Στην αρένα της Α’ Αθηνών, εκεί όπου οι ισορροπίες μετρώνται με δεκαδικά και οι φιλοδοξίες συγκρούονται αθόρυβα, οι τελευταίες μετακινήσεις προσώπων προκαλούν αλυσιδωτές καραμπόλες για τη Νέα Δημοκρατία. Η Άννα Ροκόφυλλου κλείδωσε στο επικρατείας με πιο πιθανό να κερδίζει έδαφος τον Όμηρο Τσάπαλο. Η συζήτηση περί ψηφοδελτίων έχει ήδη ξεκινήσει νωρίτερα απ’ ό,τι θα παραδεχόταν δημοσίως το Μαξίμου, με το κλίμα να είναι αισθητά βαρύτερο για ορισμένα προβεβλημένα ονόματα.
Στο επίκεντρο αυτής της εσωτερικής αναστάτωσης βρίσκεται ο Βασίλης Κικίλιας. Οι ελπίδες για μια άνετη, ή έστω ασφαλή, επανεκλογή μοιάζουν να ξεθωριάζουν, καθώς η κυβερνητική φθορά της τελευταίας περιόδου συμπυκνώνεται πάνω του με τρόπο που δεν αφήνει πολλά περιθώρια αισιοδοξίας. Οι μετρήσεις που φτάνουν στα κομματικά γραφεία δεν είναι ενθαρρυντικές, ενώ η απουσία καθαρού πολιτικού αποτυπώματος από τη θητεία του επιβαρύνει περαιτέρω την εικόνα.
Συνομιλητές με καλή γνώση των συσχετισμών σημειώνουν ότι, σε μια περιφέρεια υψηλού ανταγωνισμού όπως η Α’ Αθηνών, η υπουργική ιδιότητα από μόνη της δεν αρκεί. Αντιθέτως, όταν συνοδεύεται από αμφισβητούμενο έργο και περιορισμένη κοινωνική απήχηση, μετατρέπεται εύκολα σε μειονέκτημα. Πολύ περισσότερο εάν μεσολαβήσει ανασχηματισμός, που θα στερήσει και το τελευταίο θεσμικό «μαξιλάρι».
Έτσι, ενώ άλλοι παίκτες αναδιατάσσονται σιωπηρά και μετρούν τις κινήσεις τους, ο Κικίλιας φαίνεται να πληρώνει το τίμημα μιας διαδρομής που δεν δικαίωσε τις προσδοκίες ούτε εντός κυβέρνησης ούτε στο εκλογικό σώμα.
Αλλωστε, η ψυχρή ανάγνωση προηγείται πάντα των ευχών. Και αυτή τη φορά, η ανάγνωση δεν είναι καθόλου ευνοϊκή.
