Όταν έγινε το τραγικό συμβάν στην Πύλο το 2023 που συγκλόνισε όλο τον κόσμο, ο τότε προέδρος του Συριζα Αλέξης Τσίπρας βρέθηκε στη Μεσσηνία με το βουλευτή Μεσσηνίας Αλέξη Χαρίτση.
Συνάντησαν του διασωθέντες, συνομίλησαν μαζί τους, τους αγκάλιασαν και κυρίως, τους άκουσαν. Οι μαρτυρίες των ανθρώπων που επέζησαν της φρίκης έδωσαν άλλη διάσταση στην υπόθεση.
Ιανουάριος του 2026, 15 τουλάχιστον άνθρωποι χάνουν την ζωή τους στην Χίο. Γυναίκες και παιδιά σκοτώνονται επί τόπου έπειτα από την σύγκρουση της σάπιας βάρκας που τους μετέφερε με το βαρύ και άρτια εξοπλισμένο περιπολικό σκάφος του Λιμενικού.
Οι διασωθέντες είναι βαριά τραυματισμένοι. Έγκυες γυναίκες έχασαν τα έμβρυα από την σφοδρή σύγκρουση. Η αίσθηση της συγκάλυψης όσον αφορά την επίσημη εκδοχή των Αρχών είναι έντονη.
Όμως ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα είναι απών. Αρκούν, φαίνεται, δυο δελτία τύπου και η αντιπαράθεση στην βουλή. Πως διαφέρει όμως η Πύλος από την Χίο; Όταν ο Αλέξης Τσίπρας ως πρωθυπουργός επισκεπτόταν την Λέσβο στο αποκορύφωμα της προσφυγικής κρίσης έθετε στην πρώτη γραμμή την ανθρωπιά, την αλληλεγγύη, τα δικαιώματα των προσφύγων και μεταναστών απέναντι στο μίσος και στον ρατσισμό που σήμερα κυριαρχούν
Από το σημείο του δράματος. Όχι από τα κομματικά γραφεία. Με την πολιτική της πράξης, όχι με την πολιτική της εκφώνησης, όπως ήταν ένα παλαιότερο δίπολο εντός της αριστεράς.
Σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να επιλέγει τον ρόλο του παρατηρητή. Στην καλύτερη, του σχολιαστή. Με ποια λογική τα στελέχη του κόμματος σήμερα συνεδριάζουν στην Κουμουνδούρου και δεν επισκέπτονται την Χίο;
Τα ποσοστά δεν εξανεμίζονται ως φυσικό φαινόμενο. Ο κόσμος βλέπει και καταλαβαινει. Ειδικά προοδευτικός κόσμος. Ειδικά ο κόσμος της αριστεράς.
