Η πρόσφατη τοποθέτηση του Γιάννη Κεφαλογιάννη για το ζήτημα της ακρίβειας αποτυπώνει ανάγλυφα το αδιέξοδο στο οποίο βρίσκεται η κυβερνητική πολιτική.
Ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας αναγνωρίζει ότι «κανείς δεν είναι ικανοποιημένος» και περιγράφει την ακρίβεια ως μια καθημερινή αγωνία για τη στέγη, τα τρόφιμα, την ενέργεια και τη φροντίδα των παιδιών. Ωστόσο, η ίδια η παραδοχή της πραγματικότητας από τα πλέον επίσημα χείλη λειτουργεί τελικά ως η ισχυρότερη καταδίκη των πεπραγμένων της κυβέρνησης.
Όταν ένα στέλεχος της πλειοψηφίας περιγράφει την ακρίβεια ως ένα σύνθετο φαινόμενο χωρίς «μαγικές λύσεις», επιχειρεί εντέχνως να μετατοπίσει την ευθύνη σε εξωγενείς παράγοντες. Η επίκληση της πολυπλοκότητας του προβλήματος χρησιμοποιείται ως βολικό πρόσχημα για να δικαιολογηθεί η ανεπάρκεια των μέτρων που έχουν ληφθεί μέχρι σήμερα.
Η κοινωνία όμως δεν ζητά θαύματα· απαιτεί αποτελεσματικότητα, διαφάνεια και προστασία από την αισχροκέρδεια, στοιχεία που απουσιάζουν προκλητικά από το κυβερνητικό σχέδιο.
Ο ισχυρισμός ότι μια υπεύθυνη κυβέρνηση πρέπει να παρεμβαίνει στο διαθέσιμο εισόδημα, στη φορολογία, στην ενέργεια και στον ανταγωνισμό ακούγεται σωστός στη θεωρία, αλλά στην πράξη αποδεικνύει την παντελή αποτυχία των κυβερνητικών επιλογών.
Οι παρεμβάσεις στις οποίες αναφέρεται ο κ. Κεφαλογιάννης αποδείχθηκαν αποσπασματικές και φοβικές. Τα διάφορα επιδόματα και τα ημίμετρα δεν κατάφεραν να ανακόψουν το κύμα των ανατιμήσεων, ενώ οι έλεγχοι στην αγορά παραμένουν υποτονικοί, αφήνοντας ανεξέλεγκτη την καταχρηστική κερδοφορία των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.
Η κατάληξη ότι «έγιναν ουσιαστικές παρεμβάσεις, αλλά η πίεση παραμένει» αποτελεί την απόλυτη παραδοχή ότι η ακολουθούμενη πολιτική έχει αποτύχει παταγωδώς. Η κυβέρνηση αρνείται να αγγίξει τον πυρήνα του προβλήματος, όπως τη μείωση των έμμεσων φόρων στα βασικά αγαθά και την ουσιαστική πάταξη της αισχροκέρδειας στην ενέργεια, προτιμώντας να ωραϊζει την κατάσταση με ευχολόγια περί «συνεχούς προσπάθειας».
Η καθημερινή αγωνία των πολιτών δεν αντιμετωπίζεται με διαπιστώσεις και επικοινωνιακή διαχείριση. Αν η κυβέρνηση αδυνατεί να προσφέρει ουσιαστικές λύσεις απέναντι στο οξύτερο πρόβλημα της κοινωνίας, τότε η «συνεχής προσπάθειά» της δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια διαρκής παράταση του οικονομικού αδιεξόδου των νοικοκυριών.
