Η είδηση της παραπομπής του πρώην υφυπουργού Χρήστου Τριαντόπουλου στο Ειδικό Δικαστήριο για την υπόθεση της αλλοίωσης του χώρου του δυστυχήματος στα Τέμπη, γνωστή στη δημόσια σφαίρα ως «μπάζωμα», δεν αποτέλεσε κεραυνό εν αιθρία για το Μέγαρο Μαξίμου.
Η κυβέρνηση είχε προετοιμαστεί για αυτό το ενδεχόμενο, διαβάζοντας προσεκτικά τα νομικά και πολιτικά μηνύματα των τελευταίων μηνών.
Ωστόσο, η αμήχανη αρχική αντίδραση αντανακλά τον βαθύτατο προβληματισμό για τη δημιουργία ενός ασφυκτικού και εξαιρετικά δυσμενούς προεκλογικού κλίματος, σε μια περίοδο όπου το κυβερνών κόμμα καλείται να διαχειριστεί πολλαπλά και ετερόκλητα μέτωπα.
Τα Τρία Αγκάθια της Κυβερνητικής Πορείας
Το πολιτικό σκηνικό θυμίζει ναρκοπέδιο, καθώς το κυβερνητικό επιτελείο καλείται να πλοηγηθεί ανάμεσα σε τρεις επικίνδυνους κάβους. Αρχικά, η χώρα βρίσκεται προ των πυλών μιας νέας, σφοδρότερης ενεργειακής κρίσης.
Ενόψει ενός δύσκολου χειμώνα, η πίεση στα νοικοκυριά αυξάνεται ραγδαία, αναγκάζοντας τον πρωθυπουργό να θέσει τον τόνο στο υπουργικό συμβούλιο, προκειμένου να προλειάνει το έδαφος για τις επικείμενες ανακοινώσεις του υπουργείου Οικονομικών σχετικά με το επίδομα στο πετρέλαιο κίνησης, μια κίνηση που στοχεύει στην απορρόφηση των κραδασμών στην πραγματική οικονομία.
Παράλληλα, στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας σοβεί μια άτυπη μίνι κυβερνητική κρίση, η οποία φανερώνει συμπτώματα κόπωσης και έλλειψης συνοχής. Η σφοδρή κριτική της Ντόρας Μπακογιάννη περί «καλαμοκαβαλάρηδων υπουργών» και η μετέπειτα αντιπαράθεση, που κατέληξε στις δηλώσεις του υφυπουργού Εξωτερικών Χάρη Θεοχάρη περί «κακομοίρηδων και νοικοκύρηδων», αναδεικνύουν μια εικόνα εσωστρέφειας που πληγώνει το κυβερνητικό αφήγημα της σταθερότητας.
Το πλέον κρίσιμο μέτωπο, ωστόσο, παραμένει η ανοιχτή δικαστική εκκρεμότητα για τον πρώην υπουργό Μεταφορών, Κώστα Αχ. Καραμανλή. Η σκιά της τραγωδίας των Τεμπών παραμένει βαριά, και το ερώτημα για το εάν ο πρώην υπουργός θα παραπεμφθεί επίσης στο Ειδικό Δικαστήριο για παράβαση καθήκοντος κρέμεται ως δαμόκλειος σπάθη πάνω από την κυβέρνηση, ικανό να αλλάξει ριζικά τις πολιτικές ισορροπίες.
Το Σύνδρομο του Αυτοεγκλωβισμού
Οι απόψεις εντός του κυβερνητικού στρατοπέδου σχετικά με το πόσο θα κοστίσει πολιτικά η υπόθεση Τριαντόπουλου διίστανται. Εκείνο όμως στο οποίο συγκλίνουν σχεδόν όλοι οι αναλυτές και τα κομματικά στελέχη, είναι η διαπίστωση πως η κυβέρνηση το τελευταίο διάστημα επιδεικνύει μια τάση αυτοτραυματισμού, μοιάζοντας να «πατάει τα κορδόνια της». Χαρακτηριστική είναι η κυνική παραδοχή υψηλόβαθμου κυβερνητικού παράγοντα, ο οποίος, σκιαγραφώντας το τρέχον πολιτικό τοπίο, σημείωσε πως η κυβέρνηση μοιάζει να κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να απολέσει την εξουσία, την ίδια στιγμή που η αντιπολίτευση αναλώνεται σε κινήσεις που αποδεικνύουν την αδυναμία της να την διεκδικήσει πειστικά.
Στρατηγική Υποβάθμισης και Αντεπίθεση
Απέναντι σε αυτό το κλίμα, επελέγη μια ξεκάθαρη στρατηγική διαχείρισης της κρίσης. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και κορυφαία στελέχη επιχείρησαν να υποβαθμίσουν τη βαρύτητα της παραπομπής του Χρήστου Τριαντόπουλου. Το αφήγημα εδράζεται στο νομικό επιχείρημα ότι η κατηγορία αφορά πλημμέλημα, καλλιεργώντας την προσδοκία μιας τελικής αθώωσης. Προσθετικά, αναπτύσσεται το επιχείρημα πως ο συγκεκριμένος πολιτικός δεν συγκαταλέγεται στα παραδοσιακά, βαριά «γαλάζια» ονόματα, επομένως η υπόθεσή του δεν αναμένεται να προκαλέσει ανεπανόρθωτη φθορά στην εκλογική βάση του κόμματος.
Ο Παύλος Μαρινάκης, περνώντας στην αντεπίθεση, εξέφρασε την απόλυτη εμπιστοσύνη της κυβέρνησης στην Ελληνική Δικαιοσύνη, εγκαλώντας παράλληλα την αντιπολίτευση για μικροπολιτικό συμψηφισμό. Υπενθύμισε τις αθωωτικές αποφάσεις για βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ και εξαπέλυσε σφοδρά πυρά για την εργαλειοποίηση της τραγωδίας. Εστίασε στις θεωρίες συνωμοσίας που διακινήθηκαν πριν από ενάμιση χρόνο, κάνοντας ειδική μνεία στα σενάρια περί «χαμένων βαγονιών» και συγκάλυψης παράνομου φορτίου γεμάτου «ξυλόλιο». Με αυτόν τον τρόπο, επιχείρησε να αποσυνδέσει τις παραλείψεις για τις οποίες κατηγορείται ο βουλευτής Μαγνησίας από τα ευρύτερα, όπως τα χαρακτήρισε, ψεύδη της αντιπολίτευσης.
Ο Εκλογικός Αποκλεισμός και η Πικρία στο Υπουργικό Συμβούλιο
Παρά την επικοινωνιακή ασπίδα προστασίας που ύψωσε το Μέγαρο Μαξίμου, οι πρακτικές συνέπειες είναι αναπόδραστες. Ο Χρήστος Τριαντόπουλος τίθεται, de facto, εκτός των εκλογικών ψηφοδελτίων της Νέας Δημοκρατίας, καθώς το χρονοδιάγραμμα της δικαιοσύνης παραμένει ρευστό. Με την έναρξη της δίκης να τοποθετείται χρονικά γύρω στις αρχές Δεκεμβρίου, ο απόλυτος στόχος τόσο του ίδιου όσο και της κυβέρνησης είναι η έκδοση της ετυμηγορίας πριν στηθούν οι εθνικές κάλπες, ώστε να ξεκαθαρίσει το τοπίο.
Η όλη εξέλιξη, ωστόσο, έχει αφήσει μια βαθιά πικρή γεύση στο εσωτερικό της κυβέρνησης. Σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις, αρκετοί υπουργοί και υφυπουργοί εμφανίζονται εξαιρετικά μουδιασμένοι, νιώθοντας πως η πολιτική τους προστασία είναι ανύπαρκτη. Πολλοί επισημάνουν το παράδοξο της παραπομπής ενός υφυπουργού Επικρατείας, ο οποίος ήταν επιφορτισμένος αποκλειστικά με την επίβλεψη της κατάστασης ως σύνδεσμος του πρωθυπουργικού γραφείου, στερούμενος ουσιαστικής και άμεσης διοικητικής αρμοδιότητας για τις εργασίες στο πεδίο.
Το γεγονός αυτό ερμηνεύεται από πολλούς ως ένα κρίσιμο στρατηγικό σφάλμα του Μεγάρου Μαξίμου, το οποίο είχε ανάψει το «πράσινο φως» για τη διερεύνηση της υπόθεσής του. Έμπειρα στελέχη εκτιμούν πως η κυβέρνηση, υπό το βάρος του φόβου και της λαϊκής οργής που εκφράστηκε μέσα από τα ογκώδη συλλαλητήρια για τα Τέμπη, επέλεξε να προσφέρει μια πολιτική «Ιφιγένεια». Σήμερα, η παράταξη καλείται να διαχειριστεί τις συνέπειες αυτής της επιλογής, η οποία αντί να εκτονώσει την κρίση, φαίνεται να γεννά νέες, βαθύτερες ανασφάλειες στον πυρήνα του κρατικού μηχανισμού.
ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ
Σχόλια (0)