Η Παπαθανασίου, μέλος της κριτικής επιτροπής για το Mermaid Award του Φεστιβάλ –το βραβείο που αναδεικνύει ΛΟΑΤΚΙ+ θεματικές– και η Χρηστίδη, ψυχοθεραπεύτρια και ερευνήτρια του ΕΚΠΑ, περιέγραψαν το περιστατικό ως «μια μικρή, αλλά χαρακτηριστική ψηφίδα στη μεγάλη εικόνα της καθημερινής βίας απέναντι στα κουήρ άτομα». Με λόγια βαθιά πολιτικά και συγκινητικά, υπογράμμισαν πως «όποιος δεν παίρνει θέση απέναντι σε όλα τα μέτωπα της επανοργάνωσης της ακροδεξιάς έχει ευθύνη».
Η οργή τους, όπως είπαν, δεν είναι προσωπική. Είναι συλλογική – και θα διογκώνεται όσο η δημόσια ύπαρξη των ΛΟΑΤΚΙ+ πολιτών παραμένει υπό απειλή. Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, με άμεση ανακοίνωσή του, καταδίκασε την επίθεση, υπενθυμίζοντας πως «η προσβλητική γλώσσα, ο εκφοβισμός και κάθε μορφή βίας που βασίζεται στην ταυτότητα του ατόμου δεν είναι ανεκτή».
Οι δύο γυναίκες, βαθιά δραστήριες στον αγώνα για την ισότητα και την ψυχική υγεία της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, αποτελούν σύμβολα μιας Ελλάδας που επιμένει να υπερασπίζεται την αξιοπρέπεια απέναντι στην κανονικοποιημένη βαρβαρότητα. Κι αν η επίθεση υπενθυμίζει πως η ομοφοβία δεν έχει εξαλειφθεί, η στάση τους αποδεικνύει ότι η απάντηση θα παραμένει πάντα συλλογική, επιστημονική και βαθιά ανθρώπινη.
