Από την Καλιφόρνια και το Χιούστον έως τη Νέα Υόρκη, τοπικές οργανώσεις και συνδικάτα πιέζουν δήμους, λιμάνια και αεροδρόμια να σταματήσουν τη διακίνηση στρατιωτικού υλικού προς το Ισραήλ.
Ένα νέο μέτωπο πολιτικής και κοινωνικής πίεσης γύρω από τον πόλεμο στη Γάζα διαμορφώνεται στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτή τη φορά το επίκεντρο δεν βρίσκεται στο Κογκρέσο ή στον Λευκό Οίκο, αλλά πολύ πιο κοντά στις τοπικές κοινωνίες: σε εργοστάσια, λιμάνια και αεροδρόμια μέσω των οποίων διακινείται στρατιωτικό υλικό και εξαρτήματα με προορισμό το Ισραήλ.
Ρεπορτάζ του Waging Nonviolence καταγράφει σειρά τοπικών εκστρατειών από την Καλιφόρνια μέχρι τη Νέα Υόρκη και το Τέξας, οι οποίες επιχειρούν να πιέσουν τις τοπικές αρχές να περιορίσουν ή να διακόψουν τη χρήση δημόσιων υποδομών για τη μεταφορά στρατιωτικών φορτίων προς το Ισραήλ.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Garden Grove στην Καλιφόρνια. Η συζήτηση εκεί πήρε μεγάλες διαστάσεις μετά το σοβαρό περιστατικό σε εγκατάσταση της GKN Aerospace τον Μάιο, όταν περίπου 50.000 κάτοικοι επηρεάστηκαν από εντολές εκκένωσης λόγω φόβων ότι δεξαμενή με επικίνδυνες χημικές ουσίες μπορούσε να παρουσιάσει διαρροή ή ακόμη και να εκραγεί. Το περιστατικό έληξε χωρίς τραυματισμούς, ωστόσο προκάλεσε έντονη δημόσια συζήτηση για τη λειτουργία της συγκεκριμένης βιομηχανικής εγκατάστασης μέσα σε κατοικημένη περιοχή.
Τοπικές οργανώσεις υποστηρίζουν ότι η GKN Aerospace κατασκευάζει, μεταξύ άλλων, εξαρτήματα που χρησιμοποιούνται σε στρατιωτικά αεροσκάφη, συμπεριλαμβανομένων των F-35, και συνέδεσαν το ζήτημα της ασφάλειας της τοπικής κοινωνίας με τη μεγαλύτερη συζήτηση για την αμερικανική στρατιωτική υποστήριξη προς το Ισραήλ. Στο πλαίσιο αυτό έχει δημιουργηθεί καμπάνια που ζητά από τις δημοτικές αρχές περιορισμούς στη στρατιωτική παραγωγή, ενώ σχετικό αίτημα είχε συγκεντρώσει περισσότερες από 11.000 υπογραφές, σύμφωνα με το δημοσίευμα.
Από το JFK στα συνδικάτα: Η πίεση περνά στις δημόσιες υποδομές
Παρόμοιο σκηνικό διαμορφώνεται και στη Νέα Υόρκη. Η πρωτοβουλία Break the Chain στρέφεται προς το διεθνές αεροδρόμιο JFK, υποστηρίζοντας ότι μέσω των εγκαταστάσεών του έχουν περάσει εκρηκτικά και εξαρτήματα για F-35 με προορισμό το Ισραήλ. Οι οργανώσεις ζητούν από την Port Authority of New York and New Jersey να σταματήσει τη χρήση δημόσιων υποδομών για τέτοιου είδους μεταφορές.
Ιδιαίτερη βαρύτητα αποκτά η προσπάθεια σύνδεσης των κινητοποιήσεων με το συνδικαλιστικό κίνημα. Σύμφωνα με τους διοργανωτές, περισσότερα από 20 συνδικάτα και συνδικαλιστικές οργανώσεις έχουν υπογράψει σχετικά ψηφίσματα, μεταξύ αυτών ενώσεις εργαζομένων στις αερομεταφορές, στην αυτοκινητοβιομηχανία, στην εκπαίδευση και στην υγεία. Στόχος των ακτιβιστών είναι οι εργαζόμενοι να γνωρίζουν τι ακριβώς μεταφέρουν και να αποκτήσουν μεγαλύτερη δυνατότητα άρνησης συμμετοχής στη διακίνηση στρατιωτικού φορτίου.
Αντίστοιχη καμπάνια βρίσκεται σε εξέλιξη και στο λιμάνι του Χιούστον, όπου οργανώσεις ζητούν εμπάργκο στη διακίνηση στρατιωτικού υλικού προς το Ισραήλ, επικεντρώνοντας ιδιαίτερα την πίεσή τους στη μεταφορά εξαρτημάτων για τα F-35. Ανάλογες πρωτοβουλίες έχουν εμφανιστεί στην Καλιφόρνια, στη Λουιζιάνα και στο Νιου Τζέρσεϊ. Τον περασμένο Μάιο διαδηλωτές είχαν επιχειρήσει μάλιστα να εμποδίσουν φορτίο σε λιμάνι του Νιου Τζέρσεϊ, με αποτέλεσμα να γίνουν συλλήψεις.
Στο επίκεντρο και η Maersk
Στο επίκεντρο των κινητοποιήσεων βρίσκεται και η Maersk. Έκθεση που δημοσίευσαν τον Ιούνιο η Oxfam Denmark και το Palestinian Youth Movement υποστηρίζει ότι η εταιρεία έχει μεταφέρει από τον Οκτώβριο του 2023 εξαρτήματα που χρησιμοποιούνται σε πυρομαχικά, βόμβες και όλμους προς το Ισραήλ. Η Maersk, από την πλευρά της, δηλώνει ότι διατηρεί πολιτική μη μεταφοράς όπλων ή πυρομαχικών προς ενεργές εμπόλεμες ζώνες και ότι λειτουργεί σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία και τα διεθνή πρότυπα.
Η στρατηγική αλλάζει: Στόχος κάθε κρίκος της εφοδιαστικής αλυσίδας
Αυτό που κάνει τις συγκεκριμένες κινητοποιήσεις διαφορετικές είναι η αλλαγή στρατηγικής. Αντί οι οργανώσεις να περιορίζονται στην απαίτηση για αλλαγή της εξωτερικής πολιτικής της Ουάσιγκτον, επιχειρούν να εντοπίσουν τους επιμέρους κρίκους της εφοδιαστικής αλυσίδας: το εργοστάσιο που παράγει ένα εξάρτημα, το λιμάνι από το οποίο φορτώνεται, το αεροδρόμιο από το οποίο περνά και την εταιρεία που το μεταφέρει.
Με άλλα λόγια, η αντιπαράθεση γύρω από τον πόλεμο στη Γάζα μεταφέρεται πλέον από τη γεωπολιτική στο τοπικό επίπεδο. Και εκεί το ερώτημα που τίθεται προς δήμους, εργαζόμενους και τοπικές κοινωνίες είναι ολοένα και πιο συγκεκριμένο: ποιος αποφασίζει για το πώς χρησιμοποιούνται οι δημόσιες υποδομές μιας πόλης όταν αυτές αποτελούν μέρος μιας διεθνούς στρατιωτικής εφοδιαστικής αλυσίδας;
