«Η σημερινή ανακοίνωση τoυ Υπουργείου Οικονομικών για την κατάθεση νομοθετικής ρύθμισης για τον νόμο 3869/2010 δεν συνιστά πολιτική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης, συνιστά, έστω και με καθυστέρηση αρκετών ημερών, συμμόρφωση σε μια δεσμευτική δικαστική απόφαση» υπογραμμίζει η Μιλένα Αποστολάκη, επισημαίνοντας ωστόσο ότι υπάρχουν ακόμη αρκετές εκκρεμότητες.
«Η απόφαση της Πλήρους Ολομέλειας του Αρείου Πάγου για τον τρόπο υπολογισμού της μηνιαίας δόσης στις δικαστικές ρυθμίσεις του ν. 3869/2010 δεν επιδεχόταν εξαρχής καμίας ερμηνείας. Δεν ήταν γνωμοδότηση προς διαβούλευση, ούτε ένα κείμενο προς «μελέτη». Ήταν και είναι δεσμευτική δικαστική απόφαση, άμεσα εκτελεστή, την οποία η Πολιτεία όφειλε να εφαρμόσει από την πρώτη στιγμή.
Μετά τις συνεχείς μας παρεμβάσεις αλλά και σύσσωμης της αντιπολίτευσης, καθώς επίσης των δικηγορικών συλλόγων και των ενώσεων καταναλωτών , η Κυβέρνηση εγκατέλειψε τις αρχικές προθέσεις της περί αναζήτησης «χρυσής τομής» και «βέλτιστου τρόπου εφαρμογής». Δεν υπήρχε καμία χρυσή τομή να αναζητηθεί. Δεν μπορεί να υπάρχει μέση οδός μεταξύ της εφαρμογής της νομιμότητας και της παραβίασής της. Ο Άρειος Πάγος αποφάνθηκε με απόλυτη σαφήνεια ότι ο νόμιμος εκτοκισμός των δικαστικών ρυθμίσεων γίνεται επί της μηνιαίας δόσης που όρισε το δικαστήριο και όχι επί του συνολικού κεφαλαίου, όπως θα οριστεί και στη νομοθετική ρύθμιση που πρόκειται να κατατεθεί» αναφέρει χαρακτηριστικά και προσθέτει.
«Γι’ αυτό και προκαλεί εντύπωση η προσπάθεια της Κυβέρνησης να παρουσιάσει ως δική της πολιτική επιλογή κάτι που αποτελούσε αυτονόητη υποχρέωσή της. Οι δανειολήπτες δεν έχουν ανάγκη από επικοινωνιακές ανακοινώσεις, ούτε από αμφίσημες δηλώσεις. Έχουν ανάγκη από την άμεση εφαρμογή της δικαστικής απόφασης».
«Παραμένουν σοβαρές εκκρεμότητες»
Ωστόσο, όπως τονίζει η κ. Αποστολάκη, «εξακολουθούν να παραμένουν σοβαρές εκκρεμότητες καθώς η κυβερνητική ρύθμιση σε κρίσιμα ζητήματα δεν συμμορφώνεται με τις δικαστικές αποφάσεις, όπως αυτές πλέον διευκρινίζονται από την Απόφαση της Ολομελείας. Χιλιάδες δανειολήπτες βρέθηκαν αντιμέτωποι με καταγγελίες των ρυθμίσεών τους, επειδή οι πιστωτές εφάρμοζαν τον εσφαλμένο και πλέον παράνομο τρόπο υπολογισμού των οφειλών. Η αποκατάσταση της νομιμότητας δεν μπορεί να είναι επιλεκτική.
Κάθε καταγγελία ρύθμισης που στηρίχθηκε στον παράνομο τρόπο υπολογισμού των δόσεων πρέπει να θεωρείται αυτοδικαίως άκυρη, ώστε να επανέρχονται οι δικαστικές ρυθμίσεις σε ισχύ και να παρέχεται δυνατότητα ρύθμισης για τυχόν οφειλές που δημιουργήθηκαν στο μεσοδιάστημα εξαιτίας της παράνομης καταγγελίας. Αυτό είναι το πραγματικό μέτρο δικαιοσύνης για τους δανειολήπτες. Όχι οι καθυστερήσεις, ούτε οι επικοινωνιακές ασκήσεις συμμόρφωσης σε αποφάσεις που η Πολιτεία είχε εξαρχής υποχρέωση να εφαρμόσει».
Καλωσορίζουμε, λοιπόν, καταλήγει, «το Υπουργείο Οικονομικών στην οδό της νόμιμης συμμόρφωσης».
