Η δημόσια συζήτηση γύρω από την κατασκευή της νέας Γραμμής 4 του Μετρό και την προστασία του αστικού πρασίνου συχνά εγκλωβίζεται σε επιλεκτικές συγκρίσεις.
Ενώ τα φώτα της δημοσιότητας και η αυστηρή κριτική εστιάζουν διαρκώς στις περιπτώσεις της πλατείας Εξαρχείων και του πάρκου Ριζάρη, αποσιωπάται συστηματικά μια καθοριστική παρέμβαση της σημερινής δημοτικής αρχής σε μια από τις πιο ιστορικές, ζωντανές, αλλά και ασφυκτικά πυκνοκατοικημένες γειτονιές της Αθήνας.
Ο Δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας ήταν αυτός που ανέδειξε πρώτος και μετ’ επιτάσεως το ζήτημα των σταθμών της Κυψέλης, αποδεικνύοντας έμπρακτα πως η προσπάθεια διάσωσης του πρασίνου δεν κάνει διακρίσεις, ούτε γνωρίζει ταξικά ή γεωγραφικά σύνορα.
Όταν ο αρχικός σχεδιασμός για τα εργοτάξια απειλούσε άμεσα τον ανεκτίμητο δημόσιο χώρο και τα δέντρα της περιοχής, η αντίδραση του Δήμου Αθηναίων δεν ήταν παθητική.
Ο Δήμαρχος Αθηναίων έθεσε επιτακτικά το ζήτημα της προστασίας του περιβάλλοντος στην Κυψέλη, πιέζοντας θεσμικά την εταιρεία «Ελληνικό Μετρό» και το αρμόδιο Υπουργείο να επανεξετάσουν τις μελέτες τους και να αναζητήσουν εναλλακτικές τεχνικές λύσεις. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, κανείς δεν είχε μιλήσει ανοιχτά για το περιβαλλοντικό κόστος του έργου στη συγκεκριμένη περιοχή, η οποία έχει ζωτική ανάγκη από κάθε εκατοστό ελεύθερου χώρου.
Αυτή η δυναμική παρέμβαση καταρρίπτει πλήρως το αφήγημα που επιχειρούν να χτίσουν ορισμένοι, υποστηρίζοντας εσφαλμένα πως η δημοτική αρχή ενδιαφέρεται επιλεκτικά μόνο για «προνομιούχες» περιοχές. Η Κυψέλη, μια κατεξοχήν λαϊκή και μεσαία γειτονιά, βρήκε φωνή και υπεράσπιση απέναντι στην άναρχη επέκταση των εργοταξίων. Ο Δήμος ξεκαθάρισε πως η πρόοδος και οι υποδομές είναι αναγκαίες, αλλά δεν μπορούν να προχωρούν ως οδοστρωτήρας πάνω στο αστικό πράσινο, το οποίο είναι ήδη ελλειμματικό.
Όσοι, επομένως, επιχειρούν να εργαλειοποιήσουν τις ανησυχίες των πολιτών, δημιουργώντας τεχνητούς διαχωρισμούς και συγκρίνοντας αποκλειστικά τα Εξάρχεια με τη Ριζάρη, οφείλουν να κοιτάξουν τη συνολική εικόνα.
Ο αγώνας που αναδείχθηκε για την Κυψέλη υπογραμμίζει την κεντρική πολιτική φιλοσοφία της σημερινής διοίκησης: για τον Δήμο Αθηναίων, κάθε δέντρο και κάθε γειτονιά έχει ακριβώς την ίδια, αδιαπραγμάτευτη αξία.
