο σκοπός είναι η θωράκιση της χώρας μέσω της πληροφόρησης, η κυβέρνηση διερωτάται γιατί η χωριστή ενημέρωση από τον Πρωθυπουργό δεν θεωρείται επαρκής. Η επιλογή του Νίκου Ανδρουλάκη να προσέλθει στον διάλογο, παρά το γεγονός ότι η δική του πρόταση ήταν εκείνη που πυροδότησε τις εξελίξεις, δημιουργεί ένα μέτρο σύγκρισης για τους υπόλοιπους αρχηγούς, οι οποίοι προς το παρόν επιλέγουν την αποχή από το πρωθυπουργικό γραφείο.
