Το ασαφές ιδεολογικό και πολιτικό στίγμα του ΠΑΣΟΚ προκαλεί συγχύσεις και αυτό φαίνεται και στην περίπτωση του βουλευτή Λέσβου, Παναγιώτης Παρασκευαϊδης.
Μπορεί κάποιος να πει ότι ο εν λόγω βουλευτής εμφανίζει διαχρονικά ένα έλλειμμα στη διατύπωση της πολιτικής του σκέψης. Αυτό προκύπτει ξεκάθαρα από την ίδια την τελευταία του συνέντευξη, όπου ο Παρασκευαϊδης ανέφερε αρχικά πως το ΠΑΣΟΚ στοχεύει στην ενότητα με άνοιγμα προς τα αριστερά εν όψει εκλογών και στη συνέχεια πως “Εάν κινδύνευε η Ελλάδα θα συνεργαζόμασταν ακόμη και με τον διάβολο, ακόμη και με δικτακτατορικά καθεστώτα”.
Η σύγχυση όμως είναι διαρκής και δεν αφορά μόνο τον εν λογω βουλευτή.
Πρόσφατο παράδειγμα:
Ανδρουλάκης, ορθώς λέει για την Συνταγματική Αναθεώρηση ότι δεν θα δώσει “λευκή επιταγή” στον Μητσοτάκη από τη προτείνουσα Βουλή, μιλώντας για συναίνεση στην Βουλή που θα σχηματιστεί μετά τις εκλογές. Μα πώς προεξοφλεί από τώρα ότι, εάν δεν είναι το ΠΑΣΟΚ το κόμμα που ως κυβέρνηση θα διαμορφώσει τα υπό τροποποίηση άρθρα, θα ψηφίσει τις αλλαγές; Με ποιον δηλαδή θα τα ψηφίσει; Νέο μπέρδεμα…
Την ίδια ώρα, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αρνείται να δει κατάματα αυτή την πραγματικότητα και θεωρεί ότι το μοναδικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει το Κίνημα και παραμένει στάσιμο είναι ότι το πρόγραμμά του δεν έχει φτάσει “πόρτα πόρτα” σε κάθε σπίτι! Και όταν τρώει…πόρτα στις δημοσκοπήσεις στρέφει τα πυρά του στα στελέχη που εκφράζουν την αγωνία τους και μιλούν για ξεκάθαρα μηνύματα και για αλλαγή κατεύθυνσης.
Ο Ανδρουλάκης κινήθηκε άμεσα και δυνατά στον Παρασκευαϊδη. Όταν όμως η Διαμαντοπούλου δήλωνε ότι εάν συντρέχουν εθνικοί λόγοι η χώρα δεν θα μείνει απροστάτευτη, δεν κουνήθηκε φύλλο. Άλλο ένα θολό μήνυμα.
Θα μπορούσε βέβαια κάποιος να υποθέσει ότι η διαγραφή του Παρασκευαϊδη εξυπηρετεί τους σχεδιασμούς του Παναγιώτη Δουδωνή που επιθυμεί να είναι υποψήφιος στη Λέσβο. Υπάρχει όμως ένα μεγάλο πρόβλημα. Κάθε φορά που πλησιάζει το νησί και τους κατοίκους του βρίσκει κλειστές πόρτες. Όλα είναι θέμα επιλογών και επιλεκτικών συγγενειών…
