Ράλλια Χρηστίδου: Σε ιδιοκτησιακή ομηρία εκατοντάδες πολίτες στο «Κτήμα Παχή» Κορυδαλλού με ευθύνη του Δημοσίου

Ένα σοβαρό ζήτημα που ταλαιπωρεί εκατοντάδες ιδιοκτήτες και κατόχους ακινήτων στην ευρύτερη περιοχή του Δήμου Κορυδαλλού, και συγκεκριμένα στο ιστορικό «Κτήμα Παχή», έφερε στη Βουλή η βουλευτής Ραλλία Χρηστίδου. Με ερώτησή της προς τους Υπουργούς Περιβάλλοντος και Ενέργειας, καθώς και Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, αναδεικνύει τον απόλυτο διοικητικό παραλογισμό που βιώνουν οι πολίτες, οι οποίοι βλέπουν τις περιουσίες τους να δεσμεύονται μέσω των Δασικών Χαρτών και του Κτηματολογίου, παρά τις αντίθετες αποφάσεις του ίδιου του Κράτους.

Όπως επισημαίνεται στην κοινοβουλευτική παρέμβαση, το Ελληνικό Δημόσιο αγνοεί προκλητικά παλαιότερες επίσημες γνωμοδοτήσεις του, οι οποίες αναγνώριζαν ρητά τις συγκεκριμένες εκτάσεις υπέρ των κληρονόμων, καθώς και το Πρωτόκολλο Οριστικού Αποτερματισμού του 1970 το οποίο είχε υλοποιηθεί από τις αρμόδιες δασικές υπηρεσίες.

Το πλέον εντυπωσιακό στοιχείο της υπόθεσης είναι πως το Δημόσιο εγείρει σήμερα ιδιοκτησιακές αξιώσεις για μια έκταση η οποία είχε περιέλθει στους προκατόχους των σημερινών ιδιοκτητών μέσα από δημόσιο αναγκαστικό πλειστηριασμό με απόφαση του Αρείου Πάγου ήδη από το μακρινό 1866.

Η διοικητική σύγχυση επιτείνεται από τη λανθασμένη ταύτιση εκ μέρους των υπηρεσιών του Δημοσίου της περιοχής του κτήματος με τον «Κοκκινόβραχο», μια εντελώς διαφορετική τοποθεσία, κάτι που είχε επισημάνει το Δασαρχείο Αιγάλεω με έγγραφό του ήδη από το 1985. Το τελευταίο διάστημα, ωστόσο, διαφαίνεται μια νομική δικαίωση, καθώς οι Επιτροπές Εξέτασης Αντιρρήσεων του Πειραιά έχουν αρχίσει να αναγνωρίζουν το σφάλμα της Διοίκησης, προχωρώντας στον αποχαρακτηρισμό των αγροτεμαχίων.

Μπροστά σε αυτή την τεράστια ψυχολογική και οικονομική εξουθένωση των κατοίκων που σύρονται άδικα στα δικαστήρια, ζητείται από τους αρμόδιους υπουργούς να δώσουν άμεσα λύση. Ειδικότερα, τίθεται το αίτημα για την οίκοθεν διόρθωση και αναμόρφωση του Δασικού Χάρτη με την ενσωμάτωση των παλαιότερων διοικητικών πράξεων, την οριζόντια εφαρμογή της νομολογίας που δικαιώνει τους ιδιοκτήτες και την οριστική παύση των αδικαιολόγητων κρατικών διεκδικήσεων, ώστε να μπει επιτέλους ένα τέλος στην αδικαιολόγητη ταλαιπωρία των πολιτών.

Αναλυτικά η βουλευτής αναφέρει:

Εκατοντάδες ιδιοκτήτες, κάτοχοι ακινήτων στην ευρύτερη περιοχή του Δήμου Κορυδαλλού και ειδικότερα στην περιοχή του ιστορικού «Κτήματος Παχή», βιώνουν μια άνευ προηγουμένου διοικητική και ιδιοκτησιακή ομηρία. Το Ελληνικό Δημόσιο εξακολουθεί να εγείρει αξιώσεις και να δεσμεύει τις περιουσίες τους μέσω των Δασικών Χαρτών και του Κτηματολογίου, αγνοώντας προκλητικά τις ίδιες τις δικές του αποφάσεις και διοικητικές πράξεις.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τη Γνωμοδότηση 95/1939 του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου Δημοσίων Κτημάτων του Υπουργείου Οικονομικών, η οποία έγινε ρητά αποδεκτή μεταγενέστερα με την 996/1983 Γνωμοδότηση του Ν.Σ.Κ., αναγνωρίστηκε έκταση 8.681,25 στρεμμάτων υπέρ των κληρονόμων Γ. Παχή. Επιπρόσθετα, το έτος 1970 υλοποιήθηκε Πρωτόκολλο Οριστικού Αποτερματισμού του άρθρου 43 του Ν.Δ. 86/1969 από τις αρμόδιες Δασικές Υπηρεσίες, με τοποθέτηση σταθερών οροσήμων τα οποία εντοπίζονται μέχρι και σήμερα. Κατά την ανάρτηση του Δασικού Χάρτη, το Δημόσιο δεν αμφισβήτησε το εν λόγω Πρωτόκολλο Οριστικού Αποτερματισμού, ωστόσο, παραδόξως, δεν έχουν ληφθεί υπόψη οι εν λόγω διοικητικές πράξεις για την αναμόρφωση του κυρωμένου δασικού χάρτη.

Είναι εξαιρετικά οξύμωρο το γεγονός ότι το Δημόσιο εγείρει ιδιοκτησιακές αξιώσεις για μία έκταση η οποία περιήλθε στους προκατόχους κατόπιν δημόσιου αναγκαστικού πλειστηριασμού με απόφαση του Αρείου Πάγου ήδη από το 1866.

Ταυτόχρονα, παραβλέπεται η ρητή διάταξη του άρθρου 10 του Ν. 3208/2003, βάσει της οποίας το Δημόσιο στερείται του δικαιώματος να διεκδικεί δασικές εκτάσεις υπό τις συγκεκριμένες νομικές προϋποθέσεις.

Αποκορύφωμα της διοικητικής σύγχυσης αποτελεί η λανθασμένη ταύτιση, εκ μέρους των υπηρεσιών του Δημοσίου, του κτήματος “Γ. Παχή” με την περιοχή “Κοκκινόβραχος”,για την οποία υπάρχουν παραχωρητήρια από το ελληνικό δημόσιο ήδη από τον 19ο αιώνα . Από τον Φεβρουάριο του 1985, με το υπ. αρ. πρωτ. 3966 έγγραφό του, το Δασαρχείο Αιγάλεω ενημέρωσε το Υπουργείο Γεωργίας ότι το κτήμα “Παχή” βρίσκεται ανατολικότερα από τον “Κοκκινόβραχο”, διαχωρίζεται από οδό, και δεν έχει καμία απολύτως σχέση με αυτή τη θέση.

Τέλος, η ίδια η Διοίκηση έχει αρχίσει να αναγνωρίζει το σφάλμα της, καθώς με σειρά πρόσφατων Πρακτικών των Επιτροπών Εξέτασης Αντιρρήσεων (ΕΠΕΑ) Πειραιά, οι ιδιοκτήτες δικαιώνονται και τα αγροτεμάχιά τους αποχαρακτηρίζονται από Δασικά (ΔΔ) σε Άλλης Μορφής (ΑΑ).

Επειδή η παράλειψη ενσωμάτωσης των ανωτέρω δεσμευτικών διοικητικών πράξεων στους Δασικούς Χάρτες παραβιάζει κατάφωρα το άρθρο 20 του Ν. 3889/2010 (όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 153 του Ν. 4389/2016), καθώς και την παρ. 10 του άρθρου 48 του Ν. 4685/2020, σε συνδυασμό με την Υ.Α. 64663/2956/2020, που επιβάλλουν την αναμόρφωση του κυρωμένου δασικού χάρτη προς συμπερίληψη παραλειφθεισών διοικητικών πράξεων.

Επειδή οι πολίτες καταστρέφονται οικονομικά και ψυχολογικά, συρόμενοι στα δικαστήρια για εκτάσεις που το ίδιο το Κράτος τούς αναγνώρισε.

Για αυτό η βουλευτής ρώτησε:

• Προτίθεστε να προχωρήσετε άμεσα σε οίκοθεν διόρθωση και αναμόρφωση του Δασικού Χάρτη για το «Κτήμα Παχή», όπως προβλέπει το άρθρο 20 του Ν. 3889/2010 και η παρ. 10 του άρθρου 48 του Ν. 4685/2020, ενσωματώνοντας το Πρωτόκολλο Οριστικού Αποτερματισμού του 1970 και τις ισχυρές γνωμοδοτήσεις του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου Δημοσίων Κτημάτων;
• Βάσει ποιας νομικής επιχειρηματολογίας και υπό ποιο καθεστώς νομιμοποιείται το Ελληνικό Δημόσιο να διεκδικεί τις εν λόγω δασικές εκτάσεις, παρακάμπτοντας τη ρητή απαγόρευση του άρθρου 10 του Ν. 3208/2003;
• Δεδομένου ότι οι Επιτροπές Εξέτασης Αντιρρήσεων (ΕΠΕΑ) Πειραιά ήδη αποχαρακτηρίζουν τις εν λόγω ιδιοκτησίες δικαιώνοντας τους πολίτες, σκοπεύετε να εφαρμόσετε οριζόντια αυτή τη νομολογία για το σύνολο του κτήματος, βάζοντας τέλος στην αναίτια ταλαιπωρία των πολιτών
• Έχουν ασκηθεί αγωγές από το Ελληνικό Δημόσιο κατά ιδιοκτητών στις περιοχές του «Κοκκινόβραχου» και της Αγίας Βαρβάρας; Εάν ναι, πώςδικαιολογείται η συνεχιζόμενη χωρική σύγχυση από τις κρατικές υπηρεσίες μεταξύ του αυτόνομου κτήματος “Γ. Παχή” και των όμορων δημόσιων κτημάτων;