Αρχές φθινοπώρου αναμένεται να πέσει στο τραπέζι του Ειδικού Δικαστηρίου η πολυαναμενόμενη απόφαση – εκείνη που θα κρίνει αν ο Χρήστος Τριαντόπουλος θα καθίσει στο εδώλιο ή θα αποφύγει τη δικαιοσύνη. Και όσο πλησιάζει η ώρα, τόσο πιο ηχηρή γίνεται η φράση που κυκλοφορεί στους διαδρόμους της εξουσίας: ότι οι μυστικές υπηρεσίες είναι περιττές σε δύο χώρες – στην Ιαπωνία, γιατί οι πολίτες δεν λένε τίποτε, και στην Ελλάδα, γιατί τα λένε όλα.
Η παραπομπή του πρώην υφυπουργού στο Δικαστικό Συμβούλιο είχε όλα τα χαρακτηριστικά μιας σφραγισμένης υπόθεσης. Οι μαρτυρίες όσων κλήθηκαν να καταθέσουν δεν αποκάλυψαν ούτε ψήγμα ουσίας. Τίποτε δεν μάθαμε. Και αυτό ακριβώς ήταν το ζητούμενο για το Μέγαρο Μαξίμου: να αποτραπεί η Προανακριτική στη Βουλή και να προωθηθεί η υπόθεση «στον φυσικό δικαστή», όπου όλα γίνονται πίσω από κλειστές πόρτες.
Κι όμως, μέσα στη σιωπή, κάποια… πουλάκια επιμένουν να κελαηδούν: η εισήγηση προς το Δικαστικό Συμβούλιο θα είναι θετική για την παραπομπή του υφυπουργού στο Ειδικό Δικαστήριο. Το Συμβούλιο είναι αυτό που έχει τον τελευταίο λόγο – και η απόφασή του αναμένεται μέσα στο φθινόπωρο, πιθανότατα στις αρχές του. Κι επειδή η πολιτική δεν κάνει διακοπές, ήδη στο Μαξίμου εξετάζουν το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών το φθινόπωρο. Για να μην στηθούν κάλπες όσο το Ειδικό Δικαστήριο θα έχει αρχίσει να λειτουργεί.
Από την άλλη, η υπόθεση του Κώστα Αχιλλέα Καραμανλή δεν προβλέπεται να ξεκαθαρίσει σύντομα. Μαζί του κατηγορούνται επτά πρώην γενικοί γραμματείς υπουργείων και η διαδικασία είναι βαριά. Ακόμα κι αν εξαντληθεί η τετραετία, το Δικαστικό Συμβούλιο δεν θα έχει προλάβει να αποφανθεί για την παραπομπή του πρώην υπουργού Μεταφορών. Κι εδώ, το ίδιο μοτίβο: από τις καταθέσεις δεν προέκυψε τίποτε. Κανείς δεν μίλησε. Κανείς δεν μάθαμε.
ΥΓ: Είναι η περίπτωση που η Ελλάδα έγινε… Ιαπωνία. Κανείς δεν μιλάει. Γι’ αυτό, άλλωστε, χρειάζονται και οι παρακολουθήσεις. Για να ακουστούν εκείνα που δεν λέγονται.
