Η στήλη έκανε τις διακοπές και “φόρτισε τις μπαταρίες της”. Έχουμε πολλά και “απαράδεκτα” να σχολιάσουμε και να “βγάλουμε στη φόρα” γιατί στο iAnatropi, δίνουμε την μάχη στην 1η γραμμή της επικαιρότητας χωρίς “ναι μεν αλλά”. Για αυτό και η σημερινή στήλη είναι “διπλή” σε έκταση και πληροφορίες!
Η ΣΥΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΜΑΞΙΜΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΜΙΚΡΟΠΟΣΑ ΚΑΙ ΤΑ… «ΓΑΛΛΙΚΑ»
Πρώτα έπεισαν σχεδόν ολόκληρη την κοινωνία, προτάσσοντας την ασφάλεια και την ευκολία, να στραφεί μαζικά στο σύστημα IRIS για τις καθημερινές μικρομεταφορές χρημάτων. Αφού λοιπόν οι πολίτες ενέδωσαν και εγκλωβίστηκαν στην ψηφιακή φάκα που περίτεχνα στήθηκε, ο φοροελεγκτικός μηχανισμός έρχεται τώρα με το μαστίγιο στο χέρι.
Με πρόσχημα την πάταξη της φοροδιαφυγής, βάζουν στο στόχαστρο ακόμη και τις πιο απλές, ενδοοικογενειακές συναλλαγές, εγείροντας ζητήματα φορολόγησης στα μικροποσά και προκαλώντας μια απολύτως δικαιολογημένη θύελλα αντιδράσεων σε ολόκληρη τη χώρα.
Όταν η κοινωνική κατακραυγή άρχισε να λαμβάνει επικίνδυνες διαστάσεις, η ΑΑΔΕ εξέδωσε μια ανακοίνωση που συνιστά μνημείο εμπαιγμού. Σε μια απέλπιδα προσπάθεια να θολώσουν τα νερά, υποστήριξαν πως οι μεταφορές για χαρτζιλίκι δεν αποτελούν αντικείμενο φορολογικού ενδιαφέροντος.
Μάλιστα, έσπευσαν να αποδώσουν την επιβολή φόρου δωρεάς σε φοιτήτρια από την Εύβοια για χρήματα του παππού της σε μια ευρύτερη υπόθεση ελέγχου και σε χρονικές συγκυρίες προ της θέσπισης του αφορολόγητου.
Φθηνές γραφειοκρατικές δικαιολογίες ή όχι, ένα είναι βέβαιο: η φορολογική διοίκηση αναγκάστηκε να βγει δημοσίως και να εξηγήσει τι ακριβώς συμβαίνει μετά την κοινωνική αντίδραση.
Το ζήτημα, όμως, φαίνεται ότι έχει αποκτήσει και πολιτικές διαστάσεις. Η τιμωρητική διάθεση που καταλογίζεται στον μηχανισμό και ο τρόπος με τον οποίο ο διοικητής της ΑΑΔΕ Γιώργος Πιτσιλής εμφανίζεται να κινείται μακριά από την πολιτική συγκυρία έχουν προκαλέσει, όπως μαθαίνουμε, σοβαρό προβληματισμό.
Και στο Μέγαρο Μαξίμου;
Έγινε ολόκληρη σύσκεψη για τη διαχείριση της υπόθεσης.
Και τα «γαλλικά», λένε οι κακές γλώσσες, πήγαν κι ήρθαν…
ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΕΙΧΑΝ ΛΙΓΟΤΕΡΟΥΣ…ΛΟΥΣΚΟΥΣ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ!
Στενός συνεργάτης της Άννας Διαμαντοπούλου βλέπει το ΠΑΣΟΚ..τριτοτέταρτο.
Την ώρα που το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να πείσει ότι η μάχη της δεύτερης θέσης με τον Τσίπρα είναι ανοιχτή, ο Λούσκος, που συνδέεται με την Άννα Διαμαντοπούλου εμφανίζει… τελειωμένη την υπόθεση (αναγνωρίζοντας ότι η ΕΛΑΣ θα κερδίσει το ΠΑΣΟΚ), ενώ εισάγει και οπτική ότι το Κίνημα πιέζεται και από την… Μαρία Καρυστιανού. Δεν είναι δηλαδή σίγουρη ούτε η τρίτη θέση, με άλλα λόγια!
Βέβαια, όλα αυτά τα λέει για να υποστηρίξει ότι από τη στιγμή που το ΠΑΣΟΚ σίγουρα δεν θα είναι δεύτερο, άρα δεν θα έχει τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης μετά τις εκλογές, τότε πρέπει να συνεργαστεί με τη ΝΔ.
ΤΗΝ ΧΑΣΑΜΕ ΤΗΝ ΠΡΕΣΒΗ… ΠΑΤΡΙΩΤΗ
Σε μια εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο για τα εθνικά θέματα, με τις εξελίξεις γύρω μας, στο μέτωπο με την Τουρκία αλλά και στη Μέση Ανατολή, να πυκνώνουν και να δημιουργούν καινούργια δεδομένα –αν όχι τετελεσμένα– δεν έχει περάσει απαρατήρητη η… «εξαφάνιση» της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ.
Η πληθωρική και συνήθως θορυβώδης πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα έχει συρρικνώσει αισθητά τις δημόσιες παρεμβάσεις της για ζητήματα αιχμής.
Κάτι που δεν συμβαίνει με άλλους «εκλεκτούς» του Ντόναλντ Τραμπ, όπως για παράδειγμα τον Αμερικανό πρέσβη στην Τουρκία, Τομ Μπάρακ.
Οι περισσότερο προβληματισμένοι στην Αθήνα συσχετίζουν αυτή την… αφωνία με τη συνολικότερη στάση της διοίκησης Τραμπ απέναντι στην κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Εμείς δεν ξέρουμε.
Αλλά για μια πρέσβη που μπήκε στην Αθήνα μετά μουσικής, η ξαφνική ησυχία ακούγεται πολύ δυνατά.
ΝΕΤΑΝΙΑΧΟΥ: ΥΠΕΡΑΠΛΟΥΣΤΕΥΜΕΝΕΣ ΘΕΩΡΙΕΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΕΣ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ
Η αποθέωση που γνωρίζει ο ισραηλινός παράγοντας, και προσωπικά ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου, από το σύστημα των ακροκεντρώων του Μαξίμου στην Ελλάδα, έχει αρχίσει να γεννά και ορισμένες εντυπωσιακές… θεωρίες.
Διαβάζοντας κανείς συγκεκριμένες αφηγήσεις και επιχειρηματολογία, κινδυνεύει να πιστέψει ότι βρισκόμαστε περίπου στα πρόθυρα κήρυξης πολέμου του Ισραήλ κατά της Τουρκίας για χάρη της Ελλάδας.
Κάπου εδώ ίσως χρειάζεται λίγη ψυχραιμία.
Γιατί όταν μια χώρα συνηθίζει να θεωρεί ότι η εθνική της στρατηγική θα υλοποιηθεί από τρίτους, οι αυταπάτες αρχίζουν να υποκαθιστούν επικίνδυνα την πραγματικότητα.
Και όταν εξαρτάσαι μονίμως από τους άλλους, στο τέλος δεν σχεδιάζεις εξωτερική πολιτική.
Περιμένεις σωτήρες.
ΖΕΛΕΝΣΚΙ: ΚΑΠΟΙΟΙ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΑΓΩΝΙΟΥΝ…
Οι εσωτερικές αναταράξεις στην Ουκρανία, η αυξανόμενη κριτική προς τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι και οι καταγγελίες που κατά καιρούς διατυπώνονται για το σύστημα εξουσίας στο Κίεβο φαίνεται ότι έχουν προκαλέσει ανησυχία και σε συγκεκριμένους κύκλους στην Αθήνα.
Ο Ουκρανός Πρόεδρος κυβερνά υπό στρατιωτικό νόμο, ενώ οι εκλογές δεν έχουν πραγματοποιηθεί όσο αυτός παραμένει σε ισχύ. Η πολιτική αντιπαράθεση για τη λειτουργία των θεσμών και το μέλλον της ουκρανικής ηγεσίας γίνεται όλο και εντονότερη.
Και στην Αθήνα, όπως μαθαίνουμε, κάποιοι παρακολουθούν τις εξελίξεις με περισσότερο άγχος απ’ όσο θα περίμενε κανείς.
Γιατί οι αλλαγές εξουσίας έχουν ένα κακό συνήθειο.
Ανοίγουν συρτάρια.
Και μερικοί δεν αγαπούν καθόλου τα ανοιχτά συρτάρια.
ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ ΦΡΑΓΚΟΣ: ΠΑΡΑΚΑΛΑΝΕ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΗΓΟ;
Το όνομα του στρατηγού Φραγκούλη Φράγκου έχει αποκτήσει σχεδόν… μυθικές διαστάσεις στα πολιτικά παρασκήνια της χώρας την τελευταία δεκαπενταετία.
Κάθε φορά που κάτι κινείται στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας, κάπου εμφανίζεται και ο Φράγκος.
Εσχάτως, το όνομά του περιλαμβάνεται ξανά σε σενάρια για πιθανή εκλογική υποψηφιότητα με τη Νέα Δημοκρατία.
Μόνο που, όπως φτάνει στη στήλη, πρόσωπα από τον κύκλο του, φίλοι αλλά και πρώην συναγωνιστές του στο στράτευμα, φέρονται να του συστήνουν να αποφύγει την ταύτιση με τη Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη, ειδικά σε μια περίοδο έντονης εθνικής πίεσης.
Δεν γνωρίζουμε τι θα αποφασίσει ο στρατηγός.
Αλλά όταν αρχίζουν τα παρακάλια πριν ακόμη ανακοινωθεί υποψηφιότητα…
κάπου υπάρχει ανάγκη για ενισχύσεις.
ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: ΤΕΤΟΙΟ ΔΙΠΛΟ ΦΙΑΣΚΟ…
Στον επίλογο του φετινού καλοκαιριού, την ώρα που μεγάλο μέρος της κοινωνίας επιστρέφει από διακοπές μικρότερες ή ακριβότερες από εκείνες που θα ήθελε, δύο μέτωπα ήρθαν να δυσκολέψουν ακόμη περισσότερο την πολιτική εικόνα της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη στον δρόμο προς τις βουλευτικές εκλογές.
Από τη μία η Συνταγματική Αναθεώρηση, η οποία βρήκε μπροστά της τους πολιτικούς συσχετισμούς και ανέδειξε πόσο δύσκολο είναι για το Μέγαρο Μαξίμου να οικοδομήσει ευρύτερες συναινέσεις.
Από την άλλη, η υπόθεση των ιδιωτικών ΑΕΙ, στην οποία η κυβέρνηση είχε επενδύσει μεγάλο μέρος του αφηγήματός της περί μεταρρυθμίσεων, αλλά η εφαρμογή της κάθε άλλο παρά εξελίσσεται στον επικοινωνιακό περίπατο που κάποιοι είχαν σχεδιάσει.
Δύο μεγάλες πολιτικές επενδύσεις.
Δύο μέτωπα με σοβαρές δυσκολίες.
Και στο Μαξίμου ήδη ετοιμάζονται για τη ΔΕΘ, όπου θα επιχειρήσουν άλλη μία επανεκκίνηση.
Όταν όμως χρειάζεσαι τόσες επανεκκινήσεις…
κάτι μάλλον δεν πηγαίνει καλά με τον κινητήρα.
Ο Τραμπ «φοβάται» την παραπομπή – Άδωνι, ισχύουν ακόμη τα δύο χέρια;
Ο Ντόναλντ Τραμπ «φοβάται» ότι, εάν οι Δημοκρατικοί κερδίσουν τον έλεγχο του Κογκρέσου στις ενδιάμεσες εκλογές, θα επιχειρήσουν να τον παραπέμψουν. Αναρωτιέται μάλιστα… γιατί. Την ίδια ώρα η τελευταία Reuters/Ipsos καταγράφει την αποδοχή του στο 33%, το χαμηλότερο επίπεδο της προεδρίας του, ενώ οι Δημοκρατικοί προηγούνται στην πρόθεση ψήφου για το Κογκρέσο.
Γιατί λοιπόν να θέλουν να τον ελέγξουν; Για το αμερικανικό δημόσιο χρέος που κινείται πλέον σε δυσθεώρητα επίπεδα; Για τον πόλεμο με το Ιράν, που ο ίδιος έλεγε ότι θα είναι σύντομος και πλέον το 80% των Αμερικανών θεωρεί ότι θα τραβήξει σε μάκρος; Για τη Γροιλανδία; Για τη Βενεζουέλα; Για την πολιτική και τη δράση της ICE, που έχει προκαλέσει σφοδρές αντιδράσεις στις ΗΠΑ; Για την υπόθεση Έπσταϊν και όσα ζητούν να διερευνηθούν; Ή μήπως επειδή το οικονομικό μοντέλο εξακολουθεί να κάνει τους πολύ πλούσιους πλουσιότερους, ενώ η αμερικανική working family πληρώνει τον λογαριασμό;
Κανείς δεν ξέρει…
Αν κάτι ξέρει πάντως αυτή η στήλη είναι ότι στην Ελλάδα υπήρξαν «πολιτικές προσωπικότητες» που τον Τραμπ θα τον ψήφιζαν «και με τα δύο χέρια». Ο Άδωνις Γεωργιάδης το είχε πει καθαρά. Ο Αχιλλέας Μπέος επίσης. Θετικές τοποθετήσεις έχουν κάνει κατά καιρούς και άλλοι εκπρόσωποι της ελληνικής Δεξιάς και Ακροδεξιάς.
Να τα θυμόμαστε αυτά.
Γιατί καλό είναι να γνωρίζουμε ποιοι λένε τι και –κυρίως– τι πρεσβεύουν.
ΕΔΣΝΑ – ΤΕΧΑΝ: Τα «σπιτάκια» άναψαν φωτιές…
Η έρευνα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για τα περίφημα «Σπιτάκια Ανακύκλωσης» φαίνεται πως άναψε και άλλες φωτιές στην Αττική. Η «Καθημερινή» αποκάλυψε ότι ο ΕΔΣΝΑ κατέθεσε αγωγή κατά της ΤΕΧΑΝ, της εταιρείας που προμήθευσε και μέχρι πρότινος διαχειριζόταν τα πολυκέντρα. Ο ΕΔΣΝΑ ζητεί την απόδοση 29.000 τόνων ανακυκλώσιμων υλικών ή, εναλλακτικά, αποζημίωση 6 εκατ. ευρώ. Η εταιρεία, από την πλευρά της, φέρεται να έχει διαφορετική ερμηνεία των συμβατικών της υποχρεώσεων. Τον λόγο πλέον έχει η Δικαιοσύνη.
Και η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία έχει ήδη περάσει την υπόθεση από το μικροσκόπιό της, με έρευνες και κατάσχεση συμβάσεων και ψηφιακού υλικού. Αυτό επίσης είναι γεγονός και όχι παραπολιτική πληροφορία.
Έχει δρόμο λοιπόν η ιστορία…
Και ενδεχομένως πολιτικό ενδιαφέρον, καθώς τα έργα, οι διαγωνισμοί και οι αποφάσεις έχουν πάντοτε ονοματεπώνυμα διοικήσεων και χρονικές περιόδους.
Εμείς απλώς θυμίζουμε ότι τα «σπιτάκια» έγιναν μεγάλο πολιτικό θέμα την εποχή που στην Αθήνα δήμαρχος ήταν ο Κώστας Μπακογιάννης και στη Θεσσαλονίκη ο Κωνσταντίνος Ζέρβας.
Τα υπόλοιπα στους αρμόδιους.
Γιατί τα «σπιτάκια» τελικά μπορεί να αποδειχθούν πολύ μεγαλύτερη ιστορία από το μέγεθός τους…
Η «βολική» Ακροδεξιά και οι πρόβες Κασιδιάρη
Κάτι κινείται πάλι στη δεξιά πολυκατοικία.
Ο έγκλειστος –προς ώρας– και καταδικασμένος Ηλίας Κασιδιάρης εμφανίζεται ξανά ιδιαίτερα ενεργός στα social media και έχει ο ίδιος μιλήσει για συμμετοχή του σε νέο πολιτικό σχηματισμό.
Και κάπως έτσι αρχίζει πάλι η γνωστή συζήτηση για το ποιος θα μαζέψει ποιον, ποιος θα κατέβει, ποιος θα κρυφτεί πίσω από ποιον και πόσο ψηλά μπορεί να φτάσει η ακροδεξιά ψήφος.
Ενδιαφέρον έχει όμως και κάτι άλλο.
Με αφορμή την εκδήλωση στην Πλατεία Κοτζιά για την Ημέρα Ανεξαρτησίας του Πακιστάν, είδαμε στα κοινωνικά δίκτυα και σε τμήμα του ακροατηρίου που αντιπολιτεύεται τη δημοτική αρχή Δούκα μια ρητορική που κάθε άλλο παρά με το πολιτικό Κέντρο φλερτάρει.
Και επειδή αρκετοί εξ αυτών εμφανίζονται ως θερμοί υποστηρικτές του Κώστα Μπακογιάννη, υπάρχει ένα ερώτημα:
Προς τα εκεί θα πάει το πράγμα;
Για να είμαστε ξεκάθαροι: τις απόψεις διαδικτυακών υποστηρικτών δεν τις χρεώνουμε στον ίδιο τον Μπακογιάννη.
Αλλά τα ακροατήρια στην πολιτική έχουν σημασία.
Και αν κάποιοι πίστευαν ότι μπορούν ταυτόχρονα να εμφανίζονται ως φιλελεύθερο Κέντρο και να κλείνουν το μάτι στα δεξιότερα ακροατήρια της Αθήνας…
καιρός ήταν να πέσουν τα προσωπεία.
Αγγελούδη, τι γίνεται στη Θεσσαλονίκη;
Στη Θεσσαλονίκη πληθαίνει η πολιτική γκρίνια σε προοδευτικούς κύκλους για τη φυσιογνωμία που αποκτά η διοίκηση του Στέλιου Αγγελούδη.
Οι αιτιάσεις περί «δεξιάς στροφής» –ως πολιτική κριτική, προφανώς– δεν ακούγονται πλέον μόνο εκτός της διοικούσας παράταξης. Φτάνουν στη στήλη πληροφορίες για δυσαρέσκεια και από ανθρώπους του ευρύτερου προοδευτικού χώρου που στήριξαν ενεργά την αλλαγή στον Δήμο Θεσσαλονίκης.
Και επειδή στις δημοτικές εκλογές του 2023 αρκετοί ψήφισαν Αγγελούδη για να αλλάξει πολιτική σελίδα η πόλη, καλό είναι στο δημαρχείο να ακούσουν εγκαίρως τα καμπανάκια.
Γιατί καμιά φορά στρίβεις τόσο λίγο προς τα δεξιά που δεν το καταλαβαίνεις.
Μέχρι να κοιτάξεις πίσω και να μη βλέπεις αυτούς που σε ακολουθούσαν.
Μητσοτάκης: Ανοίγει το παζάρι των «θα» της ΔΕΘ
Έρχεται η ΔΕΘ.
Και μαζί της η ετήσια παραγωγή κυβερνητικών «θα».
Θα δοθούν.
Θα μειωθούν.
Θα αυξηθούν.
Θα διορθωθούν.
Θα στηριχθούν.
Το Μέγαρο Μαξίμου χρειάζεται πλέον πάνω απ’ όλα ένα πράγμα: πολιτικό χρόνο μέχρι τις εκλογές.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα επιχειρήσει στη Θεσσαλονίκη να ξαναστήσει ένα αφήγημα προσδοκιών, μήπως και περιορίσει τη φθορά μέχρι να φτάσουμε στην κάλπη.
Μόνο που υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα με τα «θα».
Όσο πλησιάζουν οι εκλογές, οι πολίτες αρχίζουν να θυμούνται τι έγινε με τα προηγούμενα.
Και το τεφτέρι έχει γεμίσει…
Χάρης Δούκας: Το «ΟΧΙ» που ενοχλεί
Ο Χάρης Δούκας με το «ΟΧΙ της Ανατροπής» στην «Εφ.Συν.» επαναφέρει ένα ερώτημα που ο προοδευτικός χώρος αποφεύγει συχνά:
Πού βρίσκεται η διαχωριστική γραμμή με τη νεοφιλελεύθερη Δεξιά;
Η παρέμβαση του δημάρχου Αθηναίων έχει πολιτική αξία ακριβώς επειδή δεν αφορά μόνο πρόσωπα, καρέκλες και μελλοντικές συνεργασίες.
Αφορά πολιτική ταυτότητα.
Διότι αν η Προοδευτική Παράταξη θέλει πράγματι να αντικαταστήσει τη Δεξιά, κάποια στιγμή πρέπει να εξηγήσει και σε τι ακριβώς διαφέρει από αυτήν.
Αλλιώς δεν μιλάμε για ανατροπή.
Μιλάμε για αλλαγή βάρδιας.
Και είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα.
Οι Sunday Times είδαν την Αθήνα – τα troll ακόμη ψάχνουν τα σκουπίδια
Και μια μικρή ιστορία που έχει προκαλέσει… δυσπεψία σε ορισμένους.
Οι Sunday Times έκαναν εκτεταμένο επιτόπιο δημοσιογραφικό ρεπορτάζ στην Αθήνα.
Και το ενδιαφέρον είναι ότι η εικόνα που κατέγραψε το βρετανικό μέσο απέχει αρκετά από εκείνη που επιχειρούν εδώ και μήνες να κατασκευάσουν πολιτικά και διαδικτυακά troll, τα οποία παρουσιάζουν περίπου την πρωτεύουσα ως έναν απέραντο σκουπιδότοπο.
Ο Χάρης Δούκας έχει χαρακτηρίσει την καθαριότητα «μάχη διαρκείας» και κανείς σοβαρός άνθρωπος δεν ισχυρίζεται ότι μια πόλη ενός εκατομμυρίου ανθρώπων ξυπνά ένα πρωί και έχει λύσει όλα τα προβλήματά της.
Αλλά στο επιτόπιο βρετανικό ρεπορτάζ υπάρχει μια φράση που τα λέει σχεδόν όλα:
«Everywhere is clean».
Παντού καθαρά.
Τώρα, δεν ξέρουμε αν οι Sunday Times συνεννοήθηκαν προηγουμένως με τα ελληνικά troll για το τι επιτρέπεται να δουν περπατώντας στην Αθήνα.
Μάλλον όχι.
Και κάπως έτσι προέκυψε μια μικρή έξωθεν δικαίωση της προσπάθειας της δημοτικής αρχής στον πιο δύσκολο ίσως καθημερινό τομέα της πρωτεύουσας.
