Η παραίτηση της Κατερίνας Νοτοπούλου από τη βουλευτική της έδρα δεν αποτέλεσε κεραυνό εν αιθρία για τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ. Για όσους παρακολουθούν στενά τις εσωτερικές διεργασίες του ΣΥΡΙΖΑ, η κίνηση αυτή ήταν το αναμενόμενο επιστέγασμα μιας μακράς περιόδου εσωστρέφειας και δυσαρέσκειας, η οποία είχε ωριμάσει πολύ πριν από τη δημόσια ανακοίνωση. Η αποχώρηση της κυρίας Νοτοπούλου έρχεται να προστεθεί σε ένα ευρύτερο κύμα αποχωρήσεων στελεχών, το οποίο κλυδωνίζει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Ενώ το συγκεκριμένο γεγονός κλείνει έναν κύκλο για την ίδια, η επόμενη μέρα προκαλεί ήδη έντονη ονοματολογία. Το σενάριο μετακίνησής της σε θέσεις ευθύνης που σχετίζονται με την Ελληνική Αστυνομία, αν και συζητήθηκε εντόνως, φαίνεται να προσκρούει σε σημαντικές αντιστάσεις και παρασκηνιακές επιφυλάξεις, γεγονός που καταδεικνύει ότι οι πολιτικές διαδρομές σπάνια ακολουθούν μια ευθύγραμμη πορεία.
Με την πολιτική να χαρακτηρίζεται από τη συνεχή κινητικότητα, το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις μελλοντικές επιλογές της. Η σεναριολογία για πιθανή προσέγγιση με τη Χαριλάου Τρικούπη εντείνεται, καθώς η ιστορία των πολιτικών μεταγραφών έχει αποδείξει πως, όταν οι συσχετισμοί μεταβάλλονται, οι αποστάσεις μεταξύ ιδεολογικών χώρων συχνά εκμηδενίζονται. Είτε πρόκειται για μια αυτόνομη πορεία είτε για μια μετακίνηση με πράσινο χρώμα, το επόμενο κεφάλαιο της πολιτικής διαδρομής της Κατερίνας Νοτοπούλου αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον, καθώς η ίδια καλείται να επαναπροσδιορίσει τον ρόλο της στο νέο τοπίο που διαμορφώνεται.πράσινο φόντο.
