Η υπόθεση του 72χρονου κοσμηματοπώλη Μάριο Ροτζιέρο εξακολουθεί να προκαλεί έντονες αντιδράσεις στην Ιταλία, μετά την τελεσίδικη καταδίκη του σε 14 χρόνια και 9 μήνες φυλάκισης για τον θάνατο δύο ληστών που είχαν εισβάλει στο κατάστημά του. Το βίντεο από τις κάμερες ασφαλείας, που καταγράφει καρέ-καρέ τη ληστεία και την αιματηρή κατάληξή της, έχει γίνει viral, αναζωπυρώνοντας τη συζήτηση γύρω από τα όρια της νόμιμης άμυνας.
Το βίντεο που άναψε νέα «φωτιά» στην Ιταλία
Οι εικόνες από το κλειστό κύκλωμα ασφαλείας δείχνουν τους τρεις ενόπλους να εισβάλλουν στο κοσμηματοπωλείο, να αρπάζουν κοσμήματα και πολύτιμα αντικείμενα και στη συνέχεια να επιχειρούν να διαφύγουν.
Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, ο Μάριο Ροτζιέρο βγαίνει από το κατάστημα κρατώντας το νόμιμα δηλωμένο περίστροφό του και καταδιώκει τους δράστες, ανοίγοντας πυρ. Από τους πυροβολισμούς σκοτώθηκαν οι Τζουζέπε Ματζαρίνο και Αντρέα Σπινέλι, ενώ ο τρίτος ληστής, Αλεσάντρο Μόντικα, τραυματίστηκε.
Γιατί καταδικάστηκε ο 72χρονος
Το Ανώτατο Δικαστήριο της Ιταλίας έκρινε ότι τη στιγμή των πυροβολισμών οι ληστές είχαν ήδη εγκαταλείψει το κατάστημα και δεν αποτελούσαν πλέον άμεση απειλή για τη ζωή του κοσμηματοπώλη.
Με αυτό το σκεπτικό, οι δικαστές δεν αναγνώρισαν την πράξη ως νόμιμη άμυνα, απορρίπτοντας παράλληλα τον ισχυρισμό της υπεράσπισης ότι ο 72χρονος βρισκόταν σε κατάσταση έντονης ψυχικής φόρτισης μετά τη ληστεία.
Ο ίδιος έχει πλέον ανακοινώσει ότι θα παραδοθεί στις αρχές για να εκτίσει την ποινή του.
Πολιτική θύελλα και αίτημα για χάρη
Η απόφαση έχει προκαλέσει ισχυρές πολιτικές αντιδράσεις στην Ιταλία.
Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Μεταφορών Ματέο Σαλβίνι ζήτησε δημόσια να απονεμηθεί χάρη στον 72χρονο, ενώ βουλευτές και γερουσιαστές των κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση της Τζόρτζια Μελόνι ξεκίνησαν συλλογή υπογραφών προς αυτή την κατεύθυνση.
Υπέρ της απονομής χάριτος τάχθηκε και ο υπουργός Δικαιοσύνης Κάρλο Νόρντιο.
Η θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας
Ο Πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας, Σέρτζιο Ματαρέλα, υπενθύμισε ότι η απονομή χάριτος αποτελεί αποκλειστικά προεδρική αρμοδιότητα και δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο πολιτικής πίεσης.
Παράλληλα, νομικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι η συγκεκριμένη υπόθεση αναδεικνύει τη σταθερή στάση της ιταλικής Δικαιοσύνης απέναντι στην αυτοδικία, τονίζοντας πως, μετά από τρεις καταδικαστικές αποφάσεις, η χορήγηση άμεσης χάριτος θεωρείται εξαιρετικά σπάνια.
Η υπόθεση συνεχίζει να διχάζει την ιταλική κοινωνία, με το ερώτημα για το πού τελειώνει η νόμιμη άμυνα και πού αρχίζει η αυτοδικία να βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου.
