Σε ένα πρωτοφανές ρεσιτάλ πολιτικής οξύμωρης ρητορικής, το Μέγαρο Μαξίμου επιχειρεί τις τελευταίες ώρες να μετατρέψει μια εξαιρετικά σοβαρή δικαστική εξέλιξη σε προσωπικό και κομματικό θρίαμβο.
Η απόφαση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας να ασκήσει δίωξη σε τέσσερεις εν ενεργεία βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας για την υπόθεση των παράνομων επιδοτήσεων του ΟΠΕΚΕΠΕ για το 2021, αντί να προκαλέσει προβληματισμό και αυτοκριτική, οδήγησε την κυβέρνηση σε μια επιθετική αντεπίθεση, γεμάτη επικοινωνιακά τεχνάσματα και απαιτήσεις για «συγγνώμες».
Η πραγματικότητα, ωστόσο, παραμένει πεισματάρα και εκθέτει ανεπανόρθωτα τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς. Η Κατερίνα Παπακώστα, ο Κώστας Σκρέκας, ο Χρήστος Μπουκώρος και ο Μάξιμος Σενετάκης κατηγορούνται πλέον επίσημα για πράξεις πλημμεληματικού βαθμού.
Το γεγονός ότι τέσσερεις εν ενεργεία στελέχη της συμπολίτευσης παραπέμπονται στη δικαιοσύνη για τη διαχείριση ευρωπαϊκών κονδυλίων αποτελεί από μόνο του ένα βαρύτατο πλήγμα για το προφίλ της «διαφάνειας» που προσπαθεί να φιλοτεχνήσει η κυβέρνηση.
Η στρατηγική του αποπροσανατολισμού
Αντί για την ανάληψη της αυτονόητης πολιτικής ευθύνης, ο πρωθυπουργός επέλεξε κατά τη συνεδρίαση του ΚΥΣΟΙΠ να επιτεθεί όχι μόνο στην αντιπολίτευση, αλλά και στην ίδια την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Η προσπάθεια υποβάθμισης των κατηγοριών σε «απλά πλημμελήματα» και η θεωρία ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία εμπλέκεται σε εσωτερικό κομματικό ανταγωνισμό, αποτελεί μια επικίνδυνη θεσμική διολίσθηση. Όταν οι αποφάσεις των δικαστικών αρχών δεν βολεύουν το κυβερνητικό αφήγημα, βαφτίζονται «πολιτικά παιχνίδια», ενώ όταν αρχειοθετούνται υποθέσεις άλλων στελεχών, όπως των κ.κ. Κεφαλογιάννη, Τσιάρα, Μηταράκη και Καραμανλή, τότε πανηγυρίζεται η «λάμψη της αλήθειας».
Η κυβερνητική ανακούφιση επειδή στο αρχείο μπήκαν οι υποθέσεις των υπόλοιπων εννέα στελεχών είναι ενδεικτική της χαμηλής ηθικής πήχης που έχει θέσει η παρούσα διοίκηση. Η μερική αρχειοθέτηση δεν ξεπλένει το γεγονός ότι ο ΟΠΕΚΕΠΕ λειτούργησε επί των ημερών τους ως ένα πεδίο αδιαφάνειας και παράνομων επιδοτήσεων. Η επίκληση του τεκμηρίου της αθωότητας από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, Παύλο Μαρινάκη, γίνεται επιλεκτικά, την ίδια ώρα που η κυβέρνηση απαιτεί δηλώσεις μετάνοιας από την αντιπολίτευση, λες και η δίωξη τεσσάρων βουλευτών της είναι κάποιου είδους παράσημο.
Η ανάγκη για επικοινωνιακή «κάθαρση» εν όψει εκλογών
Είναι προφανές ότι το Μέγαρο Μαξίμου, με το βλέμμα στραμμένο στις κάλπες, βιάζεται να κλείσει άρον-άρον κάθε ανοιχτό μέτωπο που παραπέμπει σε σκάνδαλο. Στην προσπάθειά του αυτή, επιστρατεύει μια επιθετική επικοινωνιακή διαχείριση, επιχειρώντας να σβήσει από τη συλλογική μνήμη τις σκανδαλώδεις πτυχές της υπόθεσης του ΟΠΕΚΕΠΕ, τις γνωστές υποθέσεις τύπου «Φραπέ» και «Χασάπη», καθώς και τις υπόγειες διαδρομές που ακολουθήθηκαν για να προστατευτούν κορυφαία στελέχη.
Ο ισχυρισμός ότι δεν υπάρχει σκάνδαλο επειδή «μόνο» τέσσερις βουλευτές διώκονται αποτελεί προσβολή για τη νοημοσύνη των πολιτών. Η προσπάθεια να παρουσιαστεί το μαύρο-άσπρο και να μετατραπεί η δικαστική δίωξη στελεχών της ΝΔ σε θρίαμβο της κυβέρνησης, δείχνει το μέγεθος του πανικού μπροστά στην αποκάλυψη της αλήθειας. Ηθική δικαίωση με τέσσερις βουλευτές στο εδώλιο του κατηγορουμένου δεν υφίσταται, όσο κι αν το Μαξίμου προσπαθεί να το επιβάλει μέσω της επικοινωνιακής του υπεροπλίας.
