Η Α’ Ελάσσων Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου απέρριψε στο σύνολό της την αίτηση αναίρεσης του πρώην δημάρχου Θεσσαλονίκης, Βασίλη Παπαγεωργόπουλου, επικυρώνοντας τη δημοσιονομική ευθύνη του για το έλλειμμα που διαπιστώθηκε στα ταμεία του Δήμου κατά το οικονομικό έτος 2006, συνολικού ύψους 8.218.152,22 ευρώ (ποσό που αποτελείται από κύριο έλλειμμα 4.394.733,81 ευρώ και προσαυξήσεις 3.823.418,41 ευρώ). Το ποσό αφορά κρατήσεις και ασφαλιστικές εισφορές υπέρ τρίτων (όπως στο Ταμείο Υγείας Δημοτικών και Κοινοτικών Υπαλλήλων – ΤΥΔΚΥ, στο Ταμείο Ασφαλίσεως Δημοτικών και Κοινοτικών Υπαλλήλων – ΤΑΔΚΥ και στο Δημόσιο), οι οποίες εμφανίζονταν στα χαρτιά ότι αποδόθηκαν, χωρίς ωστόσο αυτό να επιβεβαιώνεται από τους δικαιούχους φορείς.
Ο Βασίλης Παπαγεωργόπουλος διετέλεσε δήμαρχος Θεσσαλονίκης επί τρεις συνεχείς θητείες, από την 1η Ιανουαρίου 1999 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2010. Για την πολύκροτη υπόθεση της υπεξαίρεσης από τα ταμεία του κεντρικού δήμου, πρωτόδικα είχε καταδικαστεί σε ισόβια κάθειρξη. Στη συνέχεια, το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης τον έκρινε ένοχο –κατά πλειοψηφία (3-2) και κατά μετατροπή του κατηγορητηρίου– για το αδίκημα της απλής συνέργειας στην υπεξαίρεση στην υπηρεσία, επιβάλλοντάς του ποινή κάθειρξης 12 ετών. Έμεινε στη φυλακή 2 χρόνια και 5 μήνες, έχοντας εκτίσει το 1/5 της ποινής και επικαλούμενος λόγους υγείας.
Απόφαση Ελεγκτικού Συνεδρίου για Παπαγεωργόπουλο
Σύμφωνα με το σκεπτικό του Ελεγκτικού Συνεδρίου, ο πρώην δήμαρχος κρίθηκε συνυπεύθυνος για την αποκατάσταση της ζημίας επειδή, υπό την ιδιότητά του, με απόφασή του το 2006 είχε αναθέσει τη διαχείριση των ποσών αυτών «επιτρέποντας τη διενέργεια των σχετικών πληρωμών με μετρητά και χωρίς την προηγούμενη έκδοση χρηματικών ενταλμάτων». Παράλληλα, αποφάσισε ότι «ο έλεγχος των δικαιολογητικών απόδοσης των κρατήσεων θα διεξαγόταν στο τέλος του οικονομικού έτους και όχι ανά μήνα», γεγονός που τελικά «δυσχέρανε τη διαπίστωση της μη γνησιότητας των παραστατικών που προσκόμιζε ο [διαχειριστής] και, κατ’ επέκταση, τον εντοπισμό του ελλείμματος».
Το Ελεγκτικό Συνέδριο έλαβε υπόψη του τα πραγματικά περιστατικά της αμετάκλητης καταδικαστικής απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης. Όπως επισημαίνεται στην απόφαση, το ποινικό δικαστήριο έκρινε ότι ο πρώην δήμαρχος «παρέλειψε ηθελημένα να διατάξει οποιονδήποτε έλεγχο στον τρόπο λειτουργίας της Ταμειακής Υπηρεσίας (…) παρέχοντας έτσι συνδρομή στον [διαχειριστή] για την υπεξαίρεση που αυτός διέπραξε». Το ανώτατο δικαστήριο τόνισε χαρακτηριστικά ότι ο τότε δήμαρχος, «αποφεύγοντας εξακολουθητικά να παρέμβει για να παρεμποδίσει το δράστη και να αποτρέψει την ιδιοποίηση, μολονότι ήταν σε θέση να το πράξει αποτελεσματικά και άμεσα είτε με την εντολή της παύσεως χορηγήσεως μετρητών είτε με επιστάμενο και καθημερινό έλεγχο της διαχειρίσεώς του», συμμετείχε ουσιαστικά στη δράση αυτή, η οποία εξομοιώνεται με άτυπη έγκριση και σύμπραξη.
Από την πλευρά του, ο πρώην δήμαρχος προέβαλε ισχυρισμούς περί έλλειψης υπαιτιότητας, υποστηρίζοντας μεταξύ άλλων ότι εξαιτίας των «ιδιαίτερων τεχνασμάτων» του διαχειριστή δεν μπορούσε να γνωρίζει τη μη απόδοση των ποσών. Η Ολομέλεια απέρριψε τους ισχυρισμούς αυτούς, κρίνοντας ότι οι παραλείψεις και η ανοχή του συνδέονται αιτιωδώς με τη δημιουργία του ελλείμματος.
Επιπλέον, η απόφαση απέρριψε το αίτημα για μείωση του καταλογισμού με βάση την αρχή της αναλογικότητας, κρίνοντας ότι το ποσό αντιστοιχεί σε πραγματική και ισόποση ζημία στη δημοτική διαχείριση και ότι η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας κινήθηκε εντός των ορίων της διακριτικής του ευχέρειας.
Το ποσό που καταλογίστηκε βεβαιώνεται ως δημόσιο έσοδο και εισπράττεται σύμφωνα με τις διατάξεις του Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων (ΚΕΔΕ), γεγονός που σημαίνει ότι, σε περίπτωση μη εξόφλησης ή μη ρύθμισης του χρέους, δύναται να επιβληθεί αναγκαστική εκτέλεση επί της ατομικής του περιουσίας.
Πηγή: dikastiko
