Μια συγκινητική ευχαριστήρια επιστολή προς το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό του Νοσοκομείου Κω απέστειλε η οικογένεια παιδιού που τραυματίστηκε σοβαρά σε τροχαίο στις 25 Ιουλίου στο Μαρμαρωτό.
Μετά από σχεδόν έναν μήνα δύσκολων στιγμών, το παιδί επέστρεψε στο σπίτι του, με την κατάσταση της υγείας του να παρουσιάζει καθημερινή βελτίωση.
Στην επιστολή της, η οικογένεια εκφράζει τη βαθιά ευγνωμοσύνη της προς τους γιατρούς, το νοσηλευτικό προσωπικό και όλους όσοι στάθηκαν δίπλα στο παιδί από την πρώτη στιγμή, συμβάλλοντας καθοριστικά στην αντιμετώπιση ενός ιδιαίτερα σοβαρού περιστατικού.
Η συγκινητική επιστολή της οικογένειας
«Μετά από σχεδόν έναν μήνα ατέλειωτων ωρών αγωνίας και ανυπομονησίας, το παιδί μας επέστρεψε επιτέλους σπίτι και η κατάσταση της υγείας του βελτιώνεται καθημερινά. Αυτό οφείλεται πρωτίστως στην άμεση και αποφασιστική ανταπόκριση του Νοσοκομείου της Κω.
Συγκεκριμένα, άνθρωποι όπως η κυρία Φρατζέσκα Χατζηπαναγιώτη και ο κύριος Ιωάννης Βολακάκης από το Τμήμα Γενικής Χειρουργικής, και στη συνέχεια η ομάδα της Ορθοπεδικής Κλινικής – ο κύριος Ιωάννης Παπαβασιλείου, η κυρία Αναστασία Κομίνη και ο ουρολόγος κύριος Οδυσσέας Δελιμπαλτίδης – στάθηκαν η αιτία που σήμερα το παιδί μας είναι ζωντανό και έχει ξεπεράσει τον κίνδυνο.
Από την πρώτη κιόλας στιγμή έκαναν τα αδύνατα δυνατά για την καλύτερη δυνατή έκβαση μετά από ένα τόσο δύσκολο περιστατικό.
Φυσικά, δεν ξεχνάμε και το υπόλοιπο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό του νοσοκομείου, που με επαγγελματισμό, αφοσίωση και ανθρώπινη ζεστασιά στάθηκε δίπλα μας κάθε μέρα, συμβάλλοντας καθοριστικά στην ανάρρωση του παιδιού μας.
Είναι λίγο και πολύ μικρό το «ευχαριστώ» της οικογένειάς μας μπροστά στο μεγαλείο, το σθένος και την κατάθεση ψυχής που επέδειξαν όλοι αυτοί οι άνθρωποι. Ωστόσο, αυτό το ευχαριστώ πρέπει να ακουστεί δυνατά σε ολόκληρη την κοινωνία της Κω, διότι αποτελεί τον ελάχιστο φόρο τιμής που αξίζει να απονεμηθεί.
Θέλουμε για άλλη μια φορά, μέσα από αυτή την επιστολή, να εκφράσουμε την τεράστια ευγνωμοσύνη μας – μια ευγνωμοσύνη που δεν μετράται με λέξεις και δεν χωράει σε καμία ζυγαριά. Η αξία της προσπάθειάς τους είναι ανεκτίμητη.
Σας ευχαριστούμε από βάθους καρδιάς και θα σας ευγνωμονούμε για μια ζωή.
Οι άνθρωποι κάνουν τις θέσεις και όχι οι θέσεις τους ανθρώπους.
Να φοράτε κράνος και μην τρέχετε γιατί δεν έχουν όλες οι ιστορίες αίσιο τέλος.
Με εκτίμηση και βαθιά ευγνωμοσύνη,
Η οικογένεια Ντουρμίση».
