Η πρόσφατη αποκάλυψη της δικογραφίας για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, στην οποία εμπλέκονται 11+2 βουλευτές και υπουργοί της Νέας Δημοκρατίας, δεν αποτελεί απλώς μια ακόμα δικαστική είδηση.
Είναι η ηχηρή επιβεβαίωση της πολιτικής διορατικότητας του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής και της απόφασης του πρόσφατου Συνεδρίου του για πλήρη άρνηση συνεργασίας με τη σημερινή κυβέρνηση.
Μια Απόφαση-Ανάχωμα στη Σήψη
Όταν το ΠΑΣΟΚ διακήρυττε στο Συνέδριό του ότι δεν πρόκειται να γίνει το δεκανίκι κανενός, πολλοί έσπευσαν να μιλήσουν για πολιτική απομόνωση. Σήμερα, η πραγματικότητα τους διαψεύδει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο. Η εμπλοκή τόσων στελεχών της Νέας Δημοκρατίας σε μια υπόθεση που αφορά τις επιδοτήσεις των αγροτών –τον «πνεύμονα» της ελληνικής επαρχίας– αποδεικνύει ότι το σύστημα εξουσίας της κυβέρνησης πάσχει από βαθιά δομικά προβλήματα.
Το ΠΑΣΟΚ, κρατώντας τις αποστάσεις του, απέδειξε ότι παραμένει ο μοναδικός φορέας που μπορεί να εγγυηθεί τη διαφάνεια και την κάθαρση, χωρίς να είναι «αιχμάλωτο» κυβερνητικών συμβιβασμών και ηθικών εκπτώσεων.
Η Πολιτική Διορατικότητα έναντι της Συνυπευθυνότητας
Η είσοδος σε οποιοδήποτε σχήμα συνεργασίας με μια κυβέρνηση που παράγει συνεχώς δικογραφίες, από τις υποκλοπές μέχρι τον ΟΠΕΚΕΠΕ, θα σήμαινε την αυτόματη συνυπευθυνότητα του ΠΑΣΟΚ στη διολίσθηση των θεσμών. Η στρατηγική της αυτόνομης πορείας προστάτεψε την παράταξη από το να ταυτιστεί με πρακτικές που πλήττουν την καρδιά της παραγωγικής Ελλάδας. Το ΠΑΣΟΚ, ως παραδοσιακός σύμμαχος των αγροτών, δεν θα μπορούσε ποτέ να νομιμοποιήσει πολιτικές κάτω από τις οποίες «εξαφανίστηκαν» τα χρήματα του μόχθου των παραγωγών. Η απόφαση του Συνεδρίου χάραξε μια οριστική γραμμή ανάμεσα στο παλιό που καταρρέει κάτω από το βάρος των σκανδάλων και στο νέο που εκπροσωπεί την ελπίδα για μια προοδευτική διακυβέρνηση.
«Η στρατηγική της αυτόνομης πορείας δεν ήταν ένας απλός τακτικισμός, αλλά μια επιλογή επιβίωσης της δημοκρατίας και της αξιοπρέπειας της παράταξης.»
Το Συμπέρασμα της Ιστορικής Δικαίωσης
Η νέα δικογραφία αποτελεί το οριστικό «πιστοποιητικό ορθότητας» της στάσης του ΠΑΣΟΚ. Η άρνηση συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία δεν ήταν μια στείρα άρνηση, αλλά μια πράξη ύψιστης πολιτικής ευθύνης. Το κίνημα δικαιώθηκε επειδή διέγνωσε έγκαιρα ότι η σύμπλευση με το τωρινό σύστημα εξουσίας θα το καθιστούσε συμμέτοχο σε μια αναπόφευκτη ηθική και πολιτική απαξίωση. Σήμερα, το ΠΑΣΟΚ στέκεται όρθιο απέναντι στη διαφθορά, διεκδικώντας την εμπιστοσύνη των πολιτών ως η μόνη αξιόπιστη εναλλακτική λύση για τη χώρα.
