Δύο νέες αποφάσεις ανάκλησης πρόσληψης αναπληρωτριών εκπαιδευτικών έρχονται στο προσκήνιο, επαναφέροντας με τον πλέον εμφατικό τρόπο το κρίσιμο ζήτημα της ελέγχου γνησιότητας των δικαιολογητικών που κατατίθενται στους αξιολογικούς πίνακες του ΑΣΕΠ.
Οι υποθέσεις αυτές, όπως προκύπτει από τα σχετικά έγγραφα, αφορούν δύο εκπαιδευτικούς που φέρονται να χρησιμοποίησαν πλαστούς τίτλους γλωσσομάθειας για να αποσπάσουν επιπλέον μόρια και να βελτιώσουν τεχνητά τη θέση τους στην κατάταξη.
Σύμφωνα με τα δημοσιευθέντα στοιχεία, και στις δύο περιπτώσεις οι αναπληρώτριες επεδίωξαν να βαθμολογηθούν με επιπλέον επτά μονάδες που προβλέπονται για την «Άριστη Γνώση ξένης γλώσσας», μια διαφορά ικανή να αλλάξει ριζικά τη σειρά κατάταξης ενός υποψηφίου και να του εξασφαλίσει θέση στα σχολεία έναντι άλλων.
Η πρώτη απόφαση αφορά την ανάκληση της πρόσληψης αναπληρώτριας εκπαιδευτικού για τα σχολικά έτη 2020‑2021 και 2021‑2022, με νομικό έρεισμα τις διατάξεις του άρθρου 20, παράγραφος 2, του ν. 3528/2007.
Η δεύτερη απόφαση αφορά μία ακόμη αναπληρώτρια και τα σχολικά έτη 2022‑2023 και 2023‑2024. Κοινός παρονομαστής και για τις δύο υπήρξε η προσκόμιση τίτλου γλωσσομάθειας που μεταγενέστερα χαρακτηρίστηκε πλαστός.
Το σκεπτικό των αποφάσεων είναι σαφές: η συγκεκριμένη μοριοδότηση, αν και φαινομενικά περιορισμένη, μπορεί να ανατρέψει την τελική σειρά κατάταξης στους πίνακες του ΑΣΕΠ, όπου ακόμη και λίγες μονάδες κρίνουν ποιος θα κληθεί να εργαστεί. Η προσκόμιση πλαστών δικαιολογητικών δεν εκλαμβάνεται ως τυπική παράβαση, αλλά ως πράξη που αλλοιώνει την ίδια την αρχή της ισονομίας και της αξιοκρατίας στη δημόσια εκπαίδευση.
Οι αξιολογικοί πίνακες του ΑΣΕΠ διαμορφώνονται αποκλειστικά βάσει των προσόντων που δηλώνουν και τεκμηριώνουν οι ίδιοι οι υποψήφιοι.
Στις δύο αυτές υποθέσεις, οι πλαστοί τίτλοι γλωσσομάθειας χρησιμοποιήθηκαν ακριβώς για την τεχνητή ενίσχυση της μοριοδότησης, πρακτική που οδήγησε στην έκδοση των σχετικών ακυρωτικών αποφάσεων.
Με την ανάκληση, η διοίκηση ακυρώνει αναδρομικά την πράξη πρόσληψης, κατά το μέρος που αφορά κάθε μία από τις εκπαιδευτικούς, μετά από έλεγχο που ανέδειξε την ανακρίβεια των στοιχείων που είχαν αρχικά ληφθεί υπόψη.
Οι συγκεκριμένες αποφάσεις έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα για τον χώρο των αναπληρωτών εκπαιδευτικών, όπου η επισφάλεια της εργασίας και η έντονη ανταγωνιστικότητα καθιστούν τη σειρά κατάταξης κυριολεκτικά καθοριστική. Η χρήση πλαστού τίτλου δεν συνιστά απλώς διοικητική παρατυπία, αλλά πλήττει ευθέως την αξιοπιστία ολόκληρου του συστήματος επιλογής.
Πέρα από τις ατομικές κυρώσεις, το μήνυμα που εκπέμπουν οι δύο αποφάσεις ανάκλησης είναι σαφές και αυστηρό: η γνησιότητα των τίτλων και των πιστοποιητικών δεν αποτελεί τυπική λεπτομέρεια ούτε διαδικαστική εκκρεμότητα, αλλά θεμελιώδη προϋπόθεση για κάθε συμμετοχή στους πίνακες.
Η υπόθεση αναδεικνύει με τον πιο ηχηρό τρόπο την επείγουσα ανάγκη οι διαδικασίες επιλογής να στηρίζονται αποκλειστικά σε πραγματικά, επαληθεύσιμα και ελεγμένα προσόντα, διότι διαφορετικά θίγεται ανεπανόρθωτα η ισότιμη μεταχείριση όλων των υποψηφίων και η αξιοπιστία του ίδιου του συστήματος διορισμού στην εκπαίδευση.
