Ντόρα – Μητσοτάκης: Οι «καλαμοκαβαλάρηδες», το «εγώ αποφασίζω» και μια φήμη που κυκλοφορεί στα γαλάζια πηγαδάκια
Φαίνεται πως η συζήτηση περί κυβερνητικής αλαζονείας έχει αρχίσει να προκαλεί περισσότερη ενόχληση στο Μαξίμου όταν προέρχεται από το εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας. Η Ντόρα Μπακογιάννη είχε ανοίξει πρώτη το θέμα των «καλαμοκαβαλάρηδων», ενώ ακολούθησε ο Κώστας Μπακογιάννης με το ακόμη πιο αιχμηρό «ο κόσμος το έχει τούμπανο κι εμείς κρυφό καμάρι». Και, για να είμαστε δίκαιοι, ο πρώην δήμαρχος Αθηναίων συμπεριέλαβε και τον εαυτό του σε όσους έχουν ασκήσει εξουσία και οφείλουν να είναι περισσότερο προσεκτικοί.
Το ενδιαφέρον είναι ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέλεξε στη συνέχεια να στείλει από το Υπουργικό Συμβούλιο το δικό του μήνυμα, υπενθυμίζοντας ουσιαστικά ότι εκείνος αξιολογεί και αποφασίζει για τους υπουργούς του. Πολιτικά, η απάντηση είχε σαφή αποδέκτη τη συζήτηση που είχε ανοίξει στο εσωτερικό της ΝΔ. Και κάπου εδώ προκύπτει ένα εύλογο ερώτημα: αν πράγματι δεν υπάρχει πρόβλημα αλαζονείας, γιατί τόσα στελέχη της ίδιας της κυβερνητικής παράταξης αισθάνονται την ανάγκη να μιλούν δημοσίως γι’ αυτό;
Το παρασκήνιο για Ντόρα και Επικρατείας
Στα γαλάζια πηγαδάκια, πάντως, κυκλοφορεί και μια πιο προσωπική ερμηνεία για την ένταση. Η φήμη θέλει να υπάρχει ενόχληση της Ντόρας Μπακογιάννη επειδή ο πρωθυπουργός δεν φέρεται διατεθειμένος να της εξασφαλίσει θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας στις επόμενες εκλογές, ώστε να μη χρειαστεί να δώσει ξανά τη μάχη του σταυρού στα Χανιά. Η συγκεκριμένη πληροφορία δεν έχει διασταυρωθεί και καταγράφεται αποκλειστικά ως πολιτική φημολογία, όχι ως γεγονός.
Όσο για την αλαζονεία; Κριτική δικαιούνται να κάνουν και η Ντόρα και ο Κώστας Μπακογιάννης και οποιοσδήποτε πολίτης. Υπάρχει όμως μια μικρή διαφορά: οι περισσότεροι πολίτες δεν έχουν περάσει δεκαετίες στα υψηλότερα κλιμάκια της πολιτικής εξουσίας λόγω και μιας από τις ισχυρότερες πολιτικές οικογενειακές διαδρομές της χώρας. Κι αυτό κάνει τη συγκεκριμένη οικογενειακή συζήτηση για τα «καλάμια» τουλάχιστον πολιτικά ενδιαφέρουσα.
Τριαντόπουλος: Τελικά ποιοι ήταν «για τα μπάζα», κύριε Φλωρίδη;
Υπάρχουν κάτι δηλώσεις που επιστρέφουν και σε βρίσκουν μπροστά σου. Και η περίφημη ατάκα του Γιώργου Φλωρίδη από το βήμα της Βουλής, ότι όσοι μιλούσαν για «μπάζωμα» στα Τέμπη είναι «για τα μπάζα», είναι μία από αυτές. Τώρα, μετά την παραπομπή του Χρήστου Τριαντόπουλου στο Ειδικό Δικαστήριο, με την υπόθεση να αφορά όσα έγιναν στον χώρο της τραγωδίας μετά τη σύγκρουση, η συγκεκριμένη φράση αποκτά άλλη πολιτική βαρύτητα.
Και εδώ υπάρχει ένα πολύ απλό ερώτημα: μπορεί ο υπουργός Δικαιοσύνης να συμπεριφέρεται σαν να μη συνέβη τίποτα; Άλλο πράγμα η ποινική κρίση, που ανήκει αποκλειστικά στη Δικαιοσύνη, και άλλο η πολιτική ευθύνη ενός υπουργού που χρησιμοποίησε τέτοιους χαρακτηρισμούς μέσα στη Βουλή απέναντι σε όσους έθεταν ερωτήματα για τη διαχείριση του χώρου των Τεμπών. Η αντιπολίτευση ζητά την παραίτησή του και ο ίδιος καλείται πλέον να απαντήσει όχι για όσα είπαν οι άλλοι, αλλά για όσα είπε ο ίδιος.
Το χειρότερο για την κυβέρνηση είναι ότι η υπόθεση αυτή συμπυκνώνει ακριβώς την εικόνα που προσπαθεί να αποτινάξει: βεβαιότητα, επιθετικότητα και αλαζονεία πριν μιλήσουν οι θεσμοί. Και τώρα που οι θεσμοί μιλούν, οι παλιές κουβέντες μένουν εκεί. Γραμμένες στα πρακτικά.
Δούκας – Σάντσεθ: Η Αθήνα άνοιξε δίαυλο με τη Μαδρίτη και το μήνυμα ήταν πολιτικό
Μια εντελώς διαφορετική εικόνα ήρθε από τη συνάντηση του Χάρη Δούκα με τον Πέδρο Σάντσεθ, με αφορμή το Βραβείο Δημοκρατίας της Πόλης των Αθηνών 2026. Ο δήμαρχος Αθηναίων ταξίδεψε στη Μαδρίτη και συνάντησε τον Ισπανό πρωθυπουργό στη Moncloa, στο πλαίσιο της βράβευσής του για τη στάση του σε ζητήματα δημοκρατίας, κοινωνικών δικαιωμάτων και διεθνούς αλληλεγγύης.
Πέρα όμως από το τελετουργικό, υπάρχει και η πολιτική φωτογραφία. Ο Δούκας οικοδομεί απευθείας σχέσεις με μία από τις κεντρικές προσωπικότητες της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, σε μια περίοδο κατά την οποία ολόκληρη η ευρωπαϊκή προοδευτική παράταξη αναζητά κοινό βηματισμό απέναντι στην ενίσχυση της Δεξιάς και της Ακροδεξιάς. Το μήνυμα που εκπέμπεται είναι ότι η αλλαγή δεν είναι υπόθεση μοναχικών διαδρομών αλλά συμμαχιών και συνεννόησης.
Και επειδή στην Αθήνα κάθε διεθνής κίνηση του δημάρχου διαβάζεται πλέον και μέσα από τα ελληνικά πολιτικά γυαλιά, η εικόνα Δούκα – Σάντσεθ έχει προφανές ενδιαφέρον και για όσα συμβαίνουν στο ΠΑΣΟΚ και στην ευρύτερη Κεντροαριστερά. Δεν χρειάζονται υπερβολές. Η ίδια η συνάντηση και ο συμβολισμός της αρκούν.
Ντόρα για «καλαμοκαβαλάρηδες», Μητσοτάκης προς υπουργούς: Εγώ αποφασίζω
Όταν η Ντόρα Μπακογιάννη μίλησε για «καλαμοκαβαλάρηδες» στην κυβέρνηση, στο Μέγαρο Μαξίμου μάλλον κατάλαβαν ότι το πρόβλημα της αλαζονείας έχει πάψει να είναι αποκλειστικά σύνθημα της αντιπολίτευσης. Γιατί όταν τέτοιες κουβέντες ακούγονται από ένα από τα ιστορικότερα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας και, επιπλέον, από την αδελφή του πρωθυπουργού, δύσκολα τις προσπερνάς.
Και κάπως έτσι φτάσαμε στο Υπουργικό Συμβούλιο, όπου ο Κυριάκος Μητσοτάκης έστειλε μήνυμα στους υπουργούς του, υπενθυμίζοντας παράλληλα ποιος έχει την ευθύνη των επιλογών και των αποφάσεων στην κυβέρνηση. Σε απλά ελληνικά: «εγώ αποφασίζω». Μόνο που το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται στο ποιος αποφασίζει – αυτό το γνωρίζουμε. Βρίσκεται στο γιατί χρειάστηκε να το υπενθυμίσει.
Διότι όταν αρχίζουν μέσα στην ίδια τη Νέα Δημοκρατία οι δημόσιες συζητήσεις για αλαζονικές συμπεριφορές, υπουργούς που έχουν καβαλήσει το καλάμι και κυβερνητικά στελέχη που έχουν χάσει την επαφή με την κοινωνία, τότε το πρόβλημα δεν αντιμετωπίζεται με μια παρατήρηση στο Υπουργικό Συμβούλιο. Κάτι έχει αρχίσει να τρίζει. Και αυτή τη φορά ο θόρυβος ακούγεται από μέσα.
Ο Μπακογιάννης πήρε το μπλοκάκι και ξανανακαλύπτει τις γειτονιές της Αθήνας
Ο Κώστας Μπακογιάννης πήρε το μπλοκάκι του και ξεκίνησε περιοδείες στις 38 γειτονιές της Αθήνας. Περπατά, συνομιλεί με κατοίκους, σημειώνει προβλήματα, κάνει βίντεο και οικοδομεί βήμα-βήμα μια εικόνα ανθρώπου που βρίσκεται ξανά στον δρόμο και ακούει την πόλη. Πολιτικά θεμιτό. Επικοινωνιακά επίσης. Αλλά υπάρχει ένας μικρός ελέφαντας στη μέση της πλατείας: ο Κώστας Μπακογιάννης υπήρξε δήμαρχος Αθηναίων για τέσσερα χρόνια.
Οπότε, όταν σήμερα καταγράφει με το μπλοκάκι όσα δεν λειτουργούν, δικαιούμαστε να ρωτήσουμε: πόσα από αυτά υπήρχαν και όταν ήταν ο ίδιος δήμαρχος και τι έκανε τότε γι’ αυτά; Γιατί άλλο πράγμα να κάνεις αντιπολίτευση σε μια δημοτική αρχή και άλλο να παρουσιάζεσαι περίπου ως νεοφερμένος παρατηρητής μιας πόλης την οποία διοικούσες μέχρι πριν από λίγα χρόνια.
Και ας αφήσουμε τις κάμερες, τα βίντεο, τα μονταρισμένα πλάνα και τους «αυλικούς» στην άκρη. Στο τέλος, η σύγκριση της σημερινής δημοτικής αρχής του Χάρη Δούκα με την προηγούμενη θα γίνει εκεί όπου πρέπει: σε καθαριότητα, πράσινο, κοινωνικές υπηρεσίες, δημόσιο χώρο, έργα, οικονομικά στοιχεία και αποτελέσματα. Όχι στο ποιος περπατά πιο αγέρωχα μπροστά στην κάμερα.
120 δόσεις: Καλώς ήρθατε, κύριε Μητσοτάκη – Μόνο που το ΠΑΣΟΚ ήταν ήδη εκεί
Και τώρα πάμε στην κωλοτούμπα των 120 δόσεων. Η κυβέρνηση ανακοίνωσε διεύρυνση της ρύθμισης για παλαιές οφειλές προς Εφορία και ασφαλιστικά ταμεία, φτάνοντας έως τις 120 δόσεις. Μόνο που οι 120 δόσεις δεν έπεσαν ξαφνικά από τον ουρανό. Το ΠΑΣΟΚ είχε καταθέσει εδώ και καιρό σχετική πρόταση στο πλαίσιο του σχεδίου του για τη διαχείριση του ιδιωτικού χρέους.
Τότε, βέβαια, η κυβερνητική επιχειρηματολογία κινούνταν σε εντελώς διαφορετική κατεύθυνση. Η λογική των γενναίων ρυθμίσεων αντιμετωπιζόταν με καχυποψία και η συζήτηση συνοδευόταν από το γνωστό επιχείρημα ότι δεν μπορεί να επιβραβεύονται οι στρατηγικοί κακοπληρωτές – οι περιβόητοι «μπαταχτσήδες». Τώρα η πραγματικότητα της αγοράς, των μικρομεσαίων και των νοικοκυριών φαίνεται ότι έκανε το δικό της φροντιστήριο.
Για να είμαστε δίκαιοι, η κυβερνητική ρύθμιση δεν είναι ίδια με την πρόταση του ΠΑΣΟΚ και έχει συγκεκριμένους όρους και περιορισμούς. Πολιτικά, όμως, η μετατόπιση είναι εμφανής. Εκεί που μέχρι χθες οι 120 δόσεις αντιμετωπίζονταν περίπου ως συνταγή δημοσιονομικής ανευθυνότητας, σήμερα εμφανίζονται ως κυβερνητική λύση. Καλώς ήρθατε στις 120 δόσεις. Απλώς κάποιοι είχαν φτάσει νωρίτερα.
ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ
Σχόλια (0)