Σε ένα εντυπωσιακό θεατρικό δράμα κατά τη διάρκεια της Εξεταστικής Επιτροπής για το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ, η επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωή Κωνσταντοπούλου, επέλεξε να στρέψει τα «πυρά» της όχι κατά της κυβερνώσας Νέας Δημοκρατίας – της οποίας υπουργοί βρίσκονται στο επίκεντρο των κατηγοριών – αλλά κατά του πρώην υπουργού του ΣΥΡΙΖΑ, Σταύρου Αραχωβίτη. Η επί 42 λεπτά ανάκριση, γεμάτη ερωτήσεις που υποδήλωναν ότι «κάτι κρύβει», φαίνεται να εξυπηρέτησε ένα ευρύτερο αφήγημα, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις για πιθανή συμπλοκή ή συμπλεύση με τη ΝΔ.
Η στόχευση του Αραχωβίτη και το αφήγημα της «διαχρονικότητας»
Η κ. Κωνσταντοπούλου, έχοντας δηλώσει εξ αρχής ως στόχο της τον πρώην πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, επέμεινε στον ρόλο του ως αυτού που «τους άφησε να αλωνίζουν». Αυτή η προσέγγιση ευθυγραμμίζεται εντυπωσιακά με την κεντρική άμυνα της κυβέρνησης Μητσοτάκη για το σκάνδαλο: η προσπάθεια διάχυσης των ευθυνών και η κατασκευή μιας εικόνας «διαχρονικών παθογενειών», όπου όλες οι κυβερνήσεις φέρονται εξίσου υπεύθυνες.
Ακριβώς αυτό το σημείο καταδίκασαν έντονα πηγές του ΣΥΡΙΖΑ, μιλώντας για «αλγεινή εντύπωση» από τη στάση της Κωνσταντοπούλου. «Συμπλέει με την προσπάθεια της ΝΔ για τη διάχυση ευθυνών σε σχέση με το αμιγώς “γαλάζιο” σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ», κατήγγειλαν. Παράλληλα, ο κ. Αραχωβίτης επέμεινε ότι παρέδωσε «ξεκάθαρο θεσμικό πλαίσιο» που «καταστρατηγήθηκε» αργότερα, αναδεικνύοντας κατά τη μαρτυρία του τη λεηλασία του Εθνικού Αποθέματος επί υπουργίας του σημερινού αντιπροέδρου της κυβέρνησης, Πάνου Βορίδη.
Λογικά άλματα και συκοφαντίες
Οι πηγές του ΣΥΡΙΖΑ κατήγγειλαν ότι η κ. Κωνσταντοπούλου εφάρμοσε «άθλιες πρακτικές» και «διαρκή λογικά άλματα», με στόχο να αμαυρώσει την εικόνα του Αραχωβίτη και να θολώσει τις ξεκάθαρες απαντήσεις του. Ένα από τα πιο εντυπωσιακά σημεία ήταν η αναφορά της σε συναντήσεις του πρώην υπουργού με τον εμπλεκόμενο επιχειρηματία και καταδικασμένο για τη υπόθεση Novartis, Γιώργο Στρατάκη («Χασάπη»). Σύμφωνα με τον ΣΥΡΙΖΑ, η αλήθεια είναι ότι ο τότε υπουργός είχε θεσμικές συναντήσεις με την εταιρεία GAIA Επιχειρείν Α.Ε., επτά χρόνια πριν γίνει γνωστή η εμπλοκή του Στρατάκη – μια λεπτομέρεια που η Κωνσταντοπούλου παρέλειψε, δημιουργώντας ένα δηλητηριώδες υπονοούμενο.
Συνεργασία ή τακτική συγχύσεων;
Το μεγαλύτερο ερώτημα που πετιέται από την παρέμβαση της Κωνσταντοπούλου είναι το ποιόν εξυπηρετεί. Ενώ η Εξεταστική Επιτροπή θεωρείται θεσμός δημοκρατικού ελέγχου για να φωτιστούν ευθύνες, η μακρά και επιθετική ανάκριση ενός πρώην υπουργού της αξιωματικής αντιπολίτευσης από έναν πολιτικό που ισχυρίζεται ότι βρίσκεται στην «αντι-συστημική» αντιπολίτευση, φανερώνει μια αξιοσημείωτη σύμπτωση στρατηγικών.
Φαίνεται ότι η κ. Κωνσταντοπούλου, πιέζοντας για την εμπλοκή του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα, έπεσε ακριβώς μέσα στο αφήγημα που επιδιώκει η ΝΔ: η μετατόπιση της συζήτησης από τις συγκεκριμένες πράξεις και αποφάσεις της σημερινής κυβέρνησης σε αόριστες «παθογένειες» και εννοιες του τύπου «όλοι είναι ίδιοι». Μια ρητορική που ακυρώνει την ίδια την ύπαρξη πολιτικής ευθύνης και εναπόκειται στο έπαθλο του εκλογέως.
Η απότομη απάντηση του ΣΥΡΙΖΑ – «Δεν είμαστε ίδιοι με τους “Φραπέδες” και τους “Χασάπηδες”, κ. Κωνσταντοπούλου» – δείχνει πόσο βαθιά ένιωσε το κόμμα την πλήγη, αλλά και πόσο επιτυχημένη ήταν ίσως η τακτική σε επίπεδο επικοινωνιακής σύγχυσης.
Συνοψίζοντας, η συμπεριφορά της Ζωής Κωνσταντοπούλου στην Εξεταστική δεν φαίνεται τυχαία. Υπηρετεί, τουλάχιστον αντικειμενικά, το αφήγημα της κυβερνώσας ΝΔ, παρέχοντας έναν «αριστερό» ήχο σε θέσεις που διαχέουν τις ευθύνες και θολώνουν το πολιτικό νερό γύρω από ένα σκάνδαλο που, κατά πάσα πιθανότητα, φέρει μια ισχυρά «γαλάζια» υπογραφή.
