Το 21,8% των μικρών επιχειρήσεων δεν έχει ούτε ένα ευρώ ταμειακό απόθεμα – Σχεδόν οι μισές λειτουργούν χωρίς ουσιαστικό «μαξιλάρι», ενώ αυξάνονται τα χρέη και το λειτουργικό κόστος
Την ώρα που η δημόσια συζήτηση ενόψει της ΔΕΘ θα περιστραφεί ξανά γύρω από την ανάπτυξη, τα δημοσιονομικά μεγέθη και την πορεία της ελληνικής οικονομίας, μια νέα έρευνα αποτυπώνει μια αρκετά διαφορετική πραγματικότητα: την καθημερινότητα της μικρής επιχείρησης.
Η εξαμηνιαία έρευνα οικονομικού κλίματος του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ για το πρώτο εξάμηνο του 2026 δείχνει ότι ο σχετικός δείκτης υποχώρησε στις 56,5 μονάδες από 59,2 μονάδες το προηγούμενο εξάμηνο. Πίσω όμως από τον γενικό δείκτη υπάρχει ένα πολύ πιο ανησυχητικό στοιχείο: το 21,8% των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων δηλώνει ότι δεν διαθέτει καθόλου ρευστά διαθέσιμα. Ένα επιπλέον 22,9% έχει ταμειακό απόθεμα που επαρκεί το πολύ για έναν μήνα.
Με απλά λόγια, το 44,7% των μικρών επιχειρήσεων βρίσκεται είτε με άδειο ταμείο είτε με ένα οικονομικό «μαξιλάρι» που δεν ξεπερνά τις 30 ημέρες. Πρόκειται για μια κατάσταση που δύσκολα συμβαδίζει με την εικόνα μιας οικονομίας στην οποία η ανάπτυξη έχει περάσει με τον ίδιο τρόπο σε ολόκληρη την παραγωγική βάση.
Και το πρόβλημα δεν περιορίζεται στη ρευστότητα.
Οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις αυξάνονται ξανά. Το 30,9% των επιχειρήσεων έχει πλέον τουλάχιστον μία ληξιπρόθεσμη οφειλή, όταν το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 24% το πρώτο εξάμηνο του 2025. Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι το 13,3% έχει συσσωρεύσει τρεις ή περισσότερες ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις.
Η μικρή επιχείρηση βρίσκεται έτσι αντιμέτωπη με έναν διπλό κλοιό: μικρότερο ταμειακό απόθεμα και μεγαλύτερη πίεση από το κόστος λειτουργίας.
Σύμφωνα με την έρευνα, το 73,3% των επιχειρήσεων δηλώνει ότι πληρώνει ακριβότερα την ηλεκτρική ενέργεια σε σχέση με το 2025, το 73,2% ακριβότερα καύσιμα και το 77,5% ακριβότερες πρώτες ύλες και προμήθειες. Οι μεσοσταθμικές αυξήσεις στις τρεις αυτές κατηγορίες κινούνται περίπου στο 25%, φτάνοντας στο 26,03% για την ενέργεια, στο 27,75% για τα καύσιμα και στο 24,75% για τις πρώτες ύλες και τις προμήθειες.
Αυτό το κόστος δεν μπορεί να απορροφάται επ’ αόριστον. Και τελικά περνά στην κατανάλωση.
Το 40,3% των επιχειρήσεων αύξησε τις τιμές του μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2026, ενώ μόλις το 7,2% προχώρησε σε μειώσεις. Η εξέλιξη έχει ιδιαίτερη σημασία, επειδή, όπως επισημαίνει το ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ, ανακόπτει την αποκλιμάκωση των ανατιμήσεων που είχε παρατηρηθεί στα προηγούμενα πέντε εξάμηνα.
Δημιουργείται έτσι ένας φαύλος κύκλος. Αυξημένο ενεργειακό και λειτουργικό κόστος πιέζει τα περιθώρια κέρδους, η περιορισμένη ρευστότητα οδηγεί σε νέες οφειλές και μέρος του κόστους μεταφέρεται τελικά στις τιμές που πληρώνει ο καταναλωτής.
Υπάρχει, βέβαια, και ένα θετικό στοιχείο: η απασχόληση εμφανίζει ανθεκτικότητα. Το 81,1% των επιχειρήσεων διατήρησε σταθερό το προσωπικό του, ενώ το 12,3% το αύξησε και το 6,5% το μείωσε. Αυτό δείχνει ότι η μικρή επιχειρηματικότητα εξακολουθεί να κρατά θέσεις εργασίας, παρά τις πιέσεις που δέχεται.
Ακριβώς γι’ αυτό τα στοιχεία του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ έχουν μεγαλύτερη πολιτική και οικονομική σημασία από έναν ακόμη δείκτη οικονομικού κλίματος.
Η ανάπτυξη μιας χώρας δεν μπορεί να μετριέται μόνο από το ΑΕΠ, τα πρωτογενή πλεονάσματα ή την πορεία του δημόσιου χρέους. Πρέπει να φαίνεται και στο ταμείο της μικρής επιχείρησης.
Όταν μία στις πέντε μικρές επιχειρήσεις δεν έχει καθόλου ρευστότητα, σχεδόν μία στις δύο δεν διαθέτει ουσιαστικό οικονομικό μαξιλάρι και τρεις στις δέκα έχουν ήδη ληξιπρόθεσμες οφειλές, τότε υπάρχει και μια δεύτερη εικόνα της ελληνικής οικονομίας.
Και αυτή αξίζει να ακουστεί στη συζήτηση για την ανάπτυξη τουλάχιστον όσο και οι μεγάλοι μακροοικονομικοί αριθμοί.
Πηγή: ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ, Εξαμηνιαίο Δελτίο Οικονομικού Κλίματος μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων – Α΄ εξάμηνο 2026, δημοσίευση 27 Αυγούστου 2026.
