Από τον «Μεγάλο Περίπατο» και τις ζαρντινιέρες των 500 ευρώ μέχρι τις καταγγελίες για απευθείας αναθέσεις και τις συγκρούσεις με κατοίκους. Όλα όσα ο Κώστας Μπακογιάννης φαίνεται να ξέχασε… αλλά εμείς όχι. «Για μένα η πολιτική είναι επιλογή, όχι ανάγκη. Δεν ονειρεύομαι να γίνω επαγγελματίας υπουργός. Θέλω να είμαι χρήσιμος εκεί που μπορώ πραγματικά να κάνω τη διαφορά». Με αυτά τα λόγια περιέγραψε πρόσφατα ο Κώστας Μπακογιάννης, σε συνέντευξή του στα Νέα, την αντίληψή του για την πολιτική. Δήλωση που θα μπορούσε να ερμηνευθεί -από κάποιον που δεν ζούσε στην Αθήνα την περίοδο που ήταν Δήμαρχος- ως μια σύγχρονη προσέγγιση ενός νέου ανθρώπου, με ήθος και πολιτική κουλτούρα. Δυστυχώς, όμως, για τον κ. Μπακογιάννη, εμείς ζούσαμε στην Αθήνα, όταν ήταν Δήμαρχος, και -ευτυχώς ακόμη- δεν έχουμε κάνει λοβοτομή. Οπότε, είμαστε σε θέση να του θυμίσουμε κάποια πράγματα, που προφανώς έχει ξεχάσει -ή θέλει να ξεχαστούν- και που δεν συνάδουν και τόσο με τη… «διαφορά» που θέλει να κάνει στην πολιτική του διαδρομή.
Για παράδειγμα… Ο «Μεγάλος Περίπατος» και οι ζαρντινιέρες των 500 ευρώ
Η ιστορία που πάντα θα συνοδεύει, με μελανά χρώματα, τον Κώστα Μπακογιάννη δεν είναι άλλη από τον «Μεγάλο Περίπατο», που αρχικά παρουσιάστηκε ως μια μεγάλη αστική παρέμβαση, που θα άλλαζε την εικόνα στο κέντρο της Αθήνας, αλλά στην πράξη εξελίχθηκε στην «αχίλλειο πτέρνα» του, με την κριτική να μην περιορίζεται μόνο στην αισθητική ή στη (δυσ)λειτουργικότητα αλλά και στο κόστος, στη διαδικασία των συμβάσεων καθώς και στο γεγονός ότι ένα μεγάλο μέρος της αρχικής πιλοτικής παρέμβασης ουσιαστικά ξηλώθηκε ή επανασχεδιάστηκε. Και όλα αυτά στην πλάτη των Αθηναίων, που δεν πρέπει να έχουν σιχτιρίσει περισσότερο για κάποιο άλλο δημοτικό έργο. Θυμίζουμε ότι η απάντηση που είχε δώσει τότε ο κ. Μπακογιάννης ήταν… «Ο Μεγάλος Περίπατος βγήκε και δεν βγήκε. Αλλά αυτή ήταν και η λογική του έργου. Nα τρέξεις μια προσαρμογή, μια προσομοίωση»! Θυμίζουμε, επίσης, τις περίφημες ζαρντινιέρες των 500 ευρώ, που όχι μόνο προκάλεσαν τεράστιες αντιδράσεις αλλά έγιναν και σύμβολο δημοτικής σπατάλης, με τον Κώστα Μπακογιάννη να προσπαθεί τότε να δικαιολογήσει το τεράστιο κόστος (ο Δήμος τις πλήρωσε 313.500 ευρώ), λέγοντας ότι πρόκειται για «ειδικές κατασκευές», με ειδικές προδιαγραφές αντοχής και μεγάλο βάρος «ώστε να μην μετατρέπονται σε πολεμοφόδια»!
Οι καταγγελίες για την «Ανάπλαση Αθήνας ΑΕ»
Έντονα αρνητικό αποτύπωμα στο προφίλ, που θέλει να φιλοτεχνήσει για τον εαυτό του ο Κώστας Μπακογιάννης, άφησε αναμφισβήτητα και η ιστορία με την «Ανάπλαση Αθήνας ΑΕ», όχι μόνο γιατί -σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής- είχαν γίνει καταγγελίες στην Εισαγγελία Αθηνών από ορκωτό λογιστή για παρατυπίες, προκαλώντας δημοσιογραφικό ντόρο, αλλά και γιατί στη λήξη της θητείας Μπακογιάννη, με τροπολογία «που πέρασε νύχτα» στη Βουλή (όπως γραφόταν χαρακτηριστικά τότε), η εταιρεία έφυγε από τον έλεγχο του Δήμου Αθηναίων και πέρασε στο Κράτος, δυσκολεύοντας -έως και ουσιαστικά ματαιώνοντας- τον διαχειριστικό και οικονομικό έλεγχο που είχε προαναγγείλει ο διάδοχός του, Χάρης Δούκας. Μάλιστα, όπως αποκαλύφθηκε εκείνη την εποχή, μόλις μία μέρα πριν την ψήφιση της σχετικής «βολικής» τροπολογίας, ο τότε Δήμαρχος Μπακογιάννης υπέγραψε συμφωνητικό 4,9 εκατ. ευρώ με εταιρεία, προκαλώντας εκ νέου έντονες πολιτικές αντιδράσεις.
Σειρά απευθείας αναθέσεων… για συμβουλευτικούς σκοπούς!
Κατά τη διάρκεια της θητείας του, ο Κώστας Μπακογιάννης δέχθηκε επανειλημμένα έντονη κριτική για εκτεταμένη χρήση απευθείας αναθέσεων, μέσω δημοτικών Α.Ε. και φορέων, με πιο χαρακτηριστική περίπτωση τις 6 απευθείας αναθέσεις (συνολικού ύψους 134.000 ευρώ) που δόθηκαν στην ίδια ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΙΚΕ, από διάφορες εταιρείες του Δήμου για συμβουλευτικές υπηρεσίες! Να σημειώσουμε μόνο ότι η συγκεκριμένη ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΙΚΕ, που εμφανιζόταν στο ΓΕΜΗ με έναν μοναδικό εταίρο και διαχειριστή και αρχικό κεφάλαιο 500 ευρώ, συστάθηκε μόλις λίγες μέρες πριν πάρει την πρώτη της απευθείας ανάθεση, με δημοτική υπογραφή. Αυθαιρεσίες στη διοικητική λειτουργίαΔεν ήταν λίγες οι φορές που ο Κώστας Μπακογιάννης δέχθηκε τα πυρά της δημοτικής αντιπολίτευσης σχετικά με αυθαιρεσίες στη διοικητική λειτουργία, αναιτιολόγητες υποβαθμίσεις και παράτυπες αντικαταστάσεις προϊσταμένων.
Προφανώς και αυτές οι «δημοτικές» ή «συνδικαλιστικές υποθέσεις» δεν κερδίζουν χώρο στα ΜΜΕ και στη δημοσιότητα αλλά, πάντως, αν ανατρέξει κανείς στις ανακοινώσεις των δημοτικών παρατάξεων, θα βρει αρκετές τέτοιες καταγγελίες. Σε βαθμό που μάλλον ξεπερνούν τα όρια της «δημοτικής υπόθεσης» και δίνουν ένα σαφές στίγμα της πολιτικής του κ. Μπακογιάννη, που ήθελε να κάνει τον Δήμο… πραγματικά δικό του.
Αστικές αναπλάσεις με ΜΑΤ
Ποιος μπορεί να ξεχάσει, τέλος, την ιστορία με το Πάρκο Δρακόπουλου, έναν από τους ελάχιστους χώρους πρασίνου στα Πατήσια, όπου τον Ιούλιο του 2023 μπήκε ο ιδιώτης εργολάβος, με ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις, για να περιφράξει το μεγαλύτερο μέρος του! Βέβαια, στην πραγματικότητα, το πρόβλημα δεν έγκειται στον εργολάβο αλλά στον Δήμαρχο, που… απέρριψε τη διαβούλευση, έστειλε τα ΜΑΤ, κατέθεσε μηνύσεις κατά αγνώστων, μετά κάλεσε την τοπική κοινωνία σε συζήτηση, μετά ξανάστειλε τα ΜΑΤ (και ΟΠΚΕ) και στο τέλος βγήκε να καταγγείλει ένα «κύμα μίσους» που εμπόδισε τον διάλογο! Μετά από όλα αυτά, αν κάποιος ξαναδιαβάσει τη δήλωση Μπακογιάννη -που λέει ότι θέλει να κάνει τη διαφορά, ως πολιτικός- μάλλον θα την αντιληφθεί διαφορετικά από ό,τι στην αρχή. Και ενδεχομένως να γελάσει κιόλας.
Γιατί εντωμεταξύ θα έχει συνειδητοποιήσει ότι η ουσιαστική αξιολόγηση μιας πολιτικής διαδρομής δεν γίνεται βάσει των προθέσεων που δηλώνονται στις συνεντεύξεις ή στα βίντεο ΤΙΚ ΤΟΚ αλλά από το αποτύπωμα που αφήνουν οι πράξεις του στη δημόσια ζωή. Και στην περίπτωση Μπακογιάννη, αυτό το αποτύπωμα δεν το λες και θετικό…
