Το τραγικό σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, τη νύχτα της 28ης Φεβρουαρίου 2023, αποτελεί τη μεγαλύτερη τραγωδία στην ιστορία των ελληνικών σιδηροδρόμων, με 57 νεκρούς και δεκάδες τραυματίες.
Δύο χρόνια μετά, η υπόθεση εξακολουθεί να συγκλονίζει την ελληνική κοινωνία, όχι μόνο λόγω του ίδιου του δυστυχήματος αλλά και εξαιτίας των όσων ακολούθησαν στον τόπο της τραγωδίας.
Το πόρισμα του Δικαστικού Συμβουλίου, που παραπέμπει σε Ειδικό Δικαστήριο τον πρώην υφυπουργό Χρήστο Τριαντόπουλο και άλλους τέσσερις κρατικούς αξιωματούχους, αποκαλύπτει ένα δεύτερο, εξίσου σοβαρό ζήτημα: την παράνομη αλλοίωση του χώρου του δυστυχήματος και την παρεμπόδιση του έργου της Δικαιοσύνης.
Το βούλευμα, που υιοθετεί αυτούσια την εισαγγελική πρόταση, κάνει λόγο για σκόπιμες ενέργειες που δυσχέραναν τις έρευνες, απέστερησαν κρίσιμο αποδεικτικό υλικό από τις οικογένειες των θυμάτων και προσπόρισαν παράνομο ηθικό όφελος στους υπαιτίους. Ακολουθεί το πλήρες κείμενο των κρίσιμων αποσπασμάτων του βουλεύματος.
Παραπομπή σε Ειδικό Δικαστήριο Τριαντόπουλου και τεσσάρων ακόμη
Βαρύτατες ευθύνες για παρεμπόδιση του έργου της δικαιοσύνης και των ερευνών αποδίδει το βούλευμα του Δικαστικού Συμβουλίου στους παραπεμπόμενους σε Ειδικό Δικαστήριο για την παράνομη αλλοίωση του χώρου στο τραγικό δυστύχημα των Τεμπών.
Οι ανώτατοι δικαστικοί, που μελέτησαν σχολαστικά όλο το υλικό της δικογραφίας και κατέληξαν σε παραπομπή σε Ειδικό Δικαστήριο, του πρώην υφυπουργού Χρήστου Τριαντόπουλου και άλλων τεσσάρων, δεν αφήνουν καμία αμφιβολία για το ότι η παράνομη αλλοίωση του χώρου του δυστυχήματος, προκάλεσε σημαντικές βλάβες στο έργο της Δικαιοσύνης, δυσχέρανε τις έρευνες, έγινε σε χρόνο που ακόμα δεν είχαν συλλεγεί όλοι οι σοροί των θυμάτων, με αποτέλεσμα μία να μην ανευρεθεί και καταλήγει, ότι το παράνομο της όλης διαδικασίας προσπόριζε, πέραν όλων των άλλων, και παράνομα ηθικό όφελος στους υπευθύνους του δυστυχήματος.
Το σκεπτικό του βουλεύματος – Αυτούσια η εισαγγελική πρόταση
Εξαιρετικά σημαντικά, από δικαστικής και πολιτικής πλευράς, είναι τα αναφερόμενα στο βούλευμα, το οποίο υιοθετεί την εισαγγελική πρόταση του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημ. Μητρουλιά επί λέξει, ότι:
«Είχαν δε ως σκοπό, δυσχεραίνοντας τις έρευνες για τη συλλογή αποδεικτικών στοιχείων, να επέμβουν αθέμιτα στην εν εξελίξει ανακριτική διαδικασία, από την οποία προέκυπταν ποινικές ευθύνες για συγκεκριμένα πρόσωπα με αφορμή βιοτικό συμβάν του προαναφερθέντος σιδηροδρομικού δυστυχήματος – εγκλήματος, προς τον σκοπό, αφενός μεν βλάβης του κράτους και δη της λειτουργίας της δικαιοσύνης, αφετέρου δε προσπορισμού παράνομου ηθικού οφέλους στους υπαίτιους των διερευνώμενων αδικημάτων, που συνίσταται στη μη έγκαιρη και ουσιαστική αξιοποίηση του υπάρχοντος αποδεικτικού υλικού και των ευρημάτων, πειστηρίων, ιχνών και στοιχείων που υπήρχαν στον τόπο τέλεσης του εγκλήματος, δοθέντος μάλιστα ότι βρισκόταν σε εξέλιξη η διεξαγωγή των αναγκαίων ερευνών, η αναζήτηση ευρημάτων, πειστηρίων, ιχνών και στοιχείων, καθώς και η συλλογή και διατήρηση των αποδείξεων, ενώ ακόμη δεν είχαν εντοπιστεί όλες οι σοροί των θυμάτων, ανάμεσα στα οποία (θύματα) υπήρχαν και αγνοούμενοι και εν τέλει παρέμεινε αγνοούμενη η επιβάτιδα Εριέττα Μόλχο».
Και συνεχίζει στο βούλευμα του Δικαστικού Συμβουλίου σε σχέση με τις ποινικές ευθύνες του πρώην υφυπουργού Χρήστου Τριαντόπουλου, του πρώην περιφερειάρχη Κώστα Αγοραστού και ακόμη τριών υψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων με τις παρακάτω εξαιρετικά επιβαρυντικές επισημάνσεις:
«Η εκδηλωθείσα δε συμπεριφορά τους ήταν αντικειμενικά πρόσφορη να προκαλέσει βλάβη στη λειτουργία της Δικαιοσύνης και να περιποιήσει το πιο πάνω όφελος, αφού σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε από αυτούς με τέτοιο τρόπο, δια της απομάκρυνσης αυθαίρετα από το σημείο συντριμμιών των συγκρουσθεισών αμαξοστοιχιών και σωρών αδρανών υλικών που περιείχαν πειστήρια (προσωπικά αντικείμενα λέω των επιβατών και συντρίμμια υπολείμματα των αμαξοστοιχιών και των συστημάτων τους), αλλά και εκμεταλλεύσιμο βιολογικό υλικό, που ήταν εξαιρετικά χρήσιμο για μα την ταυτοποίηση κάποιων εκ των θυμάτων του πολύνεκρου σιδηροδρομικού δυστυχήματος, ώστε επέφερε πράγματι αλλοιώσεις στον τόπο του δυστυχήματος – εγκλήματος, ικανές και πρόσφορες να δυσχεράνουν τις έρευνες και τη συλλογή ουσιωδών αποδεικτικών στοιχείων από τις ανακριτικές αρχές, καθώς και τη ματαίωση της εξασφάλισης των ιχνών του εγκλήματος. Γιαράλληλα, με τις παραπάνω ενέργειές τους και παραλείψεις, προκλήθηκε ΙΚΕ βλάβη στους παθόντες και στις οικογένειες των θυμάτων του πολύνεκρου σιδηροδρομικού δυστυχήματος, καθώς αποστερήθηκαν κρίσιμο αποδεικτικό υλικό προς άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων τους ενώπιον των ποινικών και πολιτικών δικαστηρίων, αλλά και εκμεταλλεύσιμο βιολογικό υλικό, που ήταν εξαιρετικά χρήσιμο για την ταυτοποίηση κάποιων εκ των θυμάτων του δυστυχήματος».
Τριαντόπουλος και Αγοραστός – Συναπόφαση για την αλλοίωση
Ειδική αναφορά γίνεται στο βούλευμα για τις ευθύνες των Τριαντόπουλου – Αγοραστού, που, κατά τους ανώτατους δικαστικούς, είχαν συναπόφαση στα της παράνομης αλλοίωσης του χώρου του δυστυχήματος.
Ειδικότερα και για τους δύο αναφέρεται:
«Χρήστος Τριαντόπουλος του Γεωργίου και 2) Κωνσταντίνος Αγοραστός του Αναστασίου, ενεργώντας με πρόθεση από κοινού και κατόπιν συναπόφασής τους, κατά το χρονικό διάστημα από τις 4-3-2023 έως και τις 8-3-2023, αφού πρώτα πραγματοποιήθηκαν εργασίες διαμόρφωσης του χώρου επιχειρησιακής δράσης και συγκεκριμένα καθαρίστηκε ο χώρος πέριξ του δυστυχήματος από χόρτα, θάμνους, λάσπες και διαμορφώθηκε σταθεροποιήθηκε το έδαφος, κάτω από το οποίο υπήρχε αγωγός φυσικού αερίου, ενέργεια που είχε ως αποτέλεσμα την επιχείρηση – επέμβαση των γερανών σε ασφαλές πεδίο και συνεπώς, κατά τον πιο πάνω χρόνο, είχε εκπληρωθεί ο σκοπός, για τον οποίο ζητήθηκε η συνδρομή της Περιφέρειας Θεσσαλίας δια της διάθεσης σκαπτικών μηχανημάτων, κατά τα ανωτέρω, παρόλο που είχαν ήδη επιληφθεί οι δικαστικές αρχές στο πλαίσιο διερεύνησης των αιτιών της σύγκρουσης των ανωτέρω αμαξοστοιχιών και του εντοπισμού των υπαιτίων (…)
ενεργώντας στο πλαίσιο κοινής τους δράσης και κατόπιν συναπόφασής τους, κατά παράβαση των υπηρεσιακών καθηκόντων βάσει των προεκτεθέντων και χωρίς να ζητήσουν τη συναίνεση – έγκριση των αρμοδίων δικαστικών αρχών, ο μεν Κωνσταντίνος Αγοραστός του Αναστασίου, έδωσε εντολή στον διαχειριστή της ως άνω επιχείρησης να προβεί, α) σε επίστρωση του δρόμου στον τόπο του ατυχήματος με χαλίκια – υλικά 3Α και Ε4 και β) σε επίστρωση τμήματος εδάφους στον τόπο του ατυχήματος με τριμμένη πίσσα, ο δε Χρήστος Τριαντόπουλος δεν προέβη σε καμία ενέργεια, προκειμένου να αποτρέψει την ενέργεια αυτή, μολονότι είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση προς τούτο, κατά τα ανωτέρω, παρεμβαίνοντας με τον τρόπο αυτό αυθαίρετα και αλλοιώνοντας τον τόπο του δυστυχήματος – εγκλήματος και τον πέριξ αυτού χώρο. Είχαν δε ως σκοπό, δυσχεραίνοντας τις έρευνες για τη συλλογή αποδεικτικών στοιχείων, να επέμβουν αθέμιτα στην εν εξελίξει ανακριτική διαδικασία, από την οποία προέκυπταν ποινικές ευθύνες για συγκεκριμένα πρόσωπα με αφορμή το εν λόγω σιδηροδρομικό δυστύχημα – βιοτικό συμβάν, προς το σκοπό, αφενός μεν βλάβης του κράτους και δη της λειτουργίας της δικαιοσύνης, αφετέρου δε προσπορισμού παράνομου ηθικού οφέλους στους υπαιτίους των διερευνώμενων αδικημάτων, που και πάλι συνίστανται στη μη έγκαιρη και ουσιαστική αξιοποίηση του υπάρχοντος αποδεικτικού υλικού και των ευρημάτων που υπήρχαν στον τόπο τέλεσης του δυστυχήματος εγκλήματος, δοθέντος μάλιστα ότι βρισκόταν σε εξέλιξη η διεξαγωγή των αναγκαίων ερευνών, η αναζήτηση ευρημάτων, πειστηρίων, ιχνών και στοιχείων, καθώς και η συλλογή και διατήρηση των αποδείξεων, ενώ ακόμη δεν είχαν εντοπιστεί όλες οι σοροί των θυμάτων, ανάμεσα στα οποία υπήρχαν και αγνοούμενοι. Η εκδηλωθείσα δε συμπεριφορά τους ήταν αντικειμενικά πρόσφορη να προκαλέσει βλάβη στη λειτουργία της δικαιοσύνης και να περιποιήσει το πιο πάνω όφελος, αφού σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε από αυτούς με τέτοιο τρόπο (δια της επίστρωσης του εδάφους με χαλίκια και πίσσα), που επέφερε αλλοιώσεις στον τόπο του δυστυχήματος – εγκλήματος, ικανές και πρόσφορες να δυσχεράνουν τις έρευνες και τη συλλογή ουσιωδών αποδεικτικών στοιχείων από τις ανακριτικές αρχές, καθώς και να προκαλέσουν τη ματαίωση της εξασφάλισης των ιχνών του εγκλήματος, προκαλώντας παράλληλα βλάβη στους παθόντες και στις οικογένειες των θυμάτων του πολύνεκρου σιδηροδρομικού δυστυχήματος, καθώς αποστερήθηκαν κρίσιμο αποδεικτικό υλικό προς άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων τους ενώπιον των ποινικών και πολιτικών δικαστηρίων».
Η αρμοδιότητα του Τριαντόπουλου
Σε ό,τι αφορά τον Χρήστο Τριαντόπουλο, οι ανώτατοι δικαστικοί αναφέρουν ότι είχε αρμοδιότητα συντονισμού για το τραγικό δυστύχημα καθώς επί λέξει αναφέρεται:
«Ο μεν Χρήστος Τριαντόπουλος, ως υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργών διορισθείς με προεδρικό διάταγμα, ο δε Κων. Αγοραστός ως περιφερειάρχης Θεσσαλίας δηλαδή ως υπάλληλοι κατά την έννοια του νόμου (αναφέρονται οι νόμοι) καθ΄ύλης αρμόδιοι, ο πρώτος ως αρμόδιος υφυπουργός του συντονισμού δράσεων των συναρμοδίων υπουργείων και φορέων σε θέματα κρατικής αρωγής και αποκατάστασης του φυσικού και του ανθρωπογενούς περιβάλλοντος από φυσικές καταστροφές, επιληφθεί και των ανατεθέντων σε αυτόν από τον πρωθυπουργό, μέσω του επικεφαλής του πρωθυπουργικού γραφείου Ιωάννη Μπρατάκου, καθηκόντων παρακολούθησης και συντονισμού των δράσεων των συναρμοδίων φορέων στον τόπο του δυστυχήματος, κατόπιν ενεργοποίησης εν τοις πράγματι της 4ης επικαιροποιημένης έκδοσης του Ειδικού Σχεδίου Διαχείρισης Ανθρωπίνων Απωλειών της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας».
Ο ρόλος του πρώην περιφερειάρχη Θεσσαλίας
Σε ό,τι αφορά τον ρόλο του πρώην περιφερειάρχη Θεσσαλίας, στο βούλευμα τονίζονται μεταξύ πολλών άλλων ότι:
«Ο Κων. Αγοραστός, καθ ύλην αρμόδιος να συντονίζει τις δράσεις στον τόπο του πολύνεκρου δυστυχήματος, κατόπιν ενεργοποίησης της ίδιας έκδοσης (4ης του Ειδικού Σχεδίου και λοιπά) να προΐσταται όλων των υπηρεσιών της Περιφέρειας και συνεπώς αρμόδιος να εποπτεύει τις τεχνικές υπηρεσίες, έχοντας ως υπηρεσιακό καθήκον να εξασφαλίσουν τη διάθεση των πιο πάνω μηχανημάτων, αποκλειστικά μόνον για τον καθαρισμό και την ομαλοποίηση του εδάφους του χώρου πέρι του δυστυχήματος, απαγορευομένης της διάθεσης αυτών για οιονδήποτε άλλο σκοπό πλήν του προαναφερθέντος».
Παράνομη η αλλοίωση – Προειδοποιήσεις αστυνομικών που δεν εισακούστηκαν
Κατά τα άλλα, στο σκεπτικό των ανώτατων δικαστών, τονίζεται ότι η αλλοίωση του χώρου του δυστυχήματος υπήρξε παράνομη, γιατί δεν είχε την άδεια ή την εντολή της δικαστικής αρχής, ενώ παρατίθενται και οι καταθέσεις αστυνομικών, που μετείχαν στις επίμαχες συσκέψεις και είχαν προειδοποιήσει, χωρίς να εισακουστούν, να μην προχωρήσουν τα έργα για την άρον άρον διαμόρφωση του χώρου.
ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ
Σχόλια (0)