Γράφει ο Κωνσταντίνος Ταχτσίδης
Η εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, Αλεξάνδρα Σδούκου, χαρακτήρισε χθες μια τρίτη αυτοδύναμη κυβέρνηση Μητσοτάκη ως «εθνική αναγκαιότητα» και αυτό δεν είναι απλά μια ακραία δήλωση, ούτε απλώς μια αλαζονική προεκλογική διατύπωση.
Είναι συμπυκνωμένη η ιδεολογία μιας παράταξης που μετά από 7 χρόνια καθεστωτικής εξουσίας, δυσκολεύεται πλέον να διακρίνει τα όρια ανάμεσα στην κυβέρνηση, στο κράτος και στη χώρα.
Και εδώ ακριβώς προκύπτει το πολιτειακό θέμα.
Σε μια κοινοβουλευτική δημοκρατία καμία κυβέρνηση δεν είναι «εθνικά αναγκαία».
Οι κυβερνήσεις είναι προσωρινές, κρίνονται, αποτυγχάνουν, λογοδοτούν, ηττώνται και αντικαθίστανται. Το κράτος συνεχίζει να υπάρχει, η κοινωνία συνεχίζει να λειτουργεί και η χώρα δεν καταρρέει κάθε φορά που αλλάζει ο ένοικος του Μεγάρου Μαξίμου.
Όταν ένα κόμμα ανακηρύσσει την αυτοδυναμία του «εθνική αναγκαιότητα», δεν ζητά απλώς την ψήφο των πολιτών, αλλά επιβάλλει να εμφανιστεί ως ο μοναδικός νόμιμος ιδιοκτήτης της διακυβέρνησης. Ταυτίζει τη δική του επιβίωση με τη σταθερότητα της χώρας και προβάλλει κάθε πολιτική εναλλακτική σε απειλή.
Αν η κυβέρνηση Μητσοτάκη εκπροσωπεί την «εθνική αναγκαιότητα», τότε η αντιπολίτευση και όσοι την αμφισβητούν τι ακριβώς εκπροσωπούν;
Την εθνική ανευθυνότητα; Την παρακμή; Το χάος;
Είναι ανθέλληνες και εξυπηρετούν ξένα συμφέροντα;
Αυτή είναι η επικίνδυνη λογική που κρύβεται πίσω από τη φράση της Σδούκου.
Μια λογική που μετακινεί την αντιπολίτευση έξω από τα όρια της πολιτικής νομιμοποίησης και παρουσιάζει τη δημοκρατική εναλλαγή ως κίνδυνο για τη χώρα.
Αυτό άλλωστε ήταν εξαρχής το περιεχόμενο του δόγματος «Μητσοτάκης ή χάος». Να μην αξιολογείται η κυβέρνηση για όσα έκανε, αλλά να συγκρίνεται διαρκώς με μια καταστροφή που υποτίθεται ότι θα συμβεί αν φύγει. Η σταθερότητα μετατρέπεται σε πολιτικό εκβιασμό και η αυτοδυναμία σε τίτλο μια αναπόφευκτης πολυετούς διακυβέρνησης. Ακριβώς δηλαδή ότι κάνει ο Ερντογάν στην Τουρκία.
Μόνο που πραγματική εθνική αναγκαιότητα δεν είναι να εξασφαλίσει η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη, μία Τρίτη ακόμα πιο καταστροφική θητεία.
Είναι να λειτουργούν οι θεσμοί, να λογοδοτεί η εξουσία, να προστατεύονται τα δημόσια αγαθά και να μπορούν οι πολίτες αυτής της χώρας να αλλάζουν κυβέρνήσεις χωρίς να κατηγορούνται ότι θέτουν σε κίνδυνο τη χώρα.
Η Ελλάδα δεν είναι η Νέα Δημοκρατία.
Το κράτος δεν είναι το Μαξίμου.
Και συγνώμη δηλαδή, αλλα ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν μπορεί να είναι ο “εμπρηστής” που μας πουλάει πυροσβεστήρες.
