Σε μια προσπάθεια να διασκεδάσει τις εντυπώσεις και να καλύψει τους τριγμούς στο εσωτερικό της κυβερνητικής παράταξης, η υπουργός Εργασίας, Νίκη Κεραμέως, κατέφυγε από το βήμα της Βουλής στην προσφιλή τακτική του «θέματος λήξαντος».
Ωστόσο, η σπασμωδική προσπάθειά της να υποβαθμίσει τις δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου περί μείωσης του χρόνου καταβολής του επιδόματος ανεργίας, βαφτίζοντάς τις εκ των υστέρων ως «προσωπικές απόψεις», δεν καταφέρνει να πείσει κανέναν. Αντίθετα, εκθέτει την κυβερνητική αμηχανία απέναντι σε ένα ζήτημα που αγγίζει άμεσα την κοινωνία και τους εργαζόμενους.
Απέναντι σε αυτή την τακτική υπεκφυγών, ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Παύλος Χρηστίδης, έθεσε με ακρίβεια τον δάκτυλον επί τον τύπον των ήλων. Με συγκροτημένο πολιτικό λόγο, ο κ. Χρηστίδης αποκάλυψε την πραγματικότητα που η υπουργός πάσχιζε να κρύψει: μια κυβέρνηση βυθισμένη στην αλαζονεία, όπου οι επίσημες τοποθετήσεις των στελεχών της μετατρέπονται σε πεδίο εσωκομματικών ξεκαθαρισμάτων. Η εύστοχη παρατήρησή του ότι είναι πρωτοφανές να θεωρείται «προσωπική άποψη» η δήλωση του επίσημου κυβερνητικού εκπροσώπου αποδόμησε πλήρως το αμυντικό αφήγημα του Υπουργείου Εργασίας.
Η κ. Κεραμέως επιχείρησε να οχυρωθεί πίσω από τον ανταποδοτικό χαρακτήρα του επιδόματος και να εγκαλέσει την αντιπολίτευση για τεχνητή όξυνση. Όμως, η αλήθεια που ανέδειξε ο Παύλος Χρηστίδης δεν παραποιείται. Επί δέκα ολόκληρες ημέρες, «γαλάζια» στελέχη και βουλευτές τοποθετούνταν δημόσια, χρησιμοποιώντας ένα ευαίσθητο κοινωνικό επίδομα ως όχημα για να λάβουν θέσεις μάχης για την επόμενη μέρα στη Νέα Δημοκρατία.
Η κοινοβουλευτική αυτή αναμέτρηση απέδειξε ότι η βιασύνη της κ. Κεραμέως να κλείσει το θέμα αποτελεί απλή ομολογία αδυναμίας. Ο Παύλος Χρηστίδης κατάφερε να αναδείξει όχι μόνο την κυβερνητική ασυνεννοησία, αλλά και την επικίνδυνη ελαφρότητα με την οποία η κυβέρνηση μετατρέπει τα ασφαλιστικά δικαιώματα των πολιτών σε εργαλείο εσωκομματικών τακτικισμών.
