Οι βουλευτές της ΝΔ που μένουν έξω ετοιμάζονται για… εξέγερση
Η πολιτική επιστρέφει από τις διακοπές και στο γαλάζιο στρατόπεδο ορισμένοι έχουν ήδη αρχίσει να μετρούν όχι τα μπάνια του λαού, αλλά τις έδρες που κινδυνεύουν να χαθούν. Διότι όταν ένας βουλευτής αντιλαμβάνεται ότι η επόμενη Βουλή μπορεί να λειτουργήσει χωρίς την παρουσία του, τότε η κομματική πειθαρχία αρχίζει να δοκιμάζεται και το ένστικτο της πολιτικής επιβίωσης γίνεται ισχυρότερο.
Η ευρεία κοινωνική δυσαρέσκεια, η παρατεταμένη πίεση στο διαθέσιμο εισόδημα και οι πληγές που εξακολουθεί να κουβαλά η ελληνική κοινωνία από τη μακρά περίοδο της οικονομικής κρίσης διαμορφώνουν ένα περιβάλλον σαφώς δυσκολότερο για την κυβέρνηση. Μετά από επτά χρόνια διακυβέρνησης Μητσοτάκη, το Μέγαρο Μαξίμου δεν βρίσκεται πλέον απέναντι σε μια συγκυριακή φθορά, αλλά αντιμέτωπο με τη συσσωρευμένη κόπωση που συνοδεύει κάθε μακρά περίοδο εξουσίας.
Το πολιτικό σκηνικό παρουσιάζει ορισμένες αναλογίες –όχι ασφαλώς ταύτιση– με την περίοδο κατά την οποία η κρίση των Μνημονίων αποδιάρθρωσε παραδοσιακές κομματικές ταυτίσεις και οδήγησε σε πρωτοφανείς ανακατατάξεις. Εκείνη η εποχή γέννησε πολυδιασπάσεις, νέους πολιτικούς σχηματισμούς και ακραία φαινόμενα, με πλέον χαρακτηριστική την άνοδο της Χρυσής Αυγής, η οποία αργότερα κρίθηκε από τη Δικαιοσύνη ως εγκληματική οργάνωση.
Σήμερα, βεβαίως, οι συνθήκες είναι διαφορετικές. Υπάρχει όμως ξανά ένα στοιχείο που δεν μπορεί να αγνοηθεί: η κρίση αντιπροσώπευσης και η διάθεση ενός τμήματος της κοινωνίας να αναζητήσει πολιτική έκφραση έξω από τις μέχρι πρότινος ασφαλείς κομματικές επιλογές.
Και αυτό ακριβώς παρακολουθούν με αυξανόμενη ανησυχία οι βουλευτές της ΝΔ.
Η σημερινή Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας, η οποία κατά τη διάρκεια της τετραετίας κινήθηκε στην περιοχή των 160 εδρών, γνωρίζει ότι μια σημαντική εκλογική υποχώρηση μπορεί να αλλάξει δραματικά τις προσωπικές ισορροπίες. Στο γαλάζιο παρασκήνιο συζητείται ήδη το ενδεχόμενο η επόμενη κοινοβουλευτική δύναμη του κόμματος να είναι μειωμένη κατά πολλές δεκάδες έδρες.
Ο αριθμός των 50 έως 60 βουλευτών που θα μπορούσαν να βρεθούν εκτός επόμενης Βουλής αποτελεί σήμερα πολιτική εκτίμηση και όχι δεδομένο. Η ουσία, όμως, βρίσκεται αλλού: αρκετοί γνωρίζουν ότι η επανεκλογή τους κάθε άλλο παρά εξασφαλισμένη είναι. Και όταν η πιθανότητα της πολιτικής ανεργίας αρχίζει να αποκτά πραγματικές διαστάσεις, οι προσωπικές στρατηγικές επ ανακαθορίζονται.
Στην ίδια εξίσωση μπαίνει αναπόφευκτα και ο Αντώνης Σαμαράς. Ο πρώην πρωθυπουργός και πρώην πρόεδρος της ΝΔ εξακολουθεί να διαθέτει πολιτικές αναφορές σε τμήμα της παραδοσιακής δεξιάς βάσης που αντιμετωπίζει επικριτικά επιλογές του Κυριάκου Μητσοτάκη και θεωρεί ότι η φυσιογνωμία της παράταξης έχει μετατοπιστεί.
Βουλευτές και πολιτευτές παρακολουθούν συνεπώς με ιδιαίτερη προσοχή κάθε κίνηση του πρώην πρωθυπουργού. Όχι κατ’ ανάγκην επειδή έχουν ήδη αποφασίσει να τον ακολουθήσουν, αλλά επειδή αντιλαμβάνονται ότι μια ενδεχόμενη νέα πολιτική πρωτοβουλία θα μπορούσε να αποτελέσει εναλλακτική δίοδο πολιτικής επιβίωσης για όσους βλέπουν τον διαθέσιμο χώρο τους στη σημερινή ΝΔ να περιορίζεται.
Και εδώ αρχίζουν τα πραγματικά δύσκολα για το Μαξίμου. Διότι διαφορετικό πράγμα είναι η δημοσκοπική φθορά και εντελώς διαφορετικό όταν αυτή μεταφέρεται στο εσωτερικό μιας Κοινοβουλευτικής Ομάδας και μετατρέπεται σε αγωνία για την επόμενη ημέρα. Εκεί γεννιούνται οι διαφοροποιήσεις. Εκεί αρχίζουν οι αποστάσεις. Και κάπου εκεί οι μέχρι χθες πειθαρχημένοι ανακαλύπτουν ότι έχουν και… προσωπική πολιτική άποψη.
Ο Δυτικός Νείλος πλησιάζει – η Αθήνα έχει κάνει τις απαραίτητες ενέργειες
Η έξαρση του ιού του Δυτικού Νείλου στην Αττική προκαλεί εύλογη ανησυχία, καθώς τα κρούσματα και οι ανθρώπινες απώλειες αυξάνονται. Στην Αθήνα, ωστόσο, δεν περίμεναν να εμφανιστεί το πρόβλημα για να κινηθούν.
Ο Δήμος έχει προχωρήσει εγκαίρως σε οργανωμένο πρόγραμμα διαχείρισης κουνουπιών, με επαναλαμβανόμενους κύκλους προνυμφοκτονίας σε κρίσιμα σημεία, ρέματα και χώρους πρασίνου.
Ο έβδομος κύκλος παρεμβάσεων πραγματοποιήθηκε ήδη μέσα στον Αύγουστο.
Η προετοιμασία δεν εξαφανίζει τον κίνδυνο, αποδεικνύει όμως ότι η Αθήνα έχει σχέδιο και βρίσκεται σε επιφυλακή. Γιατί στη δημόσια υγεία η σοβαρή διοίκηση δεν τρέχει πίσω από τα κρούσματα· προσπαθεί να βρίσκεται ένα βήμα μπροστά.
Αύγουστος με κατήφεια
Ο Αύγουστος των Ελλήνων κάθε άλλο παρά ανέμελος ήταν για σημαντικό κομμάτι της κοινωνίας. Η ακρίβεια, το κόστος μετακίνησης, διαμονής και εστίασης και η συνολικότερη πίεση στο οικογενειακό εισόδημα έχουν αλλάξει ακόμη και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι καλοκαιρινές διακοπές.
Λιγότερες ημέρες, αυστηρότερος προϋπολογισμός και μεγαλύτερη ανασφάλεια για όσα περιμένουν τα νοικοκυριά από τον Σεπτέμβριο. Και όλα αυτά έχουν αναπόφευκτα πολιτικό αποτύπωμα. Η κοινωνική δυσαρέσκεια δεν διαμορφώνεται μόνο από τις μεγάλες θεσμικές υποθέσεις. Διαμορφώνεται στο σούπερ μάρκετ, στο ενοίκιο, στον λογαριασμό του ρεύματος και στην καθημερινή διαπίστωση ότι το εισόδημα εξαντλείται πολύ πριν τελειώσει ο μήνας.
Ο φετινός Αύγουστος λειτούργησε έτσι ως περίοδος επώασης μιας ήδη συσσωρευμένης κοινωνικής κόπωσης. Η κυβέρνηση βρίσκεται πλέον σε ένα χρονικό σημείο στο οποίο δεν μπορεί να επικαλείται την περίοδο προσαρμογής ή την κληρονομιά προηγούμενων κυβερνήσεων. Έπειτα από επτά χρόνια, το αποτύπωμα είναι αποκλειστικά δικό της.
Και το βασικό ερώτημα της επόμενης περιόδου αφορά πλέον τη μορφή που μπορεί να πάρει η πολιτική αλλαγή. Η αυτοδυναμία δεν αποτελεί αυτονόητο σενάριο και η συζήτηση για κυβερνήσεις συνεργασίας επιστρέφει αντικειμενικά στο προσκήνιο.
Η ελληνική κοινωνία εμφανίζει σημάδια μιας βαθύτερης κρίσης εμπιστοσύνης: κρίση θεσμών, κρίση αντιπροσώπευσης, κρίση προτεραιοτήτων και κρίση αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος. Και όταν όλα αυτά συναντώνται, η φθορά μιας κυβέρνησης παύει να είναι απλώς αριθμητική. Μετατρέπεται σε πολιτικό αίτημα αναζήτησης διαφορετικής κατεύθυνσης.
Δημόσιο χρέος: στις 4 Σεπτεμβρίου αρχίζει ο νέος γύρος αξιολογήσεων
Η νέα εξέλιξη δεν είναι άλλη μία ανακοίνωση πρόωρης αποπληρωμής αλλά ότι πλέον ξεκινά το δεύτερο rating cycle του 2026. Πρώτη είναι η DBRS στις 4 Σεπτεμβρίου, ακολουθούν Scope και Moody’s στις 18 Σεπτεμβρίου, S&P στις 23 Οκτωβρίου και Fitch στις 6 Νοεμβρίου.
Η Ελλάδα προσέρχεται με πρωτογενές πλεόνασμα €5,77 δισ. στο επτάμηνο, σχεδιαζόμενες πρόωρες αποπληρωμές περίπου €12,8 δισ. και κυβερνητικό στόχο το χρέος να υποχωρήσει στο 138,2% του ΑΕΠ στο τέλος του 2026. Όμως οι οίκοι θα κοιτάξουν πλέον και κάτι διαφορετικό: οι ευρωπαϊκοί πόροι του RRF σταδιακά εξαντλούνται και το ενεργειακό σοκ της Μέσης Ανατολής αυξάνει το κόστος για την ελληνική οικονομία.
«Γιατί το Μαξίμου ανοίγει ταυτόχρονα μέτωπο με Καραμανλή και Σαμαρά;»
Η διπλή επίθεση του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη προς τους δύο πρώην πρωθυπουργούς δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως τυχαίο περιστατικό. Συνδέεται με την ανησυχία του Μαξίμου για κινήσεις στα δεξιά της ΝΔ και για πιθανή δημιουργία νέου πολιτικού φορέα.
Το ενδιαφέρον είναι ότι η σύγκρουση δεν διεξάγεται πια παρασκηνιακά. Η κυβέρνηση εμφανίζεται να επιτίθεται σε δύο ιστορικά στελέχη της ίδιας της παράταξης, την ώρα που η εκλογική της επιρροή στη Βόρεια Ελλάδα πιέζεται.
Η… πληγή της Βόρειας Ελλάδας
Η Βόρεια Ελλάδα εξελίσσεται σε μία από τις δυσκολότερες πολιτικές περιοχές για το Μέγαρο Μαξίμου. Από τη Θεσσαλία και βορειότερα καταγράφεται εδώ και καιρό ένα ιδιαίτερα απαιτητικό περιβάλλον για τη ΝΔ, καθώς η κυβερνητική φθορά συναντά την πίεση από κόμματα και πολιτικές δυνάμεις που διεκδικούν τμήματα της παραδοσιακής δεξιάς εκλογικής βάσης.
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο αριθμητικό. Είναι και ποιοτικό. Πρόκειται για περιοχές στις οποίες η ΝΔ διατηρούσε ιστορικά ισχυρούς πολιτικούς, κοινωνικούς και οργανωτικούς δεσμούς. Επομένως, κάθε σοβαρή υποχώρηση εκεί αποκτά μεγαλύτερη πολιτική σημασία από μια απλή μεταβολή μερικών μονάδων σε έναν δημοσκοπικό πίνακα.
Σε αυτό το περιβάλλον αποκτά μεγαλύτερο ενδιαφέρον και η παρουσία του Αντώνη Σαμαρά, καθώς ο πρώην πρωθυπουργός διαθέτει αναφορές σε ένα κομμάτι του συντηρητικού ακροατηρίου που εμφανίζεται απογοητευμένο από τη σημερινή φυσιογνωμία της ΝΔ.
Παράλληλα, προκαλούν συζητήσεις τα σενάρια που διακινούνται κατά καιρούς περί πιθανής σοβαρής επιδείνωσης των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Εδώ απαιτείται απόλυτη σοβαρότητα. Η Τουρκία αποτελεί διαχρονική πρόκληση για την ελληνική εξωτερική πολιτική και η χώρα οφείλει να βρίσκεται σε διαρκή στρατηγική εγρήγορση. Αυτό όμως απέχει πολύ από την πολιτική αξιοποίηση υποθετικών σεναρίων σύγκρουσης για εσωτερική κατανάλωση.
Εφόσον επιχειρείται να καλλιεργηθεί η αντίληψη ότι ενδεχόμενη κυβερνητική αλλαγή θα ισοδυναμούσε με ακυβερνησία σε συνθήκες εθνικής κρίσης, τότε πρόκειται για έναν συλλογισμό που πρέπει να τεκμηριωθεί και όχι να διακινείται μέσω υπαινιγμών. Η εθνική ασφάλεια είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να μετατρέπεται σε εργαλείο κομματικής συσπείρωσης.
Η Ελλάδα διαθέτει θεσμούς, Ένοπλες Δυνάμεις, διπλωματική υπηρεσία και συνέχεια του κράτους. Οι κυβερνήσεις εκλέγονται και αλλάζουν. Η χώρα δεν ταυτίζεται με κανέναν προσωρινό ένοικο του Μεγάρου Μαξίμου.
Και αυτό καλό θα ήταν να το θυμούνται όσοι συγχέουν την πολιτική σταθερότητα της χώρας με την πολιτική μακροημέρευση μιας κυβέρνησης.
ΠΑΣΟΚ: «αυτόνομο» και «νέα πορεία» — το πραγματικό τεστ αρχίζει στην Κρήτη
Ο Νίκος Ανδρουλάκης, με άρθρο του ενόψει της 3ης Σεπτεμβρίου, επαναφέρει με ιδιαίτερη έμφαση την πολιτική αυτονομία του ΠΑΣΟΚ και περιγράφει το κόμμα ως «λαϊκό, πατριωτικό, προοδευτικό και αυτόνομο».
Συνδέει την επέτειο με δημοκρατία, κράτος δικαίου και κοινωνική δικαιοσύνη και υποστηρίζει ότι δεν αρκεί η επίκληση της ιστορικής «Αλλαγής», αλλά απαιτούνται σχέδιο και κυβερνητική αξιοπιστία.
Η πολιτική αυτή γραμμή θα δοκιμαστεί αμέσως στην πράξη: από σήμερα, Δευτέρα 31 Αυγούστου, πολυμελή κλιμάκια του ΠΑΣΟΚ ξεκινούν περιοδείες και στους τέσσερις νομούς της Κρήτης, με κατάληξη την κεντρική εκδήλωση της 3ης Σεπτεμβρίου στο Ηράκλειο.
Πρόκειται για την πρώτη φορά που ο κεντρικός εορτασμός μεταφέρεται εκεί, ενώ το επόμενο μεγάλο βήμα είναι η παρουσία στη ΔΕΘ
Praktiker τέλος
Μια από τις πιο αναγνωρίσιμες εμπορικές ταμπέλες των τελευταίων δεκαετιών ετοιμάζεται να αλλάξει. Μετά την εξαγορά από τη ρουμανικών συμφερόντων Paval Holding, η Praktiker Hellas, που προηγουμένως βρισκόταν υπό τον έλεγχο συμφερόντων που συνδέονταν με τον Καναδό επενδυτή Πρεμ Γουάτσα, έχει περάσει σε νέα εταιρική εποχή.
Η εταιρεία έχει ήδη μετονομαστεί σε Dedenam Hellas και το επόμενο βήμα αφορά την εμπορική εικόνα των καταστημάτων. Σύμφωνα με τις σχετικές πληροφορίες, το επόμενο διάστημα αρχίζει σταδιακά η αλλαγή των επιγραφών, με στόχο η διαδικασία να έχει ολοκληρωθεί έως το τέλος της χρονιάς.
Η αρχή αναμένεται να γίνει από το κατάστημα της οδού Πειραιώς και στη συνέχεια να ακολουθήσουν τα υπόλοιπα σημεία του δικτύου. Εφόσον το χρονοδιάγραμμα υλοποιηθεί όπως σχεδιάζεται, το όνομα Praktiker θα αρχίσει να εξαφανίζεται από την ελληνική αγορά ύστερα από πολυετή παρουσία.
Οι επιχειρήσεις αλλάζουν ιδιοκτήτες και οι εταιρικές επωνυμίες αλλάζουν. Μένει να φανεί πώς θα υποδεχθεί το καταναλωτικό κοινό τη νέα εμπορική ταυτότητα και πόσο γρήγορα θα καταφέρει να αντικαταστήσει στη συνείδησή του ένα brand με μεγάλη αναγνωρισιμότητα.
Προεκλογική ΔΕΘ και «πακέτα» ενώ πιέζεται η Βόρεια Ελλάδα
Το Μαξίμου προετοιμάζει πακέτο περίπου €1,5–2 δισ. για τη ΔΕΘ, την ώρα που κυβερνητικές μετρήσεις φέρονται να καταγράφουν σοβαρή δυσαρέσκεια στη Μακεδονία και τη Θράκη. Παράλληλα, επανέρχονται τα σενάρια για τον χρόνο των εκλογών.
Το δυνατό θέμα δεν είναι ακόμη μία παρουσίαση των εξαγγελιών, αλλά η πολιτική τους στόχευση: πρόκειται για μόνιμη κοινωνική πολιτική ή για επιχείρηση ανάκτησης των ψηφοφόρων που μετακινούνται δεξιότερα της ΝΔ
«Το καλώδιο, η Τουρκία και ο λογαριασμός: Ποιος αναλαμβάνει το ρίσκο του GSI;»
Η πορεία του Great Sea Interconnector επιστρέφει στο προσκήνιο, με πληροφορίες για τουρκικές κινήσεις και εκτιμήσεις στη Λευκωσία περί κινδύνου επεισοδίου όταν επανεκκινήσουν οι θαλάσσιες εργασίες. Ταυτόχρονα, παραμένουν ανοιχτά τα ερωτήματα για το κόστος, τη χρηματοδότηση και τον επιμερισμό του οικονομικού κινδύνου μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου.
Δεν πρόκειται ακόμη για σκάνδαλο, αλλά για θέμα με μεγάλο πολιτικό βάθος: ποιος πληρώνει ένα έργο του οποίου η ολοκλήρωση εξαρτάται και από γεωπολιτικούς παράγοντες;
Συνεχείς αρνήσεις
Και επιστροφή στα γαλάζια, γιατί ενδιαφέρον παρασκήνιο υπάρχει και γύρω από τη συγκρότηση των ψηφοδελτίων της ΝΔ. Αυτοδιοικητικά στελέχη που το προηγούμενο διάστημα είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον για να κάνουν το επόμενο βήμα και να διεκδικήσουν μια θέση στη Βουλή εμφανίζονται πλέον περισσότερο επιφυλακτικά.
Η αιτία βρίσκεται στη γραμμή που έχει δοθεί από την πλευρά του πρωθυπουργού ότι όσοι αυτοδιοικητικοί επιθυμούν να είναι υποψήφιοι στις εθνικές εκλογές θα πρέπει να παραιτηθούν προηγουμένως από τα αξιώματά τους.
Και κάπου εδώ η θεωρία συναντά την πραγματικότητα. Άλλο να δηλώνεις διαθέσιμος για το ψηφοδέλτιο γνωρίζοντας ότι διατηρείς το σημερινό σου αξίωμα και άλλο να πρέπει να εγκαταλείψεις μια εκλεγμένη θέση χωρίς καμία εγγύηση ότι μερικούς μήνες αργότερα θα περάσεις την πόρτα της Βουλής.
Έτσι, σύμφωνα με όσα συζητούνται στο γαλάζιο παρασκήνιο, αρκετοί από εκείνους που αρχικά έδειχναν πρόθυμοι φαίνεται να έχουν αναθεωρήσει. Κάποιοι κάνουν δεύτερες σκέψεις και άλλοι φέρονται να έχουν ήδη κάνει πίσω, εξέλιξη που δεν περνά απαρατήρητη από το Μέγαρο Μαξίμου.
Διότι το κυβερνητικό επιτελείο χρειάζεται νέα πρόσωπα για να εμφανίσει ανανέωση των ψηφοδελτίων, αλλά τα νέα πρόσωπα πρέπει πρώτα να θέλουν να μπουν στη μάχη. Και όταν για να συμμετάσχεις πρέπει να αφήσεις μια ασφαλή αυτοδιοικητική θέση προκειμένου να διεκδικήσεις μια αβέβαιη κοινοβουλευτική έδρα, η απόφαση γίνεται πολύ πιο δύσκολη.
Το πολιτικά ενδιαφέρον είναι ότι οι δύο ιστορίες συναντώνται. Από τη μία, σημερινοί βουλευτές φοβούνται ότι μπορεί να μείνουν εκτός Βουλής. Από την άλλη, αυτοδιοικητικοί που θα μπορούσαν να τους αντικαταστήσουν διστάζουν να εγκαταλείψουν τα αξιώματά τους για να μπουν στη μάχη.
Όταν οι μέσα φοβούνται ότι θα βρεθούν έξω και οι έξω διστάζουν να μπουν μέσα, τότε στο Μέγαρο Μαξίμου έχουν κάθε λόγο να κοιτούν λίγο πιο προσεκτικά τις γαλάζιες λίστες.
Γιατί στην πολιτική υπάρχει μία δημοσκόπηση που δεν δημοσιεύεται ποτέ: εκείνη που κάνουν τα ίδια τα στελέχη όταν καλούνται να αποφασίσουν αν αξίζει να ρισκάρουν το πολιτικό τους μέλλον.
Ο Απαράδεκτος
